Ολυμπιακός: Για να γίνεις βασιλιάς στη ζούγκλα, πρέπει να σκοτώσεις το λιοντάρι

Νύχι για νύχι δεν θα μείνει στους Πειραιώτες μέχρι την επόμενη Παρασκευή που θα λυθεί ο Γόρδιος Δεσμός και θα σχηματοποιηθεί το κάδρο των playoffs της Ευρωλίγκας…

Θα τρώνε τα νύχια τους από την αγωνία για την εξέλιξη των play-ins (χώρια τα σημερινά ματς) και ελπίζουν πως θα τα δουν να μεγαλώνουν και να ξαναγίνονται γαμψά χωρίς να χρειαστεί να τα λιμάρουν!
Αυτό κι αν είναι θρίλερ εντέλει: Πιο θρίλερ πεθαίνεις!

Μόνο και μόνο το γεγονός πώς μετά από 37 αγωνιστικές και 370 ματς, καμιά ομάδα δεν είχε κατοχυρώσει και κλειδώσει τη θέση της και υπήρχαν 38 διαφορετικά σενάρια φτάνει και περισσεύει για να καταδείξει τη συναρπαστική γοητεία της διοργάνωσης.

Και πάλι καλά να λέμε: ο Ολυμπιακός μπλεκόταν μόλις σε τρία από δαύτα και ο Παναθηναϊκός σε οκτώ, ενώ η δόλια η Ρεάλ «έπαιζε» σε 11 ταμπλό και η φουκαριάρα η Ζάλγκιρις σε 16!

Οι δεύτερες σκέψεις και η κατάρα

Οι Κόκκινοι έκαναν (και) χθες τη δουλειά τους επαγγελματικά και παστρικά, χωρίς να υποκύπτουν σε πειρασμούς και δεύτερες σκέψεις και δίχως να επηρεάζονται ή να σκιάζονται από την κατάρα που κατατρύχει τις εννέα ομάδες οι οποίες βγήκαν πρώτες, αλλά όχι και πρωταθλήτριες.

Έχω διατυπώσει ξανά την άποψη μου που δεν διαφέρει ούτε κατά μία κεραία ή ένα ιώτα από τη στάση που τηρεί απαρεγκλίτως ο Ολυμπιακός και ενισχύει έτι περαιτέρω την τεχνογνωσία του οργανισμού την οποία υπερθεμάτισε χθες και ο Γιώργος Μπαρτζώκας.

Ο Λέτσιτς, το λιοντάρι και η αλεπού

Δεν πρόκειται μοναχά για την τεχνογνωσία, αλλά και για μια κουλτούρα, άλλωστε-όπως έλεγε ο συχωρεμένος ο Λάζαρος Λέτσιτς το 1992 στηλιτεύοντας την ήττα του ΠΑΟΚ από τον Ολυμπιακό στο Top 4 του ελληνικού πρωταθλήματος, «για να γίνεις βασιλιάς στη ζούγκλα, πρέπει να σκοτώσεις το λιοντάρι και όχι την αλεπού».

Βάσει αυτής της λογικής ο Ολυμπιακός θα πρέπει να εκθρονίσει τη Φενέρμπαχτσε ή εν πάση περιπτώσει όποια ομάδα φορέσει τη λεοντή και «βρυχάται, χωρίς να είναι λιοντάρι», όπως είχε πει ο Γουίνστον Τσόρτσιλ, αλλά basta cosi: μέχρι τις 24 Μαΐου που θα αναγορευθεί ο βασιλιάς της Ευρωλίγκας απομένουν πέντε εβδομάδες δουλειάς, προσπάθειας και απαντοχής…

Το κανονικό μπάσκετ και το…σορολόπ

Δεδομένης της αδιαμφισβήτητης και ξεκάθαρης υπεροχής τους έναντι των Λομβαρδών, οι Πειραιώτες το ‘ριξαν μερικές φορές στο… σορολόπ, ανάγκασαν μάλιστα τον Γιώργο Μπαρτζώκα στο τάιμ άουτ που κάλεσε τριάμισι λεπτά πριν από τη λήξη να πει «κάντε μου τη χάρη και παίξτε κανονικό μπάσκετ»!

Είτε με κανονικό, είτε με… ακανόνιστο μπάσκετ ο Ολυμπιακός πέτυχε χωρίς να διατρέξει ουσιαστικό κίνδυνο (μολονότι δέχθηκε επί μέρους σκορ 16-6, 13-4, 16-4) την 26η νίκη του σε 38 ματς και θρονιάστηκε στο ρετιρέ περιμένοντας ν’ ανοίξει η πόρτα του ασανσέρ και να βγει ο αντίπαλος του.

Η Μονακό και ο Παναθηναϊκός

Δεν έχει σημασία ποιον από τους έξι προτιμά, το θέμα είναι ποιος θα τού κάτσει: απλώς ως ενδεχομένως άχρηστη πληροφορία της ημέρας, αναφέρω ότι από αυτές τις έξι ομάδες, με τέσσερις (Ζάλγκιρις, Ερυθρός Αστέρας, Μπαρτσελόνα, Ντουμπάι) έφερε 1-1 στην κανονική περίοδο, από μία (Μονακό) γνώρισε δυο ήττες και μία (Παναθηναϊκός) τη νίκησε σε αμφότερα τα ματς.

Έτερον, εκάτερον όμως: άλλο πράγμα η κανονική περίοδος, όπου ένα λάθος διορθώνεται και άλλο τα playoffs, στα οποία τα περιθώρια είναι περιορισμένα…

Εάν σώνει και καλά-σε αυτό τον… λούκουμο (όπως λένε και στο βόλεϊ) της κανονικής περιόδου, ο Μπαρτζώκας θα έπρεπε να κρατήσει μια εικόνα, αυτή προφανώς προκύπτει από την τρίτη περίοδο στην οποία ο Ολυμπιακός πέτυχε ένα επί μέρους σκορ 21-10 και ανέβασε τη διαφορά στους 20 πόντους…

Ο “βράχος” Μιλουτίνοβ, το πάρτι του Χολ και τα 20 σουτ του Σάσα

Υπήρξαν βεβαίως κάμποσα γεγονότα που σημάδεψαν το τελευταίο ματς των τρις πρωταθλητών Ευρώπης στην κανονική περίοδο και δεν είναι ασήμαντα, ούτε πέρασαν απαρατήρητα:

• Πρώτα και πάνω απ’ όλα το double-double και δη τα 15 ριμπάουντ του κυρίαρχου και στις δυο ρακέτες, Νίκολα Μιλουτίνοβ, ο οποίος πιθανότατα θα πάρει τον τίτλο του καλύτερου… σκουπιδιάρη (SIC) της κανονικής περιόδου.
• Η αποθέωση που επιφύλαξε ο κόσμος στον επανακάμψαντα στη δράση Μουστάφα Φαλ όταν πήρε το παράγγελμα από τον Μπαρτζώκα για να σηκωθεί από τον πάγκο και να παίξει.
• Το φεστιβάλ καρφωμάτων του Ντόντα Χολ, που δεν άφηνε τίποτε να πέφτει κάτω και άκουσε το ονοματεπώνυμο του να γίνεται σύνθημα στην εξέδρα
• Η (ακόμη μία) υποτονική εμφάνιση του Εβάν Φουρνιέ που έκανε βάρδια και στη θέση του πλέι μέικερ, όταν ο Μπαρτζώκας αποφάσισε να δοκιμάσει ένα σχήμα χωρίς τον Γουόκαπ ή τον Τζόσεφ
• Τα 20 σουτ που χρειάσθηκε να εκτελέσει ο Σάσα Βεζένκοβ για να ευστοχήσει σε οκτώ και να σκοράρει 20 πόντους.
• Το χαμηλό ποσοστό στα τρίποντα (6/23) , αλλά και το συνηθισμένο υψηλό ratio με τις 22 ασίστ και τα εννέα λάθη.
• Α, και κάτι ακόμη: η πρώτη νίκη που κατήγαγε η ελληνική αντιπροσωπεία στην εφετινή σεζόν επί των Μιλανέζων, που μέχρι χθες είχαν 3-0, αλλά δεν πέτυχαν το 4-0, που αποτελεί προνόμιο μόνον της Βαλένθια.