Ολυμπιακός: Η πιο σημαντική νίκη της εποχής Ιμανόλ, το βράδυ της χειρότερης εμφάνισης και η… κορυφή

Ο Ολυμπιακός δεν θόλωσε, δεν πανικοβλήθηκε, έβγαλε χαρακτήρα στα πιο κρίσιμα σημεία, νίκησε τον κακό του εαυτό, τη χαλάρωση και πήρε ένα υπερπολύτιμο μάθημα για τη συνέχεια. Αλλά παράλληλα έδειξε σε όλους ότι το «μέταλλο» επέστρεψε, αλλά και ότι επέστρεψε στην κορυφή για να μείνει. Γράφει ο Νίκος Κώτσης.
Ο Ολυμπιακός αποφάσισε μόνος του την τύχη του αγώνα με την Κηφισιά. Και το έκανε με τρόπο απολύτως δραματικό, αλλά διδακτικό, για τον ίδιο και τους αντιπάλους του. Στο χειρότερο βράδυ τους στην εποχή Ιμανόλ Αλγκουαθίλ, οι Ερυθρόλευκοι νίκησαν… δύο φορές το ίδιο παιχνίδι. Και το έκαναν με τρόπο που δείχνει πως αυτή η ομάδα βρήκε το μέταλλο που τη χαρακτηρίζει.
Το πρώτο ημίχρονο είναι πιθανότατα το χειρότερο που έχει κάνει φέτος ο Ολυμπιακός σε κάθε παιχνίδι του. Ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ είδε ελάχιστα από αυτά που ήθελε από τους παίκτες του. Για αυτόν τον λόγο στο ημίχρονο φρόντισε να υπερτονίσει τη δυσαρέσκεια και την ενόχλησή του για όσα συνέβαιναν στον αγωνιστικό χώρο. Μάλιστα, ζήτησε από αυτούς που ξεκίνησαν το παιχνίδι να επιστρέψουν στο γήπεδο και να… διορθώσουν την κατάσταση.
Αυτή η κουβέντα στα αποδυτήρια οδήγησε, μόλις στα… 30 δευτερόλεπτα, στην καλύτερη επίθεση που είχε βγάλει ο Ολυμπιακός, αλλά και στο γκολ που άνοιξε το σκορ. Το οποίο πέτυχε ο -πιθανότατα χειρότερος παίκτης του πρώτου ημιχρόνου- Ζοέλ Ρόκα. Το μήνυμα είχε ληφθεί και… παραδοθεί. Ενώ όταν μπήκε στο παιχνίδι ο Μάριους, αντί του (για ακόμη μία φορά όχι θετικού) Γιάρεμτσουκ, το 2-0 ήταν η… φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων.
Και εκεί όλα άλλαξαν. Ο Ολυμπιακός επέστρεψε σε περιβάλλον… πρώτου ημιχρόνου. Κατέβασε την έντασή του. Χαλάρωσε. Εβγαλε τον χειρότερο εαυτό του στο γήπεδο. Και το ποδόσφαιρο τον τιμώρησε. Το 0-2 έγινε 2-2 μέσα σε λίγα λεπτά. Και εμφανίστηκαν συνθήματα για τον… Λέτο. Ο οποίος, πράγματι, έχει φτιάξει μια πολύ καλή και ανταγωνιστική ομάδα. Που παίζει καλό ποδόσφαιρο. Και δυσκόλεψε τους Πειραιώτες.
Αλλά ο Ολυμπιακός φρόντισε να νικήσει, μια και καλή, το παιχνίδι, όπως έπρεπε και με τρόπο που ήταν αποστομωτικός. Διότι το να δέχεσαι το σοκ της ισοφάρισης, είναι ένα πράγμα. Το πώς αντιδράς σε αυτό, είναι ένα άλλο. Με τον χαρακτήρα που επέδειξε η ομάδα Ιμανόλ Αλγκουαθίλ σε αυτά τα λεπτά που μεσολάβησαν, έως το σημείο του γκολ της νίκης, να είναι ενδεικτικός της ποιότητας των παικτών της, αλλά και της μενταλιτέ του συλλόγου.
Ο Ολυμπιακός δεν θόλωσε από το σοκ. Αφυπνίστηκε. Εβαλε την μπάλα κάτω. Και στα λίγα… δευτερόλεπτα που είχε στη διάθεσή του, έπαιξε το ποδόσφαιρο που θέλει να τον χαρακτηρίζει. Ο Φορτούνης γύρισε στην άμυνα και έκοψε. Η ανάπτυξη ξεκίνησε. Τέσσερις πάσες. Νέα πανέξυπνη ασίστ του Φρόιλερ. Τρομερή προσποίηση Ζέλσον, σουτ γωνία, γκολ. Το πρώτο του, από πέρυσι τον Απρίλιο, όταν και πάλι είχε σκοράρει στη Λεωφόρο! Στη νίκη με 2-0 επί του Παναθηναϊκού! Τρεις βαθμοί στον Πειραιά…
Για τον προπονητή του Ολυμπιακού, αυτή η νίκη είναι η σημαντικότερη που έχει πετύχει από την ημέρα που πήρε στα χέρια του στο τιμόνι της ομάδας. Περισσότερο και από το οριακό παιχνίδι με τον Λεβαδειακό. Περισσότερο και από το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Και αυτό, διότι οι Πειραιώτες νίκησαν και τον κακό τους εαυτό. Και την ατυχία. Και την… υπεροψία που μπορεί να επέδειξαν μετά το 2-0. Και πλέον, είναι εκεί που θέλουν να βρίσκονται και στο τέλος του δρόμου. Στην κορυφή.
Εκεί πιστεύουν ότι αξίζουν να είναι. Και θέλουν να συνεχίσουν να το αποδεικνύουν. Ακόμη κι αν εκτός από το καλό ποδόσφαιρο, χρειάζεται να επιστρατεύουν και το «μέταλλο», τον χαρακτήρα και τη «refuse to lose» νοοτροπία τους. Η οποία χτίζεται μέρα με την ημέρα. Και στη Λεωφόρο, φάνηκε πως τίποτα δεν έγινε τυχαία. Ακόμη και στο τέλος. Εξάλλου, η νοοτροπία νικητή, δεν χρειάζεται πολύ ώρα για να εμφανιστεί. Εάν την έχεις, λίγα δευτερόλεπτα φτάνουν.