Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός, τελικός Allwyn Final 8: Αυτό το Κύπελλο είναι… Κυπελλάρα
Οι “αιώνιοι αντίπαλοι” κονταροχτυπιούνται στη Νέα Αλικαρνασσό και ο Βασίλης Σκουντής αναδεικνύει πολλώ λογιώ τη σημασία αυτού του λαφύρου.
Σαν σήμερα, λέει, το 1848 ο Καρλ Μαρξ και ο Φρίντριχ Ένγκελς δημοσίευσαν για πρώτη φορά το “Κομμουνιστικό Μανιφέστο” και τόσο ο Γιώργος Μπαρτζώκας που παρεμπιπτόντως κουβαλάει τις πατρικές αριστερές καταβολές του, όσο και ο Εργκίν Αταμάν μπαίνουν εκόντες άκοντες σε αυτό το επετειακό τριπάκι….
Εις έκαστος, μαζί με τις ταξιαρχίες που στοιχίζονται από πίσω τους επιθυμούν σφόδρα και διακαώς να παρουσιάσουν το δικό τους θεμελιακό μπασκετικό κείμενο.
Το μανιφέστο του Κυπέλλου, μαθές!
Το κυπελλάκι του Ιωαννίδη και η… Κυπελλάρα στο Ηράκλειο
Το Κύπελλο δεν είναι σαν το Πρωτάθλημα, ένα το κρατούμενο…
Το Κύπελλο δεν είναι σαν την Ευρωλίγκα, δυο τα κρατούμενα…
Ειδικώς όμως αυτό το Κύπελλο δεν είναι… κυπελλάκι, όπως πίκαρε ο συχωρεμένος ο Γιάννης Ιωαννίδης τους ΠΑΟΚτσήδες το 1991, υποτιμώντας για λόγους ακραιφνούς Αρειανοφροσύνης και βιωματικής αντιπαλότητας το Κύπελλο Κυπελλούχων που κατέκτησαν στη Γενεύη…
Αυτό το Κύπελλο που λαμπυρίζει απόψε στα μάτια των Πράσινων και των Κόκκινων είναι στ’ αλήθεια… Κυπελλάρα!
Συνήθως ρέπω προς την υπερβολή, αλλά στην προκειμένη περίπτωση θαρρώ πως αποτυπώνω την πραγματικότητα και λίγα λέω!
Τηρουμένων των αναλογιών και δεδομένων των συνθηκών, υπό το κράτος των οποίων διεξάγεται ο 51ος τελικός της διοργάνωσης, είναι όντως ένα τρόπαιο μεγαλύτερο από τα συνηθισμένα μέτρα του!
Δεν συρρικνώνεται όπως άλλες φορές, τουναντίον διογκώνεται για να χωρέσει περισσότερους στόχους, πόθους και καημούς!
Η πράσινη υπεροχή και το… κατούρημα!
Οι αιώνιοι αντίπαλοι που έστησαν το γαϊτανάκι τους πριν από 80 χρόνια βρίσκονται ενώπιος ενωπίω για 326η φορά στα χρονικά –και σε όλη τη γκάμα των διοργανώσεων- με τον Παναθηναϊκό να έχει τη μερίδα του λέοντος στις νίκες με σκορ 170-155, συμπεριλαμβανομένων του 20-10 στα χρονικά του Κυπέλλου και του 8-4 σε τελικούς της διοργάνωσης…
Ένα μακρόσυρτο γαϊτανάκι που για τέταρτη φορά (τα τελευταία πέντε χρόνια) καταλήγει ως επίλογος στη Νέα Αλικαρνασσό και αποκτά ειδικό βάρος …
- Πρώτα απ’ όλα είναι άλλο ένα ντέρμπι με ό,τι αυτό συνεπάγεται στη διαχρονική αντιπαλότητα τους που επεκτείνεται ακόμη και στο τάβλι ή –για να γίνω πιο χυδαίος-ακόμη και στο… κατούρημα!
- Δεύτερον, κρίνει έναν τίτλο κι αυτό το γεγονός από μόνο του προσφέρει προστιθέμενη αξία…
Το Triple Crown και το 25-0
- Τρίτον, ελέω της απουσίας τους από το Super Cup, τον περασμένο Σεπτέμβριο στη Ρόδο, οι Πράσινοι διεκδικούν, έστω και καθυστερημένα, τον πρώτο τίτλο της σεζόν, με την προσδοκία αμφοτέρων να γραπώσουν κι εκείνους του Πρωταθλήματος και της Ευρωλίγκας: ως εκ τούτου ο μεν Παναθηναϊκός ονειρεύεται το Triple Crown, ο δε Ολυμπιακός το Quadruple το οποίο παρεμπιπτόντως πέτυχε πέρυσι η Φενέρμπαχτσε!
- Τέταρτον, οι Κόκκινοι πέρα από το «Άριστα 10» που μοστράρουν στα ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στην Ευρωλίγκα, «τρέχουν» ένα εμφατικό σερί 25-0 εντός των ελληνικών τειχών, έχοντας ηττηθεί για τελευταία φορά στις 30 Μαΐου του 2025 με 80-68 από τους Πράσινους στο Telekom Center Athens στον πρώτο τελικό των playoffs και από εκεί και πέρα πάνε μπάλα, όπως λέμε και στο χωριό μου: 3-0 στους επόμενους τρεις τελικούς, 2-0 στο Super Cup, 18-0 στην κανονική περίοδο της εφετινής σεζόν και 2-0 στο τρέχον Final 8 του Κυπέλλου!
Το κόκκινο momentum και το πράσινο τσιπάκι
Τουθόπερ ο Ολυμπιακός παρατάσσεται στην αποψινή μάχη με αιχμές του δόρατος όχι μόνο αυτό το σερί, αλλά και το momentum που έχει παγιώσει με τις δέκα νίκες στα τελευταία δώδεκα ματς της Ευρωλίγκας και το στερέωμα στη δεύτερη θέση.
Στην αντίπερα όχθη, ο Παναθηναϊκός στέκεται απέναντι του εμφορούμενος από την αδήριτη ανάγκη να κάνει αυτό που έλεγε συχνά ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς: να αλλάξει το τσιπάκι του!
Οι Πράσινοι έχουν γνωρίσει πέντε διαδοχικές ήττες από τον Ολυμπιακό (εκ των οποίων δυο στην εφετινή σεζόν, με 90-86 στις 12 Οκτωβρίου στο ΣΕΦ και με 87-82 στις 2 Ιανουαρίου στο σπίτι τους), προέρχονται από το σοκ που τους προκάλεσε ο Γουέιντ Μπάλντουιν την προπερασμένη Παρασκευή στο ΟΑΚΑ, κατρακύλησαν στο Νο 9 της Ευρωλίγκας και αντιμετωπίζουν τον σημερινό τελικό ως κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια πρόκληση…
Η ζωή του μέλλοντος αιώνος!
Σε τέτοιες περιπτώσεις, η νίκη σε ένα ντέρμπι μπορεί να γίνει το παυσίλυπο και υπήρξαν πολλά από δαύτα τα οποία είτε οι Πράσινοι, είτε οι Κόκκινοι ταίριαζαν σε αυτό που ορίζει και το Σύμβολο της Πίστεως μας…
“Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος”!
Αιώνιοι (αντίπαλοι) επονομάζονται, διάβολε, για τον μέλλοντα αιώνα νοιάζονται!
Βασικά νοιάζονται για τις μέλλουσες ώρες και τον μέλλοντα τίτλο, οπότε πάμε παρακάτω…
Ο τελικός που άλλαξε την Ιστορία και η αγαπημένη νίκη του Μπαρτζώκα
Για να στοιχειοθετήσω αυτό που έγραψα πρωτύτερα και αφορά τη θεραπευτική ιδιότητα των ντέρμπι των αιωνίων, ειδικότερα δε όταν προσπορίζουν κι έναν τίτλο, αυτή τη βίωσε στο πετσί του και την καρπώθηκε ο Ολυμπιακός πριν από τέσσερα χρόνια στο ίδιο γήπεδο και σε έναν ίδιο τελικό…
Στις 20 Φεβρουαρίου του 2022 στα Δυο Αοράκια ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε με διαφορά 12 πόντων στο 25ο λεπτό (59-47), ωστόσο οι Κόκκινοι ανασυντάχθηκαν, ανένηψαν, επιβλήθηκαν με 82-73 και ανέβηκαν στον… αραχνιασμένο θρόνο!
Εκείνη η νίκη απέβη όντως κομβική και παραμένει αξιομνημόνευτη για πλείστους όσους λόγους: ο Ολυμπιακός αναδείχθηκε Κυπελλούχος τερματίζοντας νηστεία ένδεκα ετών (2011), κατέκτησε τον πρώτο τίτλο του έπειτα από έξι χρόνια (Πρωτάθλημα 2016) και προϊούσης της σεζόν προκρίθηκε στο Final 4 της Ευρωλίγκας στο Βελιγράδι (όπου είδε τον ουρανό σφοντύλι από το νικητήριο καλάθι του Βασίλιε Μίτσιτς) και στέφθηκε Πρωταθλητής Ελλάδος.
Επειδή ο Γιώργος Μπαρτζώκας συνηθίζει να λέει ότι “εκτιμάμε και αγαπάμε κάθε νίκη”, εκείνη όντως (πρέπει να) την έχει σε πολύ περίοπτη θέση.
Τα κλάματα, ο Σλούκας και το δράμα του Αταμάν
Αυτή τη νίκη τη θυμούνται καλά ο Σάσα Βεζένκοφ και ο Κώστας Παπανικολάου που έκλαιγαν αγκαλιασμένοι μόλις ακούστηκε η κόρνα της λήξης, αλλά και ο Κώστας Σλούκας ο οποίος τότε φορούσε ακόμη την κόκκινη στολή…
Ο λεγάμενος πέρασε στην απέναντι όχθη στις 8 Ιουλίου του 2023 και μετά τον Μπαρτζώκα βρίσκεται στη δούλεψη του Εργκίν Αταμάν, που πέρασε δύσκολες ώρες τον τελευταίο καιρό με τις μαζεμένες ήττες (Άρης, Κολοσσός, Παρτίζαν, Φενέρμπαχτσε), την περιρρέουσα απογοήτευση, την εσωστρέφεια που προκαλεί η γκρίνια και κυρίως με τον θάνατο της μητέρας του, αλλά δεν ιδρώνει το αυτί του!
Τις προάλλες, μετά τη νίκη επί του ΠΑΟΚ στον προημιτελικό του Final 8, απευθυνόμενος προς τους δημοσιογράφους είπε ότι «σας αρέσει να δημιουργείτε δράματα και μπερδέματα μετά από κάθε ματς», αλλά και ο ίδιος ξέρει καλά ότι η φάση που πέρασε ο Παναθηναϊκός υπήρξε κατά το μάλλον ή ήττον δραματική.
Το καθαρτήριο των ψυχών, η ουτοπία και η δυστοπία
Οι επτάκις πρωταθλητές Ευρώπης καθάρισαν εύκολα την μπουγάδα στον προημιτελικό με τον ΠΑΟΚ και στον ημιτελικό με τον Ηρακλή, αλλά ξέρουν καλά πως το αληθινό καθαρτήριο των ψυχών είναι ο αποψινός τελικός.
Η κολυμβήθρα του Σιλωάμ, εκεί όπου εξαγνίζονται οι αμαρτίες!
Ασφαλώς ο τελικός δεν φέρνει τη συντέλεια του κόσμου και το τρόπαιο, όποια ομάδα κι αν το κατακτήσει, δεν θα της προσφέρει την αιώνια ευτυχία που ούτως ή άλλως αποτελεί μια ουτοπία…
Στον αντίποδα, η ήττα βάζει όποιον τη… λουστεί, σε μια φάση δυστοπίας, έστω κι αν οι ομάδες οφείλουν να έχουν κοντή μνήμη: μνήμη που γίνεται ακαριαία λησμονιά, καθόσον, ανεξαρτήτως του σημερινού αποτελέσματος, αμφότεροι θα αλλάξουν πίστα με τον μεν Ολυμπιακός να ταξιδεύει στο Κάουνας, τον δε Παναθηναϊκό να υποδέχεται την Παρί.
Το ξεκούρδισμα του Ολυμπιακού και το ξυπνητήρι του Χέιζ-Ντέιβις
Σε ποια φάση βρίσκονται αυτή τη στιγμή οι δυο μονομάχοι;
Ο Ολυμπιακός προκρίθηκε αβρόχοις ποσί στον τελικό, αλλά… ξεκουρδίστηκε τρόπον τινά, αφενός με τους τραυματισμούς του Νίκολα Μιλουτίνοβ και του Ταϊρίκ Τζόουνς και αφετέρου με την απουσία του Τάιλερ Ντόρσεϊ, που ωστόσο θα είναι διαθέσιμος απόψε…
Ο Παναθηναϊκός ζωήρεψε στα προηγούμενα δυο ματς και συνάμα αναθάρρησε με την απόκτηση του Νάιτζελ Γουίλιαμς-Γκος, ο οποίος μπορεί να… νύσταζε τις προηγούμενες μέρες, αλλά νιώθει να τον κουφαίνουν τα υψηλά ντεσιμπέλ που παράγει το ξυπνητήρι του τελικού!
Τον υποδέχθηκε κιόλας δημοσίως με την ατάκα «Καλώς ήρθε» το αντίπαλον δέος, ονόματι Σάσα Βεζένκοβ και μένει να φανεί πού θα κάτσει η μπίλια σε αυτό το πρώτο αντάμωμα δυο παικτών οι οποίοι τίναξαν την μπάνκα στον αέρα μέσα σε δέκα μήνες: ο MVP του περυσινού Final 4 με την πενηντάρα στις 29 Μαρτίου του 2024 (Φενέρμπαχτσε-Άλμπα Βερολίνου) και ο μορφονιός του Ολυμπιακού με το 45άρι που έβγαλε στις 10 Ιανουαρίου του 2025 κόντρα στην Μπάγερν.
Η κάψα και το μανιφέστο
Τελικώς… τελικός λοιπόν, εδώ ήρθαμε!
Και οι δυο αντίπαλοι (που νωρίτερα πρέπει να φιλτράρουν τα σχέδια τους καταρτίζοντας τις δωδεκάδες τους) κυριεύονται από τον ίμερο και την κάψα να ανέβουν στο θρόνο: σε τέτοιες περιπτώσεις κανείς δεν κάνει εκπτώσεις στους στόχους, στις φιλοδοξίες και στους πόθους του, οπότε είναι βέβαιο ότι θα εκτυλιχθεί ένας μεγάλος τελικός.
Ένας τελικός που –για να μην παρεκκλίνω από τον πρόλογο μου- αποτελεί το δικό τους μανιφέστο και έχει ως δέλεαρ όχι ένα Κύπελλο ή ένα Κυπελλάκι, αλλά μια Κυπελλάρα!