Ολυμπιακός: Οι συγκλονιστικές ερυθρόλευκες σταθερές

Ο Ολυμπιακός είναι με το ένα πόδι εκτός Champions League βάσει των πεπραγμένων στην χθεσινοβραδινής αναμέτρησης με την Μπάγερ Λεβερκούζεν.

Τάσσομαι, όμως, με την άποψη που θέλει τους ερυθρόλευκους πετυχημένους στην ευρωπαϊκή τους αποστολή. Μεγάλες νίκες όταν η μπάλα έκαιγε, σημαντικά διπλά και πρόκριση στην ενδιάμεση φάση μιας διοργάνωσης που αγωνίζονται οι καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Δηλαδή και η Ρεάλ Μαδρίτης (σ.σ. στην υπερβολική προσέγγιση) μία ημέρα πριν από τον Ολυμπιακό στην ίδια θέση με εκείνον βρισκόταν απέναντι στην Μπενφίκα. Το αναφέρω περισσότερο για να αντιληφθεί και ο τελευταίος που δεν ασχολείται, αλλά διαβάζει τα μεγέθη που κονταροχτυπιούνται Τρίτη και Τετάρτη βράδυ.

Όσον αφορά στην αναμέτρηση των ερυθρολεύκων, συγκεκριμένα, επιτρέψτε μου να μην εμβαθύνω. Έχουν ήδη γραφτεί όλα. Ο Ολυμπιακός στεκόταν απέναντι σε μία εξαιρετικά ποιοτική ομάδα της οποίας δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί την αφέλειά της στην άμυνα. Σκόραρε ο Ελ Κααμπί, αλλά η πλάτη του Ταρέμι έκανε τη ζημιά. Τράκαραν ο Ρέτσος με τον Πιρόλα, χάθηκε η ομοιογένεια με τη χημείο που έχουν οι δύο τους και κάπου το έργο πήρε την γερμανική τροπή.

Ο Τζολάκης τρόμαξε πάλι τους Γερμανούς επιθετικούς με τα ηρωικά αεροπλανικά που έκανε ωστόσο με το άδειασμα του Σικ πάνω στον Μπιανκόν, όλα ήταν εύκολα για τον χαρισματικό σκόρερ της Λεβερκούζεν. Τι να έφτιαχνε δηλαδή στη φάση του πρώτου γκολ ο “Τζόλα”; Το είχε τερματίσει.

Το DNA είναι που μετράει 

Χωρίς να θέλω να με παρεξηγήσετε ως φιλόσοφο του ποδοσφαίρου, άποψή μου είναι πως μετά από τέτοιες βραδιές οφείλεις να δεις και τα καλά της υπόθεσης.

Καταλαβαίνω τις απαιτήσεις του κόσμου του Ολυμπιακού για νίκες παντού, δείτε όμως και την αντίδραση…

Η ομάδα έχει δημιουργήσει σταθερές και είναι σημαντικό να υπάρχουν πυρήνες που να εκδηλώνουν το DNA, να γίνονται οι πρέσβεις αυτών που θέλει να προτάξει ο οργανισμός. Νούμερο ένα παράδειγμα ο καπιτάνο, Παναγιώτης Ρέτσος.

Τον αμφισβήτησαν και τώρα πίνουν νερό στ’ όνομά του. Συγκλονιστικός. Με σαγόνι που θύμισε Γκενάντι Γκολόβκιν (θα καταλάβουν όσοι γνωρίζουν) ο Ρέτσος αρνήθηκε να παραδοθεί μετά το τρακάρισμα με τον Πιρόλα και δεμένος σαν τραυματίας πολέμου συνέχισε τη μάχη. Αίματα, νάρθηκες, χαμός. Τα ίδια και ο Πιρόλα που το παιδί δεν είναι Έλληνας και μαθαίνει ακόμα το κλαμπ. Η υπομονή του να παίξει μέχρι να βγει το πρώτο 45λεπτο ήταν μνημειώδης και συγκλονιστική.

Για να το κάνω πιο συγκεκριμένο: Ο Ρέτσος βγήκε να μιλήσει στον Τύπο και εξέφρασε την πίστη της ομάδας για τη ρεβάνς. Αυτά δεν γίνονται να παίρνουν απαρατήρητα.

Είναι και ο Τζολάκης, βέβαια, στην παρέα αυτή των εκφραστών. Ανίκητος όσο αντέχει. Δηλαδή, ΟΚ, πουλάει το ανάθεμα, όμως δεν γίνονται να αγνουόνται πράγματα και καταστάσεις που αν όχι σήμερα, αύριο θα κάνουν τη διαφορά.