Ολυμπιακός, η ομάδα που τρέφεται από την αμφισβήτηση

Βράδυ Παρασκευής (2/1), ο Ολυμπιακός επέκτεινε το νικηφόρο σερί του απέναντι στον Παναθηναϊκό και η ζωή συνεχίζεται.

Οι Πειραιώτες είχαν μαγικά διαστήματα στο ΟΑΚΑ, υπήρξαν στιγμές που η μπάλα χάθηκε, η 10η νίκη επί του αιώνιου αντιπάλου επιτεύχθηκε με άγχος, αλλά και με έναν τρόπο που έδειξε πολλά. Πράγματα τα οποία είχαμε ήδη δει στη διάρκεια της περιόδου, όπως το ότι ο γκαρντ που όλοι ζητούσαν το περασμένο καλοκαίρι, ο κοντός που θα πάρει τη μπάλα στα δύσκολα και θα την βάλει στο καλάθι, βρισκόταν ήδη στο ρόστερ, υποστηρίχθηκε και αναδείχθηκε στον υπερθετικό βαθμό.

Την ώρα που το ΟΑΚΑ έβραζε, την ώρα που το κορυφαίο ντέρμπι του κόσμου εκτός NBA βρισκόταν στην κόψη του ξυραφιού, ο Τάιλερ Ντόρσεϊ τα έκανε όλα σωστά.

Ντρίμπλαρε, βρήκε τον διάδρομο, διατήρησε την ψυχραιμία του, βρήκε το spot, σηκώθηκε, εκτέλεσε άριστα και έκρινε το ματς. Σαν να μην έγινε τίποτα, διότι όλη τη σεζόν δουλεύει ασταμάτητα για να είναι έτοιμος να βάλει καλάθια σαν αυτό.

Παρεμπιπτόντως, ο Ντόρσεϊ είναι ο 4ος σκόρερ της EuroLeague και τους 18.2 πόντους που βάζει ανά αγώνα, τους βάζει με 60% στο δίποντο και με 40% στο τρίποντο. Παίρνει πολλά, βάζει πολλά, λειτουργεί, συμπεριφέρεται και αποδίδει σαν παίκτης των τριών εκατομμυρίων.

Διψήφιος και στους 18 αγώνες του α’ γύρου (εκκρεμεί το ματς με την Φενέρμπαχτσε, δεν έβαλε ποτέ λιγότερους από 11 πόντους, έχει 22, 23 και 21 στα τελευταία τρία παιχνίδια.

Αυτός είναι ο γκαρντ που όλοι ζητούσαν να πάρει ο Ολυμπιακός.

Αλλά δεν παίζει μόνος.

Ο Σάσα Βεζένκοβ έχει ακούσει πολλά. Σε διαφορετικές περιόδους. Έβαλε 24 και μάζεψε και εννέα ριμπάουντ. Και συνεχίζει να κλείνει στόματα, χωρίς να κλείνει τα αυτιά του.

Ο Νίκολα Μιλουτίνοβ παραμένει πρώτος στην αξιολόγηση σε όλη τη Λίγκα. Η στατιστική του στο ΟΑΚΑ (10 πόντοι, 9 ριμπάουντ, 3 ασίστ) δεν λέει την πλήρη αλήθεια για τον τρόπο με τον οποίο κυριάρχησε.

Και εκεί που ο Μπαρτζώκας έψαχνε έναν ακόμη ήρωα, τον έφτιαξε ο ίδιος.

Ο Μόντε Μόρις δεν ήταν καλός. Ο προπονητής του τον στήριξε, τον κράτησε στο παρκέ κι ο Αμερικανός το έζησε. Συνολικά ήταν θετικός, σε άμυνα κι επίθεση. Είχε 1/5 σουτ και 6/9 βολές, αλλά την έκανε τη δουλειά και μάλιστα παίζοντας και στο πλευρό του Τόμας Γουόκαπ.

Παρένθεση: Οι άμυνες που έβγαλε ο Γουόκαπ, η δουλειά που έκανε χωρίς να τον νοιάζουν τα νούμερα, ο τρόπος με τον οποίο έκλεισε τρύπες και οργάνωσε, ήταν για ακόμα μία φορά ελίτ.

Γενικώς, το έβλεπες στα πρόσωπα των παικτών του Ολυμπιακού ότι ήταν έτοιμοι γι’ αυτό το ντέρμπι. Ότι, για την ακρίβεια, ζούσαν γι’ αυτό το ντέρμπι.

Το λέμε και το ξαναλέμε σε εκπομπές και σε podcast, το γράφουμε ξανά και ξανά σε αυτήν εδώ την γωνιά του SPORT24, οι Πειραιώτες απολαμβάνουν να παίζουν σε αυτό το γήπεδο και το γεγονός ότι δεν βλέπουμε πια (σε κανένα γήπεδο) ασχήμιες του παρελθόντος, τους “φτιάχνει” γιατί συγκεντρώνονται αποκλειστικά στο μπάσκετ και όχι σε ιπτάμενα αντικείμενα.

Την ατμόσφαιρα της Ελλάδας δεν την συναντάς πουθενά και οι δύο ομάδες συνεχίζουν να μας χαρίζουν μεγαλειώδεις παραστάσεις, με τον Ολυμπιακό να είναι συνεχώς σε καθεστώς ασφυκτικής πίεσης και να κάνει συνεχώς deliver.

Το ματς της Παρασκευής (2/1) ήταν ακόμα μία απόδειξη ότι αυτός ο οργανισμός τρέφεται από την αμφισβήτηση και όχι μόνο δεν λυγίζει, αλλά αναγεννάται συνεχώς. Θα πει κάποιος ότι το διακύβευμα σε αυτόν τον αγώνα δεν ήταν δα και τόσο μεγάλο και θα έχει δίκιο. Κάθε νίκη όμως στην έδρα του αιώνιου αντιπάλου, είναι και θα είναι για πάντα μια υπέρβαση και δεν πρέπει να υποτιμάται.

Ο Ολυμπιακός δεν είχε ΜακΚίσικ και Γουόρντ, δύο παιδιά που θα έδιναν λύσεις με την ενέργεια και με την αθλητικότητά τους. Είχε όμως τον Παπανικολάου, είχε και τον Χολ σε πολύ καλή βραδιά (8 πόντοι, 7 ριμπάουντ, 2 μπλοκ) και κάπως έτσι έκρυψε την κακή εμφάνιση του Εβάν Φουρνιέ που προσγειώθηκε απότομα (2 πόντοι από βολές σε 22 λεπτά) μετά από τις σερί εικοσάρες.

Στο τέλος της βραδιάς, δεν κρίθηκε κάτι ούτε για τον Παναθηναϊκό που εμφανίστηκε ανέτοιμος και στηρίχθηκε στον εξωγήινο Κέντρικ Ναν, ούτε για τον Ολυμπιακό που θα συνεχίσει εκτός έδρας, με ματς στην Κωνσταντινούπολη απέναντι στην Φενέρμπαχτσε.

Το μόνο που πρέπει όλοι να εμπεδώσουν, είναι ότι ουδείς γνωρίζει την καθημερινότητα ενός οργανισμού, ουδείς γνωρίζει τις ανάγκες ενός προπονητή, ουδείς πρέπει να κρίνει έναν παίκτη ή μία ομάδα μετά από ένα αποτέλεσμα.

Οι ομάδες κρίνονται στο τέλος της σεζόν, χτίζονται κατά τη διάρκειά της, έχουν ελεγχόμενα και ενδεχομένως και προγραμματισμένα σκαμπανεβάσματα και μαζί το δικαίωμα να κριθούν όταν όλα θα ‘χουν τελειώσει.

Κι ο Ολυμπιακός έχει κερδίσει το δικαίωμα να κριθεί στο φινάλε, από τη στιγμή που έκλεισε την περσινή σεζόν κερδίζοντας το πρωτάθλημα με μειονέκτημα έδρας.