Ολυμπιακός: Και στο τέλος θα μιλά πάντα η άμυνα

Ο Ολυμπιακός αισθανόταν την ανάγκη να ικανοποιήσει το κοινό του την πρώτη φορά που θα έπαιζε μπροστά του. Μπορεί αυτό να μη συνέβη στο σπίτι του, αλλά σε μία προσωρινή έδρα ωστόσο το άγχος ήταν εκεί. Και ο ενθουσιασμός που τους γέννησε όταν αντίκρισαν τόσο έντονα το κόκκινο χρώμα γύρω τους.

Οι ερυθρόλευκοι χρειάστηκαν λίγο χρόνο μέχρι να ελέγξουν απόλυτα τον ρυθμό της αναμέτρησης με την Εφές και όταν το πέτυχαν, έδειξαν πόσο καλύτερη ομάδα είναι.

Για το ταλέντο στην επίθεση τα έχουμε εξαντλήσει τα λόγια. Η άμυνα ήταν αυτή που άλλαξε τα δεδομένα. Και αυτή που μόνιμα θα αλλάζει τα δεδομένα. Ο Ολυμπιακός έθεσε τον τόνο μέσα από την βελτιωμένη του αμυντική προσέγγιση. Πιο σκληρός. Πιο συμπαγής. Πιο καλός και στην επίθεση διότι μέσα από την άμυνα βρήκε και εύκολες λύσεις μπροστά.

Ο Μπαρτζώκας ακόμη ψάχνεται και είναι λογικό. Δεκέμβριο θα δούμε την καλή εκδοχή του Ολυμπιακού. Μέχρι τότε ο προπονητής και οι παίκτες του θα αναζητούν λύσεις σε μικρά προβλήματα.

Κόντρα στην Εφές οι ερυθρόλευκοι ξεκίνησαν με διαφορετική πεντάδα. Φουρνιέ αντί Ντόρσεϊ και Τζόουνς αντί Μιλουτίνοβ. Γενικά ο Σέρβος δεν ξεκινά φέτος, αλλά η αλλαγή στα γκαρντ να δούμε πως θα κυλήσει κι αν θα παραμείνει.

Το σχήμα με Μοντέρο και Ντόρσεϊ που έκλεισε το παιχνίδι. Οκ, δεν ήταν ντέρμπι και η εξέλιξη του ματς έδινε περιθώριο για δοκιμές, αλλά ήταν τυχαία η συνύπαρξη των δύο γκαρντ;

Γενικά στον Ολυμπιακό δοκιμάζουν πράγματα και σχήματα προκειμένου να βρουν τι τους ταιριάζει καλύτερα. Είναι μία απαραίτητη διαδικασία η οποία γίνεται ομορφότερη όταν κερδίζεις κιόλας.

Όταν ήταν συγκεντρωμένος στην άμυνα

Ο Ολυμπιακός δεν είχε ιδιαίτερα προβλήματα στην άμυνα πέντε εναντίον πέντε, απλά δεν είχε διάρκεια σε αυτή. Μπορείτε εύκολα να καταλάβετε τη διαφορά της έντασης των παικτών στα αμυντικά τους καθήκοντα από πρώτο ημίχρονο στην τρίτη περίοδο.

Στην αρχή της αναμέτρησης η ομάδα παρουσίασε αργές επιστροφές μετά από βιαστική συνήθως, επιλογή στην επίθεση. Η Αναντολού Εφές βρήκε αρκετούς πόντους στα πρώτα 8-10 δευτερόλεπτα των κατοχών της.

Σε κάποιες περιπτώσεις επίσης, ειδικά στο ξεκίνημα της αναμέτρησης, ορισμένοι παίκτες πιάστηκαν αφηρημένοι και δεν υπήρχε η κατάλληλη επικοινωνία μεταξύ τους.

Ο Μπαρτζώκας είχε χτυπήσει το κουδουνάκι μετά το Κάουνας όταν και είχε αναφερθεί σε έλλειψη επικοινωνίας στην πίσω πλευρά του γηπέδου. Κάτι το οποίο εμποδίζει αντιδράσεις σε σκριν και κοψίματα στην πλάτη ερυθρόλευκων παικτών.

Ο Ολυμπιακός όσο το παιχνίδι πλησίαζε στο τέλος του, βελτίωσε αρκετά το επίπεδο έντασης της άμυνάς του. Καταλαβαίνω απόλυτα πως αυτή την περίοδο θα ήταν εκτός λογικής να μπορούν να διατηρήσουν το ίδιο υψηλό επίπεδο έντασης και στα 40 λεπτά.

Οι διαφορές στην τρίτη περίοδο

Οκ, εμφανώς η άμυνα άλλαξε επίπεδο στο τρίτο δεκάλεπτο. Πως συνέβη και γιατί συνέβη; Αρχικά σε πνευματικό επίπεδο πείστηκαν άπαντες πως έπρεπε να ανεβάσουν ένταση στην άμυνα. Δεν ξέρω τι ειπώθηκε στα αποδυτήρια, αλλά σίγουρα έπιασε τόπο.

Ο Φουρνιέ έπαιζε άμυνα σαν να μην υπήρχε επόμενη μέρα. Ο Μακϊντάιρ μάρκαρε σε όλο το γήπεδο τον Στράζελ, μερικές φορές γυρνώντας και την πλάτη του στην πλάτη. Αυτό είχε στόχο να μην πάρει τη μπάλα στα χέρια του και να τον αποκόψει από την επίθεση της Εφές.

Ο Γάλλος γκαρντ της Αναντολού κουράστηκε με δύο τρόπους. Ο πρώτος στην προσπάθειά του να ξεμαρκαριστεί από μία άμυνα πλήρως προσαρμοσμένη πάνω του και ο δεύτερος από το σημάδι του Μακϊντάιρ στην επίθεση του Ολυμπιακού.

Ο Στράζελ έδινε το σουτ στον Αμερικανό γκαρντ των ερυθρόλευκων, αλλά έπαιζε τόσο μέσα που μαζί τού έδινε και το πρώτο βήμα. Ουσιαστικά ο Μακϊντάιρ έπαιρνε φόρα και επειδή είναι δυνατός επιβλήθηκε με τα drive του.

Όλοι όμως ήταν σε τρομερό αμυντικό επίπεδο. Γουόρντ, Παπανικολάου, Μιλουτίνοβ, Τζόουνς, Βεζένκοβ. Όλοι.

Θα το βρει το τρίποντο

Οι Πειραιώτες τις πρώτες τέσσερις αγωνιστικές δεν σουτάρουν καθόλου καλά από τη γραμμή των τριών πόντων. Προφανώς και αυτό δε συνάδει με την ικανότητα που διαθέτουν πολλοί παίκτες του φετινού ρόστερ να εκτελούν από μακριά.

Κόντρα στην Εφές τελείωσαν το ημίχρονο με 3/18 και το παιχνίδι το ολοκλήρωσαν με 8/29. Τι δείχνει αυτό; Την ικανότητα του Ολυμπιακού να προσαρμοστεί στα δεδομένα της συγκεκριμένης βραδιάς.

Δεν πάει καλά το τρίποντο; Ας μπω πιο μέσα. Ας επιμείνω κοντά στο καλάθι και ας εκτελέσω από πιο κοντινή απόσταση. Μερικές ομάδες παρά την αστοχία τους, συνεχίζουν να σουτάρουν ανεξέλεγκτα και καταλήγουν να παίζουν κάπως μονότονα. Ζουν και πεθαίνουν με το τρίποντο. Στον ολυμπιακό δεν ισχύει κάτι τέτοιο.

Γιατί μπορεί να σουτάρουν οι Πειραιώτες με χαμηλά ποσοστά; Πολλές οι πιθανές απαντήσεις. Πάντως προσωπικά πιστεύω πως είναι θέμα χρόνου να βελτιώσουν το ποσοστό από τα 6.75. Η ικανότητα υπάρχει, η προσωπικότητα υπάρχει και κυρίως υπάρχουν τα ελεύθερα σουτ.

Ο Ολυμπιακός βρίσκει (συνήθως) πολλά ελεύθερα τρίποντα, απλά δεν τα βάζει. Το θέμα είναι να δημιουργούνται οι καλές προϋποθέσεις και κάποια στιγμή θα μπουν και τα τρίποντα.

ΥΓ: Σε ποια περίοδο εκτοξεύτηκε ο Ολυμπιακός; Στην τρίτη. Σε αυτό το διάστημα τα 4 πρώτα φάουλ χρησιμοποιήθηκαν άριστα. Δείγμα και αυτό της υψηλής συγκέντρωσης.

ΥΓ 2: Πάρα πολύ καλός ο Παπανικολάου. Και στις δύο πλευρές, αλλά ειδικά στην άμυνα έκανε και αυτός τη διαφορά όσο αγωνίστηκε.

ΥΓ3: Δεν χρειάζεται να αναφέρω κάτι για όσους έγραψαν συνθήματα σε τοίχους τους γηπέδου. Το έκανε ήδη ο Ολυμπιακός. Απορώ με το μυαλό ορισμένων.