Ολυμπιακός: Ο Σαντιάγκο Εσε δεν είναι “φανταχτερός”, αλλά είναι εκείνος που δεν θα κάνει πίσω ποτέ

Στο Βελοντρόμ, ο Εσε έδωσε ακόμη μία ευρωπαϊκή παράσταση ουσίας. Έτρεξε περισσότερο από κάθε άλλον, κέρδισε μονομαχίες, πάσαρε καλά, αλλά κυρίως, υπενθύμισε στον Ιμανόλ Αλγκουαθίλ γιατί αποτελεί σταθερά πρώτης γραμμής για τον Ολυμπιακό και γιατί τα δικά στοιχεία του καλύτερα στοιχεία, δεν είναι μετρήσιμα.
Ο Σαντιάγκο Έσε δεν χρειάζεται να είναι ο αγαπημένος του προπονητή για να αποδεικνύει την αξία του. Χρειάζεται μια μεγάλη ευρωπαϊκή βραδιά. Στο Βελοντρόμ, ο Αργεντινός έτρεξε περισσότερο από κάθε άλλον, κέρδισε μονομαχίες, κράτησε την ακρίβειά του στις πάσες στο 91%. Kαι έβαλε τη σφραγίδα του στη νίκη του Ολυμπιακού.
Ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ έχει τις δικές του προτιμήσεις για τη μεσαία γραμμή. Ο Έσε, όμως, έχει τον δικό του τρόπο να κερδίζει θέση: με πράξεις, συνέπεια και ένταση. Και στη Μασσαλία υπενθύμισε γιατί δεν μπορείς να τον αφήνεις έξω από την εξίσωση.
Οι αριθμοί, όμως, δεν λένε όλη την ιστορία. Ο Έσε έκανε μια ολοκληρωμένη εμφάνιση. Κυρίως, ήταν μια εμφάνιση που ανέδειξε τη χρησιμότητά του σε ένα παιχνίδι υψηλών απαιτήσεων. Ο Ιμανόλ έχει τις δικές του προτεραιότητες. Προτιμάει χαφ με καλή τεχνική, ασφάλεια στην κυκλοφορία και ικανότητα να συμβάλουν στη δημιουργία. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ρέμο Φρόιλερ και ο Γκουστάβο Πουέρτα έχουν βρεθεί ψηλότερα στις επιλογές του.
Ο Έσε δεν διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά που αναζητά ο Βάσκος τεχνικός. Δεν είναι ο πιο δημιουργικός μέσος. Δεν ξεχωρίζει για την εξεζητημένη τεχνική του. Δεν είναι εκείνος που θα αναλάβει σταθερά την οργάνωση κάθε επίθεσης. Προσφέρει, όμως, κάτι εξίσου σημαντικό. Έχει ένταση, συνέπεια, επιμονή και εξαιρετική αντίληψη των απαιτήσεων κάθε φάσης. Διαβάζει τις δεύτερες μπάλες. Κλείνει διαδρόμους. Καλύπτει τους συμπαίκτες του. Συνεχίζει να πιέζει ακόμη και όταν η κατοχή χάνεται.
Δεν είναι πάντα ο παίκτης που θα τραβήξει τα βλέμματα. Είναι συχνά εκείνος που θα επιτρέψει στους υπόλοιπους να κάνουν τη δουλειά τους. Αυτή είναι η αξία του Έσε. Και στο Βελοντρόμ έγινε ιδιαίτερα εμφανής. Η απόφαση του Αλγκουαθίλ να τον χρησιμοποιήσει για πρώτη φορά τη φετινή σεζόν ως δίδυμο με τον Πουέρτα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η Μαρσέιγ αγωνιζόταν στην έδρα της, σε ένα περιβάλλον που ασκεί διαρκή πίεση στον αντίπαλο. Ο Ολυμπιακός χρειαζόταν μέσους ικανούς να αντέξουν την ένταση, να περιορίσουν τους χώρους και να διατηρήσουν την ομάδα ανταγωνιστική.
Ο Αργεντινός ανταποκρίθηκε σε κάθε απαίτηση. Η παρουσία του δεν αποτυπώθηκε μόνο στις ανακτήσεις της μπάλας ή στα χιλιόμετρα. Φάνηκε στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε τις δύσκολες στιγμές. Δεν απέφυγε τις μονομαχίες. Δεν περιορίστηκε σε ασφαλείς κινήσεις. Δεν έπαψε να συμμετέχει στο παιχνίδι όταν η πίεση αυξήθηκε.
Για έναν προπονητή, τέτοιες εμφανίσεις έχουν ιδιαίτερη σημασία. Αναδεικνύουν στοιχεία που δεν αποτυπώνονται πλήρως σε ένα σύστημα αξιολόγησης. Και εξηγούν γιατί ο Έσε έχει καταγράψει περισσότερα λεπτά συμμετοχής από οποιονδήποτε άλλον ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού την τελευταία τριετία. Δεν πρόκειται μόνο για ζήτημα αντοχής ή φυσικής κατάστασης. Είναι θέμα αξιοπιστίας. Ο Έσε προσφέρει μια σταθερή βάση πάνω στην οποία μπορεί να στηριχθεί η ομάδα.
Ο Εσε των μεγάλων ευρωπαϊκών βραδιών
Η εμφάνιση στη Μασσαλία δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Ο Έσε έχει συνδέσει το όνομά του με τις πιο σημαντικές ευρωπαϊκές βραδιές του Ολυμπιακού. Ήταν εκείνος που δημιούργησε το γκολ του τελικού του Conference League. Ήταν εκείνος που με το δικό του, σχεδόν πανομοιότυπο, γκολ απέναντι στον Άγιαξ συνέβαλε καθοριστικά στην πρόκριση της ομάδας στη League Phase του Champions League την περασμένη σεζόν.
Οι στιγμές αυτές έχουν διαφορετικό βάρος και διαφορετικό αποτύπωμα. Συνδέονται, ωστόσο, με ένα κοινό χαρακτηριστικό: ο Αργεντινός παραμένει ενεργός όταν το παιχνίδι δυσκολεύει. Δεν εξαφανίζεται όταν η ομάδα πιέζεται. Δεν αναζητά τον εύκολο δρόμο. Αναλαμβάνει το μερίδιο της δουλειάς που του αναλογεί, ακόμη κι όταν αυτό δεν συνοδεύεται από αναγνώριση. Ο Ολυμπιακός χρειάζεται ποδοσφαιριστές που μπορούν να δώσουν ποιότητα.
Χρειάζεται, όμως, και παίκτες που διατηρούν την αγωνιστική ισορροπία, κερδίζουν μέτρα και επιτρέπουν στην ομάδα να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των μεγάλων αγώνων. Ο Έσε ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αδυνατεί να καθορίσει ο ίδιος την εξέλιξη ενός παιχνιδιού.
Θα κλείσει τα 25 του χρόνια στις 22 Οκτωβρίου. Έχει ήδη αποκτήσει σημαντικές παραστάσεις και έχει διαμορφώσει ένα σαφές αγωνιστικό προφίλ. Παραμένει, παράλληλα, σε ηλικία που του επιτρέπει να εξελίξει ακόμη περισσότερο το παιχνίδι του. Για τον Αλγκουαθίλ, το ζητούμενο δεν είναι να αλλάξει ο Έσε χαρακτήρα ή να μετατραπεί σε διαφορετικό ποδοσφαιριστή. Είναι να αξιοποιήσει τα δυνατά του σημεία μέσα στο μοντέλο που θέλει να εφαρμόσει στον Ολυμπιακό.
Το Βελοντρόμ προσέφερε μια καθαρή υπενθύμιση. Η αξία ενός χαφ δεν μετριέται αποκλειστικά από την τεχνική του ή τη δημιουργική του συνεισφορά. Μετριέται και από όσα κάνει χωρίς την μπάλα. Από τις αποστάσεις που καλύπτει. Από τις μονομαχίες που διεκδικεί. Από την ικανότητά του να παραμένει συνεπής όταν οι συνθήκες γίνονται απαιτητικές.
Ο Έσε δεν χρειάζεται να είναι ο πιο εντυπωσιακός παίκτης στο γήπεδο. Χρειάζεται να είναι ο παίκτης που περιμένει ο Ολυμπιακός να δει σε κάθε δύσκολη βραδιά. Στη Μασσαλία, ήταν ακριβώς αυτός.