Οι βάσεις και οι βασικοί

Πέρυσι έπιασαν το πηλοφόρι και το μυστρί και έκαναν το -φαινομενικά παραπαίον- διατηρητέο, «κουκλί». Καινούργιο. Φέτος, αρκέστηκαν σε μια ανακαίνιση. Δεν υπήρχε λόγος για κάτι περισσότερο.

Τα θεμέλια είχαν μπει σε στέρεες βάσεις, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν αποδείχθηκαν εξαιρετικής ποιότητας και το μόνο που έμενε ήταν κάποιες λεπτομέρειες, που όπως πιθανόν να έχετε ξαναδιαβάσει περί τις 5.000.000 φορές, είναι αυτές που είθισται να κάνουν τη διαφορά. Αυτές που θα κρατήσουν τους «πράσινους» στην κορυφή.

Αν κάποιος έλεγε πέρυσι, τέτοια εποχή, πως ο Παναθηναϊκός θα έπαιρνε κύπελλο και πρωτάθλημα, θα νοσηλευόταν (με pro bono πρόγραμμα) στην καλύτερη ιδιωτική ψυχιατρική κλινική. Αν φέτος εμφανιστεί κάποιος που δεν τον χρίσει φαβορί, θα κερδίσει μια σειρά επισκέψεων σε εγνωσμένης αξίας ψυχίατρο. Και αυτό είναι το ερωτηματικό στο οποίο καλούνται να απαντήσουν οι πρωταθλητές: μπορούν να μείνουν εκεί που είναι, με την πίεση που δημιουργεί το «πρέπει», μαζί και οι (αυξημένες) απαιτήσεις του κόσμου; Μπορούν! Σίγουρα θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα διαχειριστούν αυτήν την κατάσταση. Τις δυνατότητες τις έχουν, ομοίως και τη θέληση. Μένει το πρακτικό μέρος…

Όλα θα αποδειχθούν στο παρκέ. Ιστορικά να το δείτε το θέμα, ουδείς τίτλος έχει απονεμηθεί πριν ξεκινήσει η σεζόν. Μην κάνετε το λάθος να πιστέψετε πως όλα φέτος θα είναι πιο απλά. Μάλλον πιο δύσκολα θα είναι, γιατί η περυσινή έκπληξη, αυτή τη σεζόν είναι δεδομένο. Το τελευταίο που θέλει ο ΠΑΟ είναι να γίνει προβλέψιμος. Άρα οφείλει να αλλάξει κάποια πράγματα, μένοντας πάντα πιστός στη φιλοσοφία του. Και φέτος θα τρέξει, ενώ και φέτος θέλει να ‘χει την άμυνα ως το πιο δυνατό του χαρτί. Επ’ αυτού μάλιστα, δουλεύουν οι πρωταθλητές αυτήν την εποχή. Εξυπακούεται πως ακόμα δεν είναι έτοιμοι. Κανείς δεν είναι έτοιμος σε αυτή τη χρονική περίοδο -και αν δείτε κάποιον να είναι, μάλλον έχει κάνει κάτι τραγικά λάθος.

(Τουλάχιστον) Μια λύση για κάθε πρόβλημα

Έως τώρα, ο Αργύρης Πεδουλάκης είχε να αντιμετωπίσει τραυματισμούς. Κυριότερος ήταν αυτός του Ούκιτς, που έδωσε στον «Αρτζι» την ευκαιρία να δοκιμάσει στα τουρνουά προετοιμασίας τον Νίκο Παππά στο ρόλο του Κροάτη. Ο νεαρός ανταποκρίθηκε, τηρουμένων πάντα των αναλογιών. Μη ξεχνάτε ότι ο 23χρονος γκαρντ δεν έχει προτέρα εμπειρία από το ύψιστο επίπεδο. Μηδέ από Ευρωλίγκα. Αρα, θεωρείται δεδομένο ότι θα ‘χει τα σκαμπανεβάσματα του, πολύ περισσότερο από τη στιγμή που μαθαίνει και τη θέση «ένα». Βλέπετε, ένα από τα φετινά στοιχήματα του κόουτς των «πρασίνων»είναι να κάνει τον Παππά combo guard. Και το στοίχημα του Παππά είναι να τα καταφέρει.

Ανάλογα πράγματα ισχύουν και για τον Βλάντο Γιάνκοβιτς, ο οποίος επίσης χρησιμοποιήθηκε ως «άσος» -ώστε να βρεθεί μια επιπλέον λύση, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται. Στο γενικότερο πλαίσιο του «ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται», ο Πεδουλάκης είπε τη μια μέρα «ο Βλαδίμηρος έχει δυο μπροστά του, στη θέση «3», δυο μαχητές» και την επομένη εμφάνισε στην ίδια πεντάδα τους μαχητές (τον Μπράμο στο «2» και τον Ματσιούλις στο «4»), συν τον μικρό, ως σμολ φόργουορντ. Ποιος τον αντικατέστησε; Ο Τζέιμς Γκιστ, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω έκανε ένα πέρασμα και από τη θέση «5», όπως αποδείκνυε πως η δουλειά που έκανε το καλοκαίρι (για να αποκτήσει παιχνίδι με πλάτη, αλλά και στον χειρισμό της μπάλας) έχει να αποδίδει τους καρπούς της.

Βελτιωμένος εμφανίζεται και ο Στεφάν Λασμέ, παίκτης που έχασε όλη την προετοιμασία (επέστρεψε στο τουρνουά της Μόσχας), λόγω γονάτου. Δείχνει να ‘χει εμπλουτίσει τις τοποθετήσεις του και το μενού με τις εκτελέσεις, ενώ φαίνεται ικανός να αλλάζει τις ισορροπίες στην άμυνα -όπου φυσικά κάνει τη διαφορά και ο Γκιστ με την περιφρούρηση των αντίπαλων γκαρντ. Για τον Λουκά Μαυροκεφαλίδη δεν μπορώ να πω κάτι, γιατί δεν τον έχω δει ακόμα. Αναμένεται να κάνει πρεμιέρα στο ΣΕΦ. Ο Μάικ Μπατίστ είναι ο γνωστός Μάικ Μπατίστ (πάντα έτοιμος να βοηθήσει σε δευτερεύοντα ρόλο, προσφέροντας 7-8 ποιοτικά λεπτά), ενώ ο Αντώνης Φώτσης παραμένει ο παίκτης που μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες, με τη ψηλή άμυνα, το πολύ καλό περιφερειακό σουτ και την τάση που έχει να διεκδικεί κάθε μπάλα που είναι στον αέρα.

Το αδιαπραγμάτευτο δεδομένο

Ακόμα και αν ο Ρόκο Λένι Ούκιτς ήταν υγιής -και μέλος του ενεργού ρόστερ- ο Πεδουλάκης πάλι θα έκανε τα πειράματα του στην περιφέρεια. Διότι ξεκάθαρα κάνει ό,τι μπορεί να αποφορτίσει τον Διαμαντίδη. Προσπαθεί να τον έχει ξεκούραστο για την επίθεση και πλέον δεν είναι εκείνος στον οποίον ανατίθεται η άμυνα του πιο επικίνδυνου αντιπάλου. Σε αυτές τις περιπτώσεις κάνει ένα βήμα μπροστά και ο Μάικ Μπράμος, ο οποίος επίσης έχει προσθέσει πράγματα στο παιχνίδι του (π.χ. είναι καλύτερος με την μπάλα στο παρκέ,ενώ ξέρει πια να δημιουργεί και καλύτερα). Ο Ραμέλ Κάρι είναι η μεταγραφή της χρονιάς (και μιλάμε για το 2013), με την πραγματική απορία να είναι… πού ήταν κρυμμένο αυτό το παιδί όλα τα χρόνια;