Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός: Η πράσινη ατσιποδιά και οι πέντε αισθήσεις του Φουρνιέ

Ο Εβάν Φουρνιέ παίζει με όλες τις αισθήσεις και με όλα τα συναισθήματα του και αυτή την προσέγγιση του δεν τη φανέρωσε για πρώτη φορά…

Τη μόστραρε σε υπερθετικό βαθμό τις προάλλες στον τελικό του Final 4 της Ευρωλίγκας και τη διατράνωσε ξανά απόψε στον τρίτο τελικό των playoffs στον οποίο ο Ολυμπιακός πέτυχε μ’ ένα (γαλλικό) σμπάρο τρία τρυγόνια: ανέκτησε το προβάδισμα στη σειρά με 2-1, διατήρησε το πλεονέκτημα έδρας και leχει πλέον δυο match points στη διακριτική ευχέρεια του για να διατηρήσει τα σκήπτρα του και να πετύχει κιόλας ένα triple crown, συμπεριλαμβανομένου (όχι του Κυπέλλου Ελλάδος, αλλά) του Super Cup.

Η υπερδιέγερση του Φουρνιέ

Ο Φουρνιέ, λοιπόν και φούρνισε και ξεφούρνισε τη νίκη ενεργοποιώντας από την αρχή το αισθητήριο και τους αισθητήρες του, στο πλαίσιο των οποίων και το μάτι του γυάλιζε (όραση) και το αυτί του δεν ίδρωνε (ακοή) και το χέρι του ήταν ρυθμισμένο τέλεια (αφή) και τις φάσεις στη δημιουργία και στην εκτέλεση μυριζόταν (όσφρηση) και την αποθέωση χόρταινε (γεύση)!

Όντας ένας συναισθηματικός τύπος-όπως τον περιέγραψε από τη στιγμή που άρχισε να νταλαβαρίζεται μαζί του ο Γιώργος Μπαρτζώκας- ο Γάλλος σούπερ σταρ πρόκανε να σκοράρει τους 10 από τους πρώτους 23 πόντους του Ολυμπιακού και να βάλει το νερό στο κόκκινο αυλάκι…

Βεβαίως το επιγενόμενο 27-18 υπήρξε ένα πολύ πρόωρο και επισφαλές προβάδισμα, χώρια που απέβη και σχετικώς θνησιγενές, διότι λίγο αργότερα ο Παναθηναϊκός αντέδρασε και πέρασε μπροστά δια χειρός Τζέριαν Γκραντ με 38-36, σε ένα ντέρμπι που ουδεμία σχέση είχε με τα προηγούμενα σε όλα τα επίπεδα και κυρίως στην παραγωγικότητα, στην ποιότητα, αλλά και στην αδυναμία των Κόκκινων να περιχαρακώσουν τα διψήφια προβαδίσματα τους!

Οι εντυπώσεις του ΝΒΑ και η πράσινη ατσιποδιά

Θαρρώ μάλιστα πως το up tempo game, το μεγάλο σκορ και η ένταση θα άρεσαν πολύ και πάντως δεν θα έδωσαν δικαίωμα στον Καουάι Λέοναρντ, στον Μπόγκνταν Μπογκντάνοβιτς και στον… εξωκοινοβουλευτικό φίλο του μπάσκετ, Νόβακ Τζόκοβιτς που κόσμησαν την εξέδρα, να μετανιώσουν διότι τάχα έχασαν δυo ώρες από τη ζωή τους!

Η ανάπαυλα βρήκε τον μεν Ολυμπιακό να υπερέχει και πάλι στα ριμπάουντ που εντέλει αποτελούν την ασφαλή πανοπλία του (34-23 στον τελικό λογαριασμό) να προηγείται με 47-45, τον δε Παναθηναϊκό να τα βάζει με την ατσιποδιά του , υπό την έννοια ότι παρατάχθηκε χωρίς τον Τσέντι Όσμαν, έχασε προϊούσης της βραδιάς τον Νίκο Ρογκαβόπουλο και είχε ανέτοιμο τον Κώστα Σλούκα και τον χρεωμένους με τέσσερα και τρία φάουλ αντιστοίχως τον Κέντρικ Ναν και τον Χουάντσο Ερνανγκόμεθ!

Τα τσαλιμάκια του Σορτς και το μεγάλο σουτ του Γουόκαπ

Οι οικοδεσπότες έφτασαν και πάλι στις παρυφές της διψήφιας διαφοράς, αλλά οι φιλοξενούμενοι δεν το έβαλαν κάτω και βρήκαν το μονοπάτι χάρη στα τσαλιμάκια του Τι Τζέι Σορτς, τον οίστρο του Τζέριαν Γκραντ και τη γενναιότητα του Ματίας Λεσόρ.

Από το ρευστό 57-55 και πέρα, ο Ολυμπιακός “φόρτωσε” για το 83-68, αλλά ο Παναθηναϊκός αντέδρασε ξανά και με ένα επί μέρους σκορ 16-5 μείωσε στο 88-84, για να σημάνει εκείνη τη στιγμή-όπως είχε συμβεί και στο Game 1- η ώρα του Τόμας Γουόκαπ.

Τρίποντο, 91-84, τελεία, παύλα παράγραφος!

Το ταλέντο που το τρώει η μαρμάγκα της τοξικότητας

Δεν ανακαλύψαμε την πυρίτιδα, τον τροχό και την τυπογραφία στον τρίτο τελικό, που ασφαλώς ανέδειξε τις αρετές των ομάδων και τα (ατομικά) ταλέντα των παικτών, ώστε ο κοινός νους να διαπορεί πόσο πιο όμορφο και δελεαστικό θα ήταν το θέαμα, εάν δεν εισέρρεε η τοξικότητα…

Ο Φουρνιέ υπήρξε ο σαλπιστής, ο αγγελιαφόρος, ο σημαιοφόρος και ο αδιαμφισβήτητος MVP της νίκης του Ολυμπιακού (όχι μόνο ελέω των 28 πόντων του και των έξι τρίποντων του, αλλά και ένεκα των οκτώ ασίστ του) αλλά δεν ήταν μόνος…

Για άλλη μια φορά οι φρέσκοι πρωταθλητές Ευρώπης είδαν χαρίεντες τον Νίκολα Μιλουτίνοβ να στέκεται στο ύψος του και να αποτελεί τον σταθερό πυλώνα που δημιουργεί κιόλας ένα καταφανές συγκριτικό πλεονέκτημα μέσα στη ρακέτα, ένα το κρατούμενο…

Τα υπόγεια καλάθια του Βεζένκοβ, το λίπος και η πράσινη ατζαμοσύνη

Είδαν επίσης τον Τάισον Γουόρντ να επιστρέφει δριμύτερος και πολύτιμος, μετά τον αποκλεισμό του στον δεύτερο τελικό, τον Τόμας Γουόκαπ να βάζει αναδρομικά και τα σουτ που έχασε την Παρασκευή και τον Σάσα Βεζένκοβ να σκοράρει 24 πόντους κάμποσους από τους οποίους μάλιστα σκάβοντας στα υπόγεια του παρκέ!

Σε πείσμα των… ατυχών περιστατικών που του έτυχαν και παρά την ατζαμοσύνη του Κέντρικ Ναν και την καθυστερημένη άφιξη του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις, ο Παναθηναϊκός δεν κιότεψε: βρήκε από αλλού τις λύσεις, επέστρεψε τρεις φορές, αλλά πλήρωσε ακριβά τις κακές επιλογές και την κατάχρηση ατομισμού των παικτών του στην τέταρτη περίοδο, επιτρέποντας στον Ολυμπιακό να δημιουργήσει το απαραίτητο λίπος!

“Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα”

Στο τέλος της ημέρας, ο Εργκίν Αταμάν σιχτίριζε κλεισμένος στα αποδυτήρια μετά την αποβολή του, ο Γιώργος Μπαρτζώκας ζητούσε δημοσίως συγνώμη (όπως τον υποχρέωσε η απόφαση του δικαιοδοτικού οργάνου), ο Χρήστος Σερέλης στεκόταν στη διαφορά των ελευθέρων βολών (61-18), ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος απηύθυνε μέσω του Instagram ερωτήσεις στους αδελφούς Αγγελόπουλου και εδώ ασφαλώς ισχύει η περιβόητη ατάκα του Ντίνου Ηλιόπουλου στην κωμωδία “Ο Ατσίδας”…

“Λοιπόν σήμερα, δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα“!

Ο υποδυόμενος τον Αλέκο Κουζούζο, ηθοποιός επαναλάμβανε αυτή την ατάκα καθισμένος σε έναν καναπέ από αμηχανία…

Στα καθ’ ημάς, έχει πέρασε μάλλον από απελπισία!