Ολυμπιακός: Η χαμένη ευκαιρία του ενός έγινε ελπίδα για τον άλλον

Πριν ξεκινήσουν οι τελικοί πρωταθλήματος ποια ομάδα θα ήταν ευχαριστημένη αν παιζόταν Game 5 όπως και θα συμβεί; Ο Παναθηναϊκός. Κάθε ματς είναι και μία ευκαιρία. Για προπονητές, για παίκτες για τις ίδιες τις ομάδες.

Ο Ολυμπιακός απώλεσε μία τεράστια ευκαιρία στο Game 4 και αντί να έχουν πάρει σβάρνα τα λιμάνια και τα αεροδρόμια για τα νησιά, καλούνται να παίξουν τον τελικό των τελικών.

Χαμένη ευκαιρία γιατί το παιχνίδι ήταν στα μέτρα του, προηγήθηκε με 5 πόντους σε κρίσιμο σημείο και αντιμετώπιζε έναν αντίπαλο χωρίς Σλούκα, Οσμαν, Ρογκαβόπουλο και τον Ναν στον πάγκο στα τελευταία 17 λεπτά της αναμέτρησης.

Για τον Παναθηναϊκό ήταν φυσικά κερδισμένη ευκαιρία για την ακριβώς αντίθετη ανάγνωση των παραπάνω δεδομένων. Αν έλεγες σε κάποιον πως όλα αυτά θα συμβούν σε ένα ματς, τότε δεν θα έδινε πολλές ελπίδες για Game 5.

Καθυστερημένες και βιαστικές αποφάσεις

Ο Ολυμπιακός έπαιξε σε μεγάλο διάστημα του αγώνα ένα πολύ αργό μπάσκετ. Η πίεση των παικτών του Παναθηναϊκού πάνω στη μπάλα ήταν φουλ επιθετική και όπως στο Game 2 έτσι και στο Game 4 οι ερυθρόλευκοι δεν αντιδρούσαν.

Χαρακτηριστικό πρόβλημα στην επίθεση του Ολυμπιακού (ειδικά στο πρώτο ημίχρονο) ήταν ότι περνούσε η μπάλα τη γραμμή του κέντρου με δυσκολία και φυσικά με καθυστέρηση. Ο Γουόκαπ γυρνούσε την πλάτη του με την επαναφορά της μπάλας από τη γραμμή του φάουλ στην άμυνα.

Ο Τζόσεφ έχανε το κοντρόλ της μπάλας και χρειαζόταν σκριν για να περάσει το κέντρο. Ο Γουόρντ δεν είναι καν χειριστής και σταματούσε νωρίς την ντρίμπλα.

Από τα 24 δευτερόλεπτα της επίθεσης οι Πειραιώτες ξεκινούσαν το play τους αφού είχαν περάσει τα πρώτα 10. Λογικό ήταν λοιπόν οι αποφάσεις τους να είναι βιαστικές.

Η πράσινη άμυνα επέλεξε να χάσει από όλους τους παίκτες του Μπαρτζώκα πλην των Βεζένκοβ και Φουρνιέ. Τα κατάφερε έστω και οριακά αφού έδινε άπλετο χώρο δράσης σε παίκτες που δεν έχουν συνέπεια στο σκοράρισμα.

Ο Γουόκαπ πήρε 14 σουτ γιατί τον προκαλούσε η άμυνα. Ο Γουόρντ με τον Τζόσεφ ολοκλήρωσαν με 1/9 συνολικά και τα περισσότερα ήταν εντελώς ελεύθερα. Με τον Τζόουνς να είναι εκτός τόπου και χρόνου σε θέμα συγκέντρωσης, ο Μιλουτίνοβ που είναι ο καλύτερος σέντερ της Ευρώπης έκανε το τρόλεϊ Παγκράτι – Κολιάτσου παίρνοντας σε 40 λεπτά συμμετοχής μόλις 4 προσπάθειες.

Η προστασία της ρακέτας και οι loose balls

Ο Ολυμπιακός φημίζεται για την άμυνα και ειδικά για αυτή κοντά στο καλάθι. Το φημισμένο pack the paint (δηλαδή κλείνουν οι παίκτες στη ρακέτα) πήγε περίπατο και το καλάθι έμεινε απροστάτευτο. Δεν θυμάμαι ο Παναθηναϊκός να έχασε διεκδικούμενη μπάλα, Τις πήρε όλες. Όλα τα hustle plays ήταν πράσινα.

Επίσης σκόραρε εύκολα με διαδοχικά lay up. Είτε μετά από επιθετικά ριμπάουντ, είτε από τραγική περιστροφή της ερυθρόλευκης weak side. Όποιος παίκτης του Αταμάν ήθελε, τρύπωνε στη ρακέτα και είτε σκόραρε είτε έδινε ασίστ.

Στο τέλος ο Ολυμπιακός βρέθηκε τρεις φορές να προηγείται και στις δύο εξ αυτών ισοφαρίστηκε αμέσως. Τρίποντο ο Γουόκαπ, τρίποντο ο Χείς-Ντέιβις. Τρίποντο ο Βεζένκοβ, τρίποντο ο Τολιόπουλος. Όταν ο Σάσα με την ικανότητα και την προσωπικότητα έκανε μόνος του το 79-74, η ερυθρόλευκη άμυνα ήταν πολύ κακή.

Λανθασμένες αποφάσεις, επέτρεψαν γρήγορα καλάθια από τον Σορτς και πολύ άσχημες αντιδράσεις σε φάσεις iso έφεραν τους γηπεδούχους σε θέση ισχύος. Κι όταν βγήκαν οι ελάχιστες άμυνες, ήρθε ένα επιθετικό ριμπάουντ για να φέρει τον Ολυμπιακό σε δύσκολη θέση.

Προφανώς αν ο Φουρνιέ δεν είχε αστοχήσει σε ζευγάρι βολών και είχαν πάρει ένα αμυντικό ριμπάουντ τώρα θα έγραφα άλλα πράγματα. Με τα αν όμως, δεν γίνεται κουβέντα.

One Nunn show και μοναδικός εχθρός ο εαυτός του

Ο Παναθηναϊκός έπαιξε με τρεις απουσίες και προφανώς έπρεπε να βγει μπροστά ο Ναν. Όχι πως του είναι δύσκολο να το κάνει, αλλά η αλήθεια είναι πως χθες διέλυσε την άμυνα του Ολυμπιακού. Ο Αμερικανός γκαρντ συνάντησε δυσκολίες στο πρώτο πεντάλεπτο μέχρι που κάθισε ο Γουόκαπ στον πάγκο.

Ο Γουόρντ πήγε στο μαρκάρισμα του με εντολή να αλλάζει με τον Τζόσεφ. Ο Ναν δεν είναι παίκτης που χρειάζεται πολύ χώρο για να εκτελέσει και οι παίκτες που ανέφερα του τον έδωσαν απλόχερα βοηθώντας τον να βρει ρυθμό. Και μετά άντε να τον σταματήσεις.

Ο μοναδικός άνθρωπος που μπορούσε να σταματήσει στο συγκεκριμένο παιχνίδι τον Ναν ήταν ο Ναν. Ο εαυτός του δηλαδή. Και αυτό συνέβη. Ο Αμερικανός έχανε τη συγκέντρωσή του συχνά και χρεώθηκε νωρίς με αχρείαστα (συνήθως) φάουλ κάτι που υποχρέωσε τον Αταμάν να τον αποσύρει στον πάγκο και τελικά να αποβληθεί νωρίς.

Το μειονέκτημα έγινε πλεονέκτημα

Σε παιχνίδια με οριακή εξέλιξη είναι σημαντικό να μετατρέπεις το μειονέκτημα σου σε πλεονέκτημα ή και το αντίθετο. Ανάλογα πως θες να κάνεις την ανάγνωση των δεδομένων. Αυτό συνέβη και χθες.

Στα τελευταία 17 λεπτά του Game 4 ο Αταμάν είχε τρία διαθέσιμα γκαρντ. Γκραντ, Σορτς, Τολιόπουλο. Στα τελευταία 7 λεπτά έμεινε με μόνο με Σορτς και Τολιόπουλο.

Υπό κανονικές συνθήκες θα περιμέναμε ο Ολυμπιακός να εκμεταλλευτεί το μικρό τους μέγεθος και να τους σημαδεύει ανελέητα σε κάθε κατοχή της επίθεσης. Όπως σωστά έκανε στα προηγούμενα ντέρμπι.

Κάτι τέτοιο όχι μόνο δε συνέβη, αλλά οι δύο γκαρντ του Παναθηναϊκού βγήκαν μπροστά και έκαναν τεράστια ζημιά στην ερυθρόλευκη άμυνα. Ευστόχησαν σε μεγάλα σουτ, πήραν σωστές αποφάσεις και ερχόμενοι από τα βάθη του πάγκου, χάρισαν τη νίκη στην ομάδα τους.

Και τώρα ο τελικός των τελικών

Εδώ και χρόνια φωνάζω πως το πλεονέκτημα έδρας σε μία σειρά αγώνων παίζει ρόλο μόνο αν αυτή εξαντληθεί και φτάσει στο τελευταίο παιχνίδι. Όπως συμβαίνει με τους φετινούς τελικούς.

Ο Παναθηναϊκός έχει κάθε δικαίωμα και ορθώς, να αισθάνεται ικανοποιημένος που θα παίξει σε 5 ματς τον τίτλο, αλλά ο Ολυμπιακός θα έχει 13.000 οπαδούς στο πλευρό του. Αυτό βέβαια σημαίνει και επιπλέον πίεση για τους παίκτες του Μπαρτζώκα, αλλά αυτά τα ακούω βερεσέ.

Δε γίνεται να παίζεις το πρωτάθλημα στην έδρα σου και να σε αγχώνει η παρουσία των ίδιων σου των οπαδών.

Ο Ολυμπιακός χρειάζεται επειγόντως τη βοήθεια ενός επιπλέον παίκτη. Χρειάζεται 10-12 πόντους από τον Ντόρσεϊ. Εχει ανάγκη να εμφανιστεί ένας εκ των Τζόσεφ – Πίτερς στη σειρά. Το rotation πρέπει να ανοίξει γιατί η κούραση υπάρχει. Κι ας ισχυρίζεται ο Γουόκαπ πως δεν αισθάνεται κουρασμένος όπως ανέφερε στην κάμερα του Sport24.

Στον Παναθηναϊκό είναι μετρημένα τα κουκιά. Θα πάει στο ΣΕΦ με λιγότερο άγχος. Ο Αταμάν δύσκολα θα έχει τον Σλούκα και θα πρέπει να πάρει την πολύ δύσκολη απόφαση. Θα βάλει μέσα τον Οσμάν και αν ναι, ποιον θα αφήσει εκτός;

ΥΓ: Ο Παναθηναϊκός πόσταρε περισσότερο από ποτέ σε σχέση με τους τρεις προηγούμενους τελικούς. Ήθελε να εκμεταλλευτεί το mismatch κοντά στο καλάθι περισσότερο από αυτό μακριά. Με εξαίρεση όταν είχε τη μπάλα ο Ναν.

ΥΓ2: Στα 4 ματς η ομάδα που έδειρε περισσότερο (γιατί και οι δύο παίζουν μπασκετικό ξύλο) νίκησε.