ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

Ολυμπιακός: Η πρωινή αναφορά και ο λόχος του Μπαρτζώκα

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες εξηγεί πώς έφτασε ο Ολυμπιακός στη νίκη επί του Παναθηναϊκού (2-1) και τονίζει πως εδώ που φτάσαμε παίζει ρόλο ποια ομάδα έχει τους περισσότερους υγιείς παίκτες.

Ο Ολυμπιακός βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά στον στόχο του πρωταθλήματος από τον Παναθηναϊκό, αλλά οι διαφορές δεν είναι μεγάλες. Το 2-1 προφανώς και είναι πλεονέκτημα, ουσιαστικό και ψυχολογικό αλλά μέχρι εκεί.

Με τα παιχνίδια να γίνονται με διαφορά 2-3 ημερών δεν είναι πολλά αυτά που μπορούν να αλλάξουν ως προς την τακτική οι δύο προπονητές. Υπάρχουν όμως άλλου είδους στοιχεία που μπορεί να εμφανίσει μία ομάδα.

Το βασικότερο; Οι παίκτες που έχουν στη διάθεσή τους. Στην πρωινή αναφορά της Δευτέρας ο Μπαρτζώκας είδε τον Ντόρσεϊ να παραμένει εκτός και τον Παπανικολάου να βγαίνει Ι3 άοπλο. Ένεση και αν υπήρχε εξαιρετική ανάγκη θα έπαιζε. Ο Αταμάν είδε τους Ερνανγκόμεθ και Σλούκα παρόντες κουβαλώντας όμως μέρες απραξίας ενώ ο Οσμάν βγήκε Ι5. Εκτός δράσης γενικότερα.

Τα προβλήματα περιόρισαν τα rotation

Ο Μπαρτζώκας όταν έβγαζε τον Φουρνιέ εκτός παρκέ, υποχρεωνόταν να παίξει με τον Γουορντ στη θέση 2 κάτι το οποίο δεν είχε λειτουργήσει σε προηγούμενες αναμετρήσεις και δεν λειτούργησε ούτε χθες. Δεν υπήρχε όμως κι άλλη λύση από τη στιγμή που δεν εμπιστεύεται τον Λαρεντζάκη.

Ο Τούρκος coach των φιλοξενούμενων επέλεξε επίσης ψηλά σχήματα. Ξεκίνησε με τον Ερνανγκόμεθ στο 3 και μετά πήγε στον Ρογκαβόπουλο που ήταν πιο νορμάλ σχήμα, αλλά ο τραυματισμός του Ελληνα διεθνή του στέρησε τη συγκεκριμένη δυνατότητα στο δεύτερο ημίχρονο.

Το rotation και οι επιλογές για τους προπονητές περιορίστηκαν. Οι ερυθρόλευκοι έπαιξαν με οκτώ παίκτες, οι πράσινοι με 9 αφού ο Τολιόπουλος που ήταν δέκατος αγωνίστηκε μόλις 4 λεπτά.

Η διάθεση για δεύτερη πάσα στον Ολυμπιακό

Οι ερυθρόλευκοι προσπάθησαν να τρέξουν λίγο περισσότερο, να πάνε σε έναν πιο γρήγορο ρυθμό παιχνιδιού σε σχέση με τους δύο προηγούμενους τελικούς. Και ο Παναθηναϊκός προσπάθησε, αλλά ο Οσμάν που είναι το βασικό του όπλο σε αυτό το στυλ μπάσκετ, δεν έπαιζε.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν η αντίδραση του Ολυμπιακού στην άμυνα hedge out με την οποία αντιμετώπισε ο Αταμάν μόνο τα pick ‘n’ roll του Φουρνιέ. Στα υπόλοιπα σκριν στη μπάλα έπαιζε άμυνα με αλλαγές.

Ο Γάλλος στο ΟΑΚΑ είχε υποπέσει σε 6 λάθη επειδή καθυστερούσε να πασάρει όταν του έβγαινε επιθετικά ο ψηλός των πράσινων. Εκεί πάτησε ο Τούρκος coach και επέλεξε την ίδια αντιμετώπιση, ωστόσο το αποτέλεσμα ήταν διαφορετικό.

Ο Φουρνιέ αρχικά είχε διάθεση να πασάρει γρήγορα δημιουργώντας υπεραριθμία για την ομάδα του. Ο Παναθηναϊκός του έδινε την αριστερή ντρίμπλα, αλλά αυτός αποφάσιζε γρήγορα και ξεφορτωνόταν τη μπάλα ιδανικά.

Όταν μία ομάδα παίζει hedge out αυτομάτως δημιουργείται μία κατάσταση δύο εναντίον ενός. Η γρήγορη πάσα του Φουρνιέ ήταν το πρώτο βήμα. Το δεύτερο βήμα ήταν πως ο παίκτης που υποδεχόταν τη μπάλα άνοιγε την απόσταση και υποχρέωνε τον τελευταίο παίκτης της άμυνας (τον έναν στην κατάσταση 2 εναντίον 1 που ανέφερα) να διανύσει ένα μέτρο παραπάνω. Το τρίτο βήμα ήταν αυτή η περίφημη δεύτερη πάσα κυρίως στον Μιλουτίνοβ ο οποίος ήταν ανενόχλητος κάτω από το καλάθι διότι ο Λεσόρ που είχε πάει να κάνει το hedge out δεν προλάβαινε να επιστρέψει να μαρκάρει τον Σέρβο.

Αυτά τα τρία απλά βήματα πρόσφεραν πολλά στον Ολυμπιακό. Οι Πειραιώτες διόρθωσαν σε μεγάλο βαθμό τη σχέση ασίστ λαθών αφού ολοκλήρωσαν με 23 τελικές πάσες και 10 απώλειες κατοχής.

Αμυνα τακτικής και ενστίκτου

Για τον Παναθηναϊκό έγραψα πιο πάνω. Άμυνα με αλλαγές εκτός από τα πικ του Φουρνιέ. Οι πράσινοι προβλημάτισαν γιατί δεν έβγαλαν σκληράδα όπως στο Game 2 και πολλές φορές χάθηκαν σε απλές περιστροφές αφήνοντας τον Γάλλο ελεύθερο ή δίνοντας χώρο στον Γουόρντ να βάλει τη μπάλα κάτω και να κάνει ντράιβ με την αθλητικότητα που διαθέτει.

Για μία ακόμη φορά ο Παναθηναϊκός παρουσιάστηκε χωρίς μέγεθος λόγω Σορτς και Τολιόπουλου, κάτι το οποίο εκμεταλλεύτηκαν στον Ολυμπιακό. Ο Γουόκαπ τους πόσταρε κατ’ εξακολούθηση ή όποιος βρισκόταν απέναντί τους μετά από αλλαγές στα σκριν.

Ο Ολυμπιακός διαφοροποιήθηκε λίγο στην τακτική της άμυνας. Επαιξε drop (δηλαδή άμυνα δύο εναντίον δύο) όπως έκανε πάντα. Εσπαγε δυναμικά τα σκριν μακριά από τη μπάλα, αλλά έπαιξε αλλαγές από την αρχή σε δύο περιπτώσεις.

Η μία όταν ο Μήτογλου έπαιζε πεντάρι και η άλλη όταν ο Σλούκας βρισκόταν στο παρκέ και ήθελε να του αφαιρέσει τη δημιουργία. Εδώ θέλω να τονίσω κάτι. Οι ερυθρόλευκοι πήγαν σε πολλές περισσότερες φάσεις σε άμυνα με αλλαγές, αλλά θεωρώ πως δεν ήταν εντολή. Ήταν ένστικτο και αποτέλεσμα συνεννόησης μεταξύ των παικτών μέσα στη φάση.

Φουρνιέ και Βεζένκοβ οδηγοί, Γουόκαπ και Μιλουτίνοβ τη διαφορά

Προφανώς και όσα έκανε ο Γάλλος σταρ του Ολυμπιακού ήταν καταπληκτικά. Ο Φουρνιέ μαζί με τον Βεζένκοβ σμπαράλιασαν την άμυνα του Παναθηναϊκού και ήταν οι βασικοί πρωταγωνιστές στη νίκη, αλλά την επιπλέον διαφορά την έκαναν δύο συμπαίκτες τους.

Γουόκαπ και Μιλουτίνοβ διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στο αποτέλεσμα. Ο νατουραλιζέ γκαρντ της Εθνικής Ελλάδας πέρα από την σπουδαία άμυνα πάνω στον Ναν, ήταν επιθετικός στο μπροστινό μέρος του γηπέδου και πήρε τα σουτ που του αναλογούσαν.

Ο Σέρβος είναι ο καλύτερος σέντερ της Ευρώπης και το επιβεβαίωσε ακόμη μία φορά. Φοβερή προσπάθεια στην άμυνα, εκπληκτικός στα ριμπάουντ και εξαιρετικά τελειώματα κοντά στο αντίπαλο καλάθι. Και όχι μόνο, γιατί μέχρι και σουτ από τα 6 μέτρα έβαλε.

Ο Σορτς και τα πράσινα καλάθια ψυχολογίας

Ο τραυματισμός του Ρογκαβόπουλου υποχρέωσε τον Αταμάν να εμπιστευτεί τον Σορτς. Ο Αμερικανός στο πρώτο ημίχρονο είχε παίξει 3.30 λεπτά και τελείωσε με 15. Ο βραχύσωμος γκαρντ είχε μειονέκτημα στην άμυνα, αλλά στην επίθεση εκμεταλλεύτηκε την ταχύτητά του.

Ο παίκτης που τον μάρκαρε προφανώς και του έδινε απλόχερα το σουτ, μόνο που σε ορισμένες περιπτώσεις στο τρίτο δεκάλεπτο έμενε υπερβολικά μέσα. Ο Σορτς έπαιρνε φόρα και τον περνούσε στα πόδια τελειώνοντας πετυχημένα τις φάσεις κοντά στο καλάθι. Άλλο πράγμα είναι του δίνω το σουτ και άλλο του δίνω φόρα να περάσει.

Ο Παναθηναϊκός επίσης βρήκε σημαντικά καλάθια ψυχολογίας. Ποια ονομάζουμε καλάθια ψυχαλογίας; Ενα κάρφωμα, ένα τρίποντο υπό πίεση ή ένα καλάθι στη λήξη χρόνου επίθεσης. Σε αυτή την τελευταία κατηγορία οι πράσινοι βρήκαν περίπου 10 τέτοιους πόντους.

Προφανώς και δείχνει ικανότητα και πείσμα γιατί δεν άφηναν τη φάση, αλλά εκμεταλλεύτηκαν και κάποια ασυνεννοησία μεταξύ των αντιπάλων τους. Εβαλαν όμως και δύσκολα σουτ στο τέλος των 24ων δευτερολέπτων.

Η επόμενη μέρα χρειάζεται…

Θα κλείσω όπως ξεκίνησα. Η κούραση είναι διάχυτη, οι παίκτες τραυματίζονται ή στην καλύτερη αισθάνονται ενοχλήσεις σε κάποιο σημείο του κορμιού τους. Απόλυτα λογικό με τόσα ματς που έπαιξαν.

Η πρωινή αναφορά της Τετάρτης θα παίξει σημαντικό ρόλο. Να δουν οι δύο προπονητές ποιους θα έχουν στη διάθεσή τους. Να μετρήσουν τον λόχο τους και να δουν πόσα κορμιά έχουν. Γιατί στο τέλος της ημέρας όποιος έχει τους περισσότερους υγιείς παίκτες θα έχει και τον πρώτο λόγο για την κατάκτηση του τίτλου.

ΥΓ: Ο Βεζένκοβ ήταν φοβερός στη δημιουργία κι ας τελείωσε με μόλις 2 ασίστ (η μία μαγική). Ο Σάσα έσπαγε σωστά τη μπάλα στην αδύνατη πλευρά όταν πήγαινε δεύτερος παίκτης πάνω του στο low post.

ΥΓ 2: Ο Ολυμπιακός πήρε 19 πόντους από τα 11 επιθετικά ριμπάουντ. Πάρα πολλοί. Είχε 12 πόντους στο ημίχρονο από 5 επιθετικά ριμπάουντ.

ΥΓ 3: Περαστικά στον Ρογκαβόπουλο και σε όλους τους παίκτες και των δύο ομάδων που αντιμετωπίζουν προβλήματα τραυματισμών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ