Ολυμπιακός: Η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες σχολιάζει το 2-0 του Ολυμπιακού επί της Μονακό, στέκεται στη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει έναν ταλαιπωρημένο αντίπαλο και αναλύει την αμυντκή τακτική του Μπαρτζώκα.
Tο μπάσκετ είναι δίκαιο άθλημα όταν αναφερόμαστε σε διαδικασία 38 αγωνιστικών ή σειρά best of 5 για τα playoffs. Ισχύει για όλους. Ο Ολυμπιακός δεν τερμάτισε τυχαία στην πρώτη θέση. Ούτε η Μονακό στην 8η. Οι ερυθρόλευκοι παίζουν μπάσκετ υψηλότατου επιπέδου και φρόντισαν μέσα σε 48 ώρες να επιβεβαιώσουν πως την Πρωτομαγιά του 2026 αποδίδουν το καλύτερο μπάσκετ στην Ευρώπη. Κανείς δεν ξέρει τι θα συμβει το διήμερο 22-24 Μαΐου, αλλά τώρα παίζει μπασκετάρα.
Ο Ολυμπιακός διέλυσε την Μονακό χθες μπροστά στα μάτια 13000 οπαδών του και υποχρέωσε τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και τον ρούκι σε ατμόσφαιρα Euroleague, Κάιλ Κούζμα να σηκώνονται από τη θέση τους με ανοικτό το στόμα εκφράζοντας τον θαυμασμό για αυτά που έβλεπαν να κάνουν οι παίκτες του Μπαρτζώκα.
Ολοι μιλούσαν για αντίδραση της Μονακό στο Game 2. Όταν απέναντι βρίσκεται η καλύτερη εκδοχή του Ολυμπιακού τα τελευταία χρόνια, πως να αντιδράσει η Μονακό; Αρχικά να συμφωνήσουμε πως παρακολουθούμε την καλύτερη εκδοχή της συγκεκριμένης ομάδας τα τελευταία χρόνια. Σωστά;
Το παιχνίδι δεν ήταν εύκολο. Ούτε το πρώτο ούτε το δεύτερο. Ο Ολυμπιακός τα έκανε εύκολα με την απόδοσή του σε άμυνα και επίθεση. Με αυτό το ξεσηκωτικό μπάσκετ και τον αλτρουισμό στην απόλυτη κορύφωση του. Η περίφημη extra πάσα αποτελεί το καλύτερο συστατικό για να καταλάβεις τη νοοτροπία ενός συνόλου και πόσο συγκεντρωμένοι είναι στον στόχο τους. Και ο αυτός ελπίζουν να κρίνεται στις 24 Μαΐου.
Σοβαρότητα εναντίον αδειάσματος
Τα στοιχεία τα οποία κάνουν μία ομάδα να ξεχωρίζει από άλλες είναι πολλά. Ενα από αυτά είναι η σοβαρότητα την οποία δείχνει όταν ο αντίπαλος δεν παρουσιάζεται αντάξιος των απαιτήσεων. Οι παίκτες του Μπαρτζώκα παρουσιάστηκαν αδιανόητα συγκεντρωμένοι με μικρή εξαίρεση στο τρίτο δεκάλεπτο.
Οι παίκτες της Μονακό προφανώς έχουν αδειάσει από την υπερπροσπάθεια των τελευταίων δύο μηνών. Τα προβλήματα έχουν συσσωρευτεί και τους επηρεάζουν. Τα προβλήματα των Μονεγάσκων δεν απασχολούν όμως τους Πειραιώτες.
Ο τραυματισμός του Τάις περιόρισε κι άλλο το ροτέισον. Η αποβολή του Τζέιμς το συρρίκνωσε, ωστόσο στον Ολυμπιακό δεν χαλάρωσαν και συνέχισαν να την αντιμετωπίζουν με ένταση. Όπως είπε κι ο Βεζένκοβ στην Ευρωλίγκα On Fire, “όλοι ήμασταν χαρούμενοι εκτός από τον κόουτς στο τρίτο δεκάλεπτο”.
Η αμυντική τακτική του Ολυμπιακού
Ο Μπαρτζώκας είναι ένας σύγχρονος προπονητής που εμπιστεύεται απόλυτα την ομάδα του και τις αρχές της. Θα κάνει προσαρμογές, αλλά ποτέ αυτές δεν θα ξεπερνούν τα όρια της φιλοσοφίας του. Κάτι ανάλογο είδαμε και στα δύο πρώτα παιχνίδια με τη Μονακό ως προς το αμυντικό κομμάτι.
Η επίθεση της Μονακό βασίζεται αρκετά στο σουτ μέσης απόστασης και είναι λογικό αφού διαθέτει γκαρντ που έχουν την ικανότητα να σκοράρουν μετά από ντρίμπλα. Ο Ολυμπιακός με την άμυνά του φρόντισε να υπερασπιστεί τη ρακέτα του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Αντιμετώπισε τα pick ‘n’ roll των Μονεγάσκων κυρίως με flat άμυνα. Με μία εξαίρεση που θα τη δούμε πιο κάτω. Σε κατάσταση δύο εναντίον δύο έδινε την απόφαση στους ψηλούς του κυρίως οι οποίοι έκαναν πραγματικά σπουδαία δουλειά και στα δύο πρώτα παιχνίδια της σειράς. Και ο Μιλουτίνοφ και ο Χολ και ο Τζόουνς έκαναν τη ζωή των αντιπάλων τους αρκετά δύσκολη.
Ο Ολυμπιακός επίσης ήταν φανερό πως ήθελε να διώξει τη μπάλα από τα χέρια του Τζέιμς. Στα σκριν που εμπλεκόταν ο Αμερικανός βλέπαμε έως και παγίδα προκειμένου να υποχρεωθεί να δώσει πάσα. Στη χειρότερη περίπτωση μία άκρως δυναμική έξοδο του ψηλού με ίχνος hedge out. Ειδικά όταν ο Μιλουτίνοφ καθόταν στον πάγκο.
Επειδή η παγίδα μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα ανισορροπίας όμως, ο Μπαρτζώκας είχε προβλέψει και αυτό. Ο παίκτης που θα έπρεπε να δώσει βοήθεια στο τεσσάρι της Μονακό (Μπλόσονγκεϊμ, Μπεγκαρίν) έδινε βοήθεια χωρίς να ενδιαφέρεται για το τρίποντο από τον συγκεκριμένο αντίπαλο. Ούτε ο Μπλόσονγκεϊμ, ούτε ο Μπεγκαρίν είναι συνεπείς σουτέρ οπότε τους το έδωσε απλόχερα και δικαιώθηκε.
Όταν δεν είχε αιφνιδιασμό, είχε σημάδι
Ο Ολυμπιακός έψαξε αρκετά το εύκολο καλάθι. Γνώριζε τη λειψανδρία της Μονακό και ήθελε να κουράσει όσους ήταν διαθέσιμοι. Στις περιπτώσεις που πήγαινε σε σετ επίθεση τότε σημάδευε συγκεκριμένες αδυναμίες των αντιπάλων.
Για παράδειγμα ο Νέντοβιτς υπέφερε. Αρχικά έκανε τον Γουόκαπ να αισθάνεται για μία βραδιά Στεφ Κάρι. Στη συνέχεια ο ΜακΚίσικ τον περνούσε σαν να μην τον έβλεπε μπροστά του κι έφτανε έως το λέι απ.
Δεν ήταν μόνο ο Σερβος όμως. Παρόμοια κατάσταση συνέβαινε με το που πάταγε το πόδι του στο παρκέ ο Μπεγκαρίν και ο Τάρπι. Ο Ολυμπιακός είχε στη διάθεσή του αμέτρητες λύσεις για να σκοράρει και τις χρησιμοποίησε.
ΥΓ: Χθες ζήσαμε το τελευταίο ευρωπαϊκό παιχνίδι του Ολυμπιακού με τη συγκεκριμένη μορφή του ΣΕΦ. Το θέαμα ήταν ανάλογο της ιστορίας.
ΥΓ2: Η Μονακό στη σειρά έχει 10/58 τρίποντα.