Ολυμπιακός: Ανατροπή βγαλμένη από τα κύτταρα της νοοτροπίας του

Ο Ολυμπιακός εδώ και πολλά χρόνια ανήκει στην ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Αυτό που δε μπορεί να αμφισβητήσει κανείς είναι το γεγονός πως με νίκες σαν τη χθεσινή στην Βαλένθια, δημιούργησε ένα ξεχωριστό dna. Δεν είναι η άρνηση της ήττας. Δεν είναι η αλλαγή στην τακτική ή κάποιο δώρο εξ ουρανού. Είναι ο δρόμος που ο ίδιος δημιούργησε.

Ο Ολυμπιακός με τέτοιου είδους ανατροπές γαλουχήθηκε τα προηγούμενα χρόνια και απέκτησε αυτό το χαρισματικό ένζυμο στα κύτταρά του που τον κάνουν ξεχωριστό. Οκ, χθες το παράκαναν λίγο γιατί οι 28 πόντοι διαφοράς που κάλυψαν είναι κάπως υπερβολικοί.

Οι ερυθρόλευκοι κατάφεραν μία Ολυμπιακή νίκη. Μία νίκη βγαλμένη με τρόπο που ταιριάζει στον συγκεκριμένο σύλλογο. Μία νίκη παρόμοια με αυτή προ ημερών στο Καραϊσκάκη στο ποδοσφαιρικό ντέρμπι.

Οχι με τρομερό ποδόσφαιρο, αλλά με πάθος, με πείσμα και κυρίως με το σωστό mindset. Το “δεν χάνουμε απόψε του Ρέτσου” θέλει να βλέπει ο οπαδός του Ολυμπιακού. Και το είδε σε επανάληψη από τον Φουρνιέ, τον Μοντέρο, τον Βεζένκοβ, τον Παπανικολάου και τα άλλα παιδιά του Μπαρτζώκα. Είδαν τραγικό ημίχρονο, αλλά μετά αντίκρισαν όλα αυτά για τα οποία λάτρεψαν αυτή την ομάδα.

Μία Ολυμπιακή ανατροπή. Εκεί που όλα έμοιαζαν διαλυμένα, εκεί που ο κόσμος είχε ξενερώσει και απογοητευτεί. Βρήκαν τρόπο και το άλλαξαν. Και ισοφάρισαν τη μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία της διοργάνωσης.

Νίκη που ανέδειξε τον χαρακτήρα των ερυθρόλευκων. Νίκη που έκανε τους οπαδούς να κάνουν τη διαδρομή ξενέρωμα – έκσταση σε διάστημα 25 αγωνιστικών λεπτών. Νίκη πρωταθλητή Ευρώπης.

Ενα και μοναδικό πράγμα άλλαξε ο Ολυμπιακός στο ημίχρονο

Κανονικά θα έπρεπε να κάνουμε αναλύσεις επί αναλύσεων για όσα άλλαξε ο Μπαρτζώκας στο πλάνο τακτικής από ημίχρονο σε ημίχρονο. Για τα μπασκετικά στοιχεία τα οποία εγκλώβισαν την Βαλένθια. Δεν θα συμβεί διότι η αλλαγή ήταν μόνο μία και μοναδική. Και δεν είχε να κάνει με το μπάσκετ, αλλά με το μυαλό.

Ο Ολυμπιακός άλλαξε τον τρόπο σκέψης του, το mindset που λένε και στο χωριό μου. Οι παίκτες σταμάτησαν να παίζουν με αποκλειστικό στόχο να σκοράρουν και μεταμορφώθηκαν σε ομάδα. Γιατί στο πρώτο ημίχρονο δεν ήταν τέτοια.

Κυκλοφόρησε η μπάλα αντί να τρυπάει το παρκέ του γηπέδου λόγω dribbling. Επαιξαν άμυνα με το σώμα τους, αντί με τα μάτια τους που έπαιξαν στο πρώτο ημίχρονο. Αποφάσισαν να βοηθήσει ο ένας τον άλλον και όχι να ανεβοκατεβαίνουν το γήπεδο σκεπτόμενοι μόνο πως θα γίνουν ήρωες.

Ο Ολυμπιακός άλλαξε τη νοοτροπία του. Εφερε την κανονικότητα, έφερε όλα εκείνα τα στοιχεία που τον έκαναν πρωταθλητή Ευρώπης. Έφερε όλα αυτά που δημιουργούν φόβο και σεβασμό ταυτόχρονα στους αντιπάλους του.

Η άμυνα στον Σορτς

Η Βαλένθια είναι μία εξαιρετική ομάδα που παρουσιάζει δεύτερη διαδοχική σεζόν όμορφο μπάσκετ. Παρά την καλοκαιρινή αφαίμαξη που υπέστη, έμεινε πιστή στο πλάνο της. Και ο Τι Τζέι Σορτς ασκεί μεγάλη επιρροή για τους Ισπανούς.

Θέλοντας να υπενθυμίσει στον Αταμάν και τους φίλους του Παναθηναϊκού, τι παίκτης είναι έχει ξεκινήσει ιδανικά τη χρονιά. Αυτούς τους παίκτες δεν τους σταματάς, απλά τους περιορίζεις. Αυτό προσπάθησε να κάνει και ο Ολυμπιακός.

Ο Μπαρτζώκας έριξε πάνω του αρχικά τον Γουόρντ. Ο πρώτος λόγος ήταν γιατί έκρινε πως μάτσαρε καλύτερα στο σχήμα που επέλεξε. Ο δεύτερος λόγος ήταν πως ένας ψηλότερος παίκτης θα του εμπόδιζε το σουτ μέσης απόστασης που τόσο αρέσει στον βραχύσωμο γκαρντ και θα του δυσκόλευε την πάσα γιατί φημίζεται για τη δημιουργία του.

Ο Γουόρντ γνωρίζεται καλά με τον Σορτς από τη συνύπαρξή τους σε Βόννη και Παρί. Ξέρει τι του αρέσει και τι όχι. Όταν κουράστηκε ο Αμερικανός του Ολυμπιακού πήρε την σκυτάλη ο Μοντέρο. Πιο κοντός, αλλά πιο γρήγορος στα πόδια.

Ο Σορτς πήρε πολλές αποφάσεις. Οι περισσότερες ήταν ύστερα από υπερπροσπάθεια να ξεμαρκαριστεί ή να παίξει διαδοχικά pick ‘n’ roll. Κουράστηκε. Οσο κυλούσε ο χρόνος με την ένταση που έβαλαν οι Πειραιώτες στο δεύτερο ημίχρονο και στην παράταση, τον εξουθένωσε. Και στο τέλος φάνηκε η κούραση του Σορτς.

Μήνυμα εστάλη

Ο Ολυμπιακός έστειλε ένα μήνυμα χθες στους συνδιεκδικητές του Final 4 και του τίτλου. Η λέξη “παραίτηση” δεν υπάρχει στο λεξικό του ακόμη κι αν η εικόνα του στο παρκέ δεν αρμόζει σε ομάδα υψηλών στόχων.

Κανείς δεν μπορεί να ξεγράψει τον Ολυμπιακό. Κανείς δεν μπορεί να θεωρήσει πως νίκησε πριν ακούσει την κόρνα της λήξης.

Μερικές φορές δεν παίζει ρόλο το αποτέλεσμα. Νίκη ή η ήττα. Αυτό που πάντα παίζει ρόλο είναι να προσπαθείς. Να παίζεις και για τον συμπαίκτη σου και για τον προπονητή σου και για τον λαό σου. Θα υπάρξουν βραδιές που δεν θα λειτουργεί τίποτα. Που θα υπάρχει κούραση, που θα σουτάρεις με 20% στα τρίποντα. Αυτό είναι αποδεκτό και λογικό. Αυτό που δεν είναι αποδεκτό είναι να βάζεις τον εαυτό σου πάνω από την ομάδα σου.

ΥΓ: Καταστροφικές οι πρώτες περίοδοι εκτός Ελλάδας. Η Μπασκόνια σκόραρε 29, η Ζαλγκίρις 24, η Βίρτους 33 και η Βαλένθια 31. Το ψάχνει αρκετά ο Μπαρτζώκας να βρει λύση. Και θα βρει.

ΥΓ2: Η τάπα του Παπανικολάου. Οι αποφάσεις του Φουρνιέ και του Μοντέρο. Τα καλάθια του Βεζένκοβ. Τα ριμπάουντ του Μιλουτίνοβ. Lead by example. Ηγήσου γίνοντας το παράδειγμα.

ΥΓ3: Το πρόβλημα στο πρώτο ημίχρονο ήταν περισσότερο επιθετικό παρά αμυντικό. Μην κοιτάμε τους 59 πόντους των αντιπάλων. Να κοιτάμε πως προήλθαν αυτοί οι 59 πόντοι. Στο 5on5 η Βαλένθια δεν σκόραρε εύκολα. Απλά εκμεταλλεύτηκε τις κακές αποφάσεις και τα λάθη των ερυθρόλευκων πετυχαίνοντας καλάθι στα πρώτα 7-8 δευτερόλεπτα των κατοχών τους.

ΥΓ4: Μετά την Βαρκελώνη την Παρασκευή, ακολουθεί πρόγραμμα με 7 εντός έδρας ματς σε σύνολο 9 αγώνων.