Ολυμπιακός: Ένας για όλους και όλοι για την ομάδα

Ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε πανέτοιμος αγωνιστικά, σωματικά και πνευματικά για τον ημιτελικό με την Φενέρμπαχτσε και τον μετέτρεψε σε περίπατο. Πολλοί θα πουν πως η τουρκική ομάδα ήταν κακή, αλλά η δική μου πάγια συνήθεια παραμένει. Ο Ολυμπιακός και ο τρόπος με τον οποίο αγωνίστηκε την έκαναν να παίξει άσχημα.

Οι ερυθρόλευκοι απέχουν μία νίκη από την κατάκτηση της Euroleague και η αλήθεια είναι πως έφτασαν σε αυτό το σημείο με κυριαρχικό τρόπο. Επιβλητικό μπάσκετ στην regular season. Επιβλητικό μπάσκετ στα playoffs. Επιβλητικό μπάσκετ και στον ημιτελικό. Άλλη μία επανάληψη των συνηθειών τους και θα πανηγυρίσουν αύριο το βράδυ.

Μπροστά σε 18.000 οπαδούς τους διότι προφανώς και θα προστεθούν ακόμη 3-4 χιλιάδες σε αυτούς που ξελαρυγγιάστηκαν χθες στην έδρα του αιώνιου αντιπάλου τους. Το έχω αναφέρει αρκετές φορές και επιμένω. Στην ομάδα την ίδια πείνα θα είχαν είτε έπαιζαν στο φεγγάρι είτε στο ΟΑΚΑ. Για τον κόσμο είναι διαφορετικό. Πολύ διαφορετικό.

Πάμε και στο ματς όμως. Η άμυνα ήταν αυτή που έδιωξε το αρχικό άγχος. Η άμυνα ήταν αυτή που έκανε τον Γιασικεβίτσιους ανήμπορο να αντιδράσει σε οποιοδήποτε σημείο του παιχνιδιού. Στο ξεκίνημα ενός ημιτελικού η μπάλα ζυγίζει 10 κιλά. Όσα Final 4 κι αν έχει παίξει κάποιος, το ίδιο βάρος έχει η μπάλα. Δεν αλλάζει. Αυτό συνέβη και χθες στα πρώτα λεπτά του παιχνιδιού με αντίπαλο τη Φενέρμπαχτσε.

Μόνο που ο Ολυμπιακός φρόντισε μέσα από τις συνηθισμένες του διαδικασίες να απαλλαγεί από αυτό το άγχος. Η άμυνα των ερυθρόλευκων στα πρώτα 6-7 λεπτά του ημιτελικού ήταν από τις καλύτερες που έχουν δει τα μάτια μας φέτος.

Μόνο που δεν έμεινε σε αυτά τα πρώτα 6-7 λεπτά, αλλά συνεχίστηκε μέχρι και το τέλος του αγώνα.

Το αμυντικό πλάνο τακτικής του Μπαρτζώκα

Οι περιστροφές ήταν όπως έπρεπε, η πίεση πάνω στη μπάλα το ίδιο. Ο Μπαρτζώκας είχε δώσει εντολή για φλατ άμυνα στα τουρκικά pick ‘n’ roll και η αλήθεια είναι πως οι γκαρντ του έσπαγαν τα σκριν με δυναμικό τρόπο χωρίς να δώσουν χώρο στους αντιπάλους τους.

Επίσης όπως όλη τη σεζόν όταν η Φενέρ έπαιρνε το σκριν από το τεσσάρι της (Μέλι), ο Βεζένκοβ έπαιζε hedge out κάνοντας δυναμική έξοδο κι επέστρεφε γρήγορα στον παίκτη του. Το έκανε τέλεια ο Σάσα.

Πάμε και στον Χόρτον Τάκερ. Ξεκάθαρα ο Ολυμπιακός έδωσε το τρίποντο στον Αμερικανό αφαιρώντας του την αγαπημένη διείσδυση. Όταν ήταν ο Μπόλντγουιν στον πάγκο, ο Γουόκαπ μάρκαρε τον Τάκερ. Όταν ο Μπόλντγουιν ήταν στο παρκέ, ο Παπανικολάου πήγαινε στον Τάκερ. Αμφότεροι έκαναν εκπληκτική δουλειά, αλλά πάντα με την πολύτιμη αρωγή των συμπαικτών τους.

Ο Ολυμπιακός προφύλαξε τη ρακέτα του (pack the paint) και σε κάθε ντράιβ του Τάκερ οι παίκτες έκλειναν aggressive και τον υποχρέωναν να πασάρει. Γενικά ο Αμερικανός δε φημίζεται για τις σωστές αποφάσεις του ως προς την πάσα. Και όποτε το ένστικτο των παικτών του Μπαρτζώκα αποφάσιζε άμυνα με αλλαγές στα σκριν τότε θα βρισκόταν πάντα ένας Ταϊρίκ Τζόουνς να του δώσει ένα καλό μάθημα.

Ο Ολυμπιακός έβγαλε γενικά τους παίκτες της Φενέρ από τη ζώνη άνεσής τους. Ήταν σκληρός και τους έκαναν να αισθανθούν άβολα χωρίς πολλές λύσεις με τη μπάλα στα χέρια. Ο Σάρας δοκίμασε σχήματα με Γιάντουνεν στο 5 ή με τρία φόργουορντ, αλλά μάταια.

Τα ερυθρόλευκα mismatch κοντά στο καλάθι

Ούτε η Φενέρμπαχτσε άλλαξε τις συνήθειές της. Άμυνα με αλλαγές προκειμένου να χαλάσει την κυκλοφορία της μπάλας των Πειραιωτών. Ο Ολυμπιακός φημίζεται για το παιχνίδι με γρήγορες πάσες. Ε και; Κανένα πρόβλημα.

Ο Μπαρτζώκας πολύ σωστά αποφάσισε να εκμεταλλευτεί τον συγκεκριμένο τρόπο άμυνας της τουρκικής ομάδας ακουμπώντας τη μπάλα κοντά στο καλάθι. Οι παίκτες της Φενέρ άλλαζαν σε όλα τα σκριν κάτι που είχε ως αποτέλεσμα σε πολλές επιθέσεις να δημιουργούνται αμέσως mismatch.

Το ένα μακριά από το καλάθι όπου κοντός είχε να αντιμετωπίσει ψηλό. Το δεύτερο κοντά στο καλάθι όταν ο ψηλός είχε να αντιμετωπίσει κοντό. Οι ερυθρόλευκοι πήγαν κυρίως με το δεύτερο σενάριο, αλλά με τα τεσσάρια τους.

Για αυτό ο Πίτερς ευστόχησε αρχικά σε πολλές προσπάθειες από το low post και για αυτό η μπάλα πήγε αρκετά και στα χέρια του Βεζένκοβ. Απλά ο Γουόκαπ με τον Φουρνιέ διάβαζαν καλύτερα αυτές τις φάσεις. Ο Τζόσεφ με τον Ντόρσεϊ, όχι τόσο καλά.

Όταν επέλεγαν το πρώτο σενάριο, χαλούσαν το πλάνο του Γιασικεβίτσιους. Ο Σάρας αντιμετωπίζει τα ένας εναντίον ενός δίνοντας το αδύναμο χέρι στον επιθετικό, ωστόσο οι γκαρντ του Μπαρτζώκα το διάβαζαν σωστά και δημιουργούσαν ρωγμή στην άμυνα με τα ντράιβ τους.

Η τέλεια διαχείριση του Μπαρτζώκα

Δεν χρειαζόταν ο χθεσινός ημιτελικός για να καταλάβουμε πόσο καλός προπονητής είναι ο Μπαρτζώκας. Απλά προστέθηκε ένας αγώνας. Ο κόουτς έκανε τρομερή διαχείριση στο ρόστερ του και μάλιστα ξέφυγε από τα συνηθισμένα. Αυτό το λέω γιατί στο 16ο λεπτό είχαν συμμετοχή και οι 12 παίκτες του ρόστερ του. Σπάνιο, δεν βρίσκεται;

Το πιο σημαντικό από όλα ήταν πως τους έπεισε να βρεθούν όλοι στην ίδια σελίδα. Ξεκινάει σούπερ ο Ντόρσεϊ, τον κάνει αλλαγή και όλα καλά. Ξεκινάει ο Πίτερς και τα βάζει όλα, τον κάνει αλλαγή και όλα καλά. Στο τρίτο δεκάλεπτο βάζει 14 ο Βεζένκοβ, τον κάνει αλλαγή και πάλι όλα καλά.

Οι παίκτες βρίσκονταν στην ίδια σελίδα. Όλοι. Και τα εύσημα πάνε και στον Μπαρτζώκα, αλλά και στους ίδιους.

ΥΓ: Η Φενέρ βρίσκει πολλούς πόντους από ένα early pick είτε με τον Μπόλντγουιν είτε με τον Τάκερ. Χθες δεν το κατάφερε και αιτία ήταν οι σωστές αποφάσεις στην επίθεση του Ολυμπιακού. Σπάνια διέκρινα βιασύνη.

ΥΓ 2: Σκορ 56-49. Τάιμ άουτ. Ο Μπαρτζώκας σχεδιάζει ένα play το οποίο εκπροσωπεί το μπάσκετ του Ολυμπιακού. Διαρκής κίνηση. Διαφορετικά σκριν. Η μπάλα στα χέρια όλων και σκορ από τον Μιλουτίνοβ που δεν κάρφωσε γιατί του έγινε φάουλ. Σας παρακαλώ βρείτε το και δείτε το.

ΥΓ 3: Ακόμη ένα ματς έμεινε για να κατακτήσει την Euroleague η καλύτερη ομάδα της σεζόν. Όμως μην ξεχνάτε πως πρόκειται για ένα παιχνίδι 40 λεπτών και ο αντίπαλος δεν είναι τυχαίος.