Οι παίκτες δεν βγήκαν μπροστά, ο Ολυμπιακός ψάχνει αντίδοτο στις κλειστές άμυνες

Εδώ και ένα μήνα, ο Ολυμπιακός δεν ανταποκρίνεται στα παιχνίδια του στις εγχώριες διοργανώσεις. Οι ερυθρόλευκοι τα πήγαν περίφημα στο Champions League παίρνοντας δύο νίκες επί της Λεβερκούζεν (2-0) και του Άγιαξ (2-1) και την πρόκριση στον ενδιάμεσο γύρο της διοργάνωσης, αλλά εντός των τειχών έχουν ζητήματα στους πιο δύσκολους αγώνες.

Στις 14 Ιανουαρίου ήταν η ήττα – αποκλεισμός του Ολυμπιακού από τον ΠΑΟΚ (0-2) στο Καραϊσκάκης για το Κύπελλο. Την 1η Φεβρουαρίου, ο Ταρέμι με πέναλτι στις καθυστερήσεις ισοφάρισε 1-1 την ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Στις 8/2 ήρθε η ήττα από τον Παναθηναϊκό (0-1) στο Φάληρο για το πρωτάθλημα. Και στις 14 Φεβρουαρίου, ο Ολυμπιακός έμεινε στο 0-0 με τον Λεβαδειακό στη Βοιωτία, με τους γηπεδούχους να παίζουν περισσότερο από ένα ημίχρονο με παίκτη λιγότερο.

Στα δύο τελευταία ευρωπαϊκά παιχνίδια, λοιπόν, οι ερυθρόλευκοι πέτυχαν συνολικά τέσσερα γκολ απέναντι στη Λεβερκούζεν και τον Άγιαξ. Ενώ στα τέσσερα ματς με τους ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Παναθηναϊκό και Λεβαδειακό είχαν μόλις ένα τέρμα -με πέναλτι. Φταίει το ότι οι παίκτες δίνουν μεγαλύτερη προσοχή στους ευρωπαϊκούς αγώνες; Ο βαθμός δυσκολίας του Champions League που τους παίρνει όλη την ένταση και την ενέργεια; Ό,τι κάποιοι παίκτες είναι ντεφορμέ; Να φταίει το γεγονός ότι στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση οι ομάδες παίζουν πιο ανοιχτά, ενώ ο Ολυμπιακός συναντά στο πρωτάθλημα συνεχώς κλειστές άμυνες;

Τον έχουν διαβάσει οι αντίπαλοι

Ό,τι και να ισχύει, το θέμα είναι πως οι παίκτες του Ολυμπιακού και ο Μεντιλίμπαρ δεν έχουν βρει την λύση στα θεωρητικά πιο δύσκολα παιχνίδια στην Ελλάδα. Και αυτό δεν είναι πρόβλημα των άλλων, αλλά της πειραϊκής ομάδας. Οι αντίπαλοι των ερυθρόλευκων έχουν προσαρμοστεί σε αυτό που μπορεί να τους δώσει το θετικό αποτέλεσμα. Όμως, ο Ολυμπιακός δεν έχει βρει το αντίδοτο.

Θα πει κανείς, πως αυτός είναι ο τρόπος παιχνιδιού του Μεντιλίμπαρ και δεν αλλάζει. Τον έχουν “διαβάσει” οι αντίπαλοι, προσαρμόζονται και βάζουν δύσκολα στους κόκκινους. Θα μπορούσε όμως να υπάρξει μία ευελιξία, να υπάρχει ένα εναλλακτικό πλάνο, μια ελαφρά διαφοροποίηση, που θα προβλημάτιζε τους αντιπάλους. Το δυσάρεστο για τον Ισπανό τεχνικό είναι πως έχει ορισμένους σημαντικούς παίκτες ντεφορμέ.

Ο Ελ Κααμπί και ο Τσικίνιο βρίσκονται μακριά από την καλή τους κατάσταση. Έλειπε ο Ποντένσε λόγω τιμωρίας, ενώ ο Ταρέμι έμεινε στην Αθήνα. Έμεινε μόνο ο Μαρτίνς να παλεύει στη Λιβαδειά και δευτερευόντως ο νεοφερμένος Αντρέ Λουίς. Όμως, το παιχνίδι του Μεντιλίμπαρ στηρίζεται στην ένταση, στο πρέσινγκ, στις κερδισμένες δεύτερες μπάλες και τις μονομαχίες και όταν δεν είναι καλά ο Ελ Κααμπί και ο Τσικίνιο, η διαφορά είναι εμφανής.

Θα αναρωτηθεί κάποιος, κι αφού ορισμένοι παίκτες είναι κουρασμένοι ή εκτός φόρμας, ο Ολυμπιακός θα πρέπει να παίζει μόνο με σέντρες; Οι σέντρες είναι ένας από τους τρόπους να διασπάσει κανείς μία κλειστή άμυνα. Όμως, οι σέντρες πρέπει να έχουν ουσία, στόχευση, αποτέλεσμα. Να βρουν τον επιθετικό/ούς στην αντίπαλη περιοχή. Οι ερυθρόλευκοι είχαν 13/55 γεμίσματα στη Λιβαδειά. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους, έγιναν σέντρες χωρίς ψάχνουν σωστά τους συμπαίκτες.

Θέλουν άλλα πράγματα οι κλειστές άμυνες

Οι κλειστές άμυνες, όμως, θέλουν κυρίως άλλα πράγματα. Μία έμπνευση, μία – δύο ντρίμπλες και γενικά ατομική ενέργεια που θα κάνει τη διαφορά και θα οδηγήσει σε γκολ. Επίσης, απαιτεί ταχύτητα στη σκέψη και στα πόδια, υπομονή στο παιχνίδι, κι όχι βιασύνη στις κινήσεις από το πρώτο δεκάλεπτο του αγώνα. Και σουτ εντός εστίας. Την ατομική ενέργεια στο τελευταίο ματς έκανε μόνο ο Μαρτίνς. Ο Γιαζίτζι μπήκε αργά στο παιχνίδι, ενώ ο Ταρέμι ήταν εκτός αποστολής σε ένα τόσο σημαντικό αγώνα για το πρωτάθλημα.

Ο Μεντιλίμπαρ, ο οποίος δεν είχε στη διάθεση του τον τιμωρημένο Ποντένσε και τους Ταρέμι, Ορτέγκα, προχώρησε σε πέντε αλλαγές στην ενδεκάδα, σε σχέση με το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Οι Μπρούνο, Μουζακίτης, Αντρέ Λουίς, Μαρτίνς και Τσικίνιο έπαιξαν αντί των Ορτέγκα, Σιπιόνι, Ποντένσε, Κοστίνια και Ταρέμι.

Οι παίκτες του Ολυμπιακού είχαν την κατοχή της μπάλας στο α΄ ημίχρονο, πίεσαν ψηλά την άμυνα του Λεβαδειακού, δημιούργησαν ευκαιρίες με τους Μαρτίνς, Έσε, Μουζακίτη, Αντρέ Λουίς, Ελ Κααμπί, αλλά όλα τα σουτ ή οι κεφαλιές είτε κόντραραν σε αντίπαλους αμυντικούς είτε κατέληξαν άουτ. Οι ερυθρόλευκοι είχαν δέκα τελικές προσπάθειες αλλά καμία εντός εστίας του Λοντίγκιν.

Ο Παπαδόπουλος από τη μεριά του, ο οποίος δεν υπολόγιζε τον τιμωρημένο Μπάλτσι και τους τραυματίες Λιάγκα, Λαγιούς, Συμελίδη, είδε την ομάδα του να προσπαθεί να ανταποκριθεί ανασταλτικά παίζοντας πίσω από την μπάλα, ενώ ήταν αδύναμη επιθετικά στο α΄ ημίχρονο. Και σαν μην έφτασε αυτό, στο 42΄, ο Όζμπολτ αποβλήθηκε με δεύτερη κίτρινη κάρτα, για προβολή με τις τάπες σε διώξιμο της μπάλας από τον Τζολάκη.

Ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να αξιοποιήσει την αριθμητική υπεροχή στο β΄ ημίχρονο και, ναι μεν στάθηκε άτυχος στο δοκάρι του Αντρέ Λουίς, αλλά δεν έκανε τα πράγματα όπως έπρεπε για να πάρει τους τρεις βαθμούς. Και τώρα έχει μπροστά του το δύσκολο εμπόδιο της Λεβερκούζεν στο Καραϊσκάκης, όπου θα πρέπει να παρουσιαστεί διαφορετικός.