Οι γυναίκες στον κόσμο του μπάσκετ

Ο Βασίλης Δελής με τη βοήθεια του Κώστα Μίσσα γράφει ανήμερα της γιορτής της γυναίκας για το πώς αντιμετωπίζει ένας προπονητής τη γυναικεία ψυχοσύνθεση, δίνοντας την απάντηση στο μότο "ο άνδρας παίζει μπάσκετ για να αισθάνεται καλά, η γυναίκα πρέπει να αισθάνεται καλά για να παίξει μπάσκετ"...
Το γυναικείο μπάσκετ έχει προσφέρει όμορφες και σημαντικές στιγμές στην ιστορία του αθλήματος στη χώρα μας.
Από τα δύο διαδοχικά φάιναλ-φορ του Σπόρτιγκ (1991, 1992) μέχρι και την κατάκτηση του Eurocup από τον Αθηναϊκό το γυναικείο μπάσκετ παρά τις όποιες δυσκολίες μπορεί να αντιμετωπίζει κεντρίζει το ενδιαφέρον πολλών φίλων του αθλήματος, αλλά και των ίδιων των γυναικών.
Αποκορύφωμα η πέμπτη θέση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2009 που έδωσε ένα “εισιτήριο” για το παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2010. Όποιος νομίζει, όμως πώς η διαχείριση της ίδιας της γυναικείας ψυχολογίας είναι κάτι εύκολο κάνει μεγάλο λάθος.
Ανήμερα της γιορτής της γυναίκας επικοινωνήσαμε με την προπονητή του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος των γυναικών, τον Κώστα Μίσσα, ο οποίος μας μίλησε με μεγάλη χαρά για τις ιδιαιτερότητες και τις διαφορές που υπάρχουν στην διαχείριση μεταξύ μιας ομάδας ανδρών και μιας ομάδας γυναικών.
Θα πρέπει αρχικά να πούμε πώς στην τακτική και στο τι ζητάει ο προπονητής από τις παίκτριες του δεν υπάρχει καμία διαφορά. Και εκεί έρχεται το… μότο δια στόματος του ίδιου του Κώστα Μίσσα, ο οποίος τονίζει πώς ” ο άνδρας παίζει μπάσκετ για να αισθάνεται καλά, ενώ η γυναίκα πρέπει να αισθάνεται καλά για να παίξει μπάσκετ. Εκεί είναι η διαφορά“, ξεκινώντας με αυτόν τον τρόπο την κουβέντα μας.
” Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο, από την στιγμή που μιλάμε για ένα ομαδικό άθλημα, στο οποίο χρειάζεται η συνεργασία και η επικοινωνία. Ακόμα και με αυτόν τον τρόπο, όμως είναι απαραίτητη η ψυχολογία και η επαφή με την κάθε κοπέλα ξεχωριστά“, ήταν τα πρώτα λόγια του Κώστα Μίσσα που πρόσθεσε στη συνέχεια:
” Η προσέγγιση που υπάρχει είναι διαφορετική. Και φυσικά σε υψηλό επίπεδο και οι γυναίκες δέχονται μεγάλη πίεση, όπως και οι άνδρες. Την αντέχουν, μάλιστα το ίδιο“.
Το έργο του προπονητή, πάντως όσο μπερδεμένο και αν ακούγεται γίνεται αυτομάτως πολύ εύκολο, καθώς η γυναίκα έχει το χάρισμα να απορροφά πολύ πιο γρήγορα από την άνδρα τα συστήματα και τις τακτικές. Με την διαφορά ότι το γυναικείο μπάσκετ παίζεται κάτω από το στεφάνι, ενώ το ανδρικό πάνω από αυτό…
” Οι γυναίκες μπορούν να απορροφήσουν τα συστήματα και την τακτική που θέλει να ακολουθήσει ο προπονητής πολύ πιο εύκολα από έναν άνδρα. Τα αντιλαμβάνονται και τα τηρούν πιστά. Σε τέτοιο σημείο, μάλιστα που μπορεί να της παρουσιαστεί η ευκαιρία κατά την διάρκεια εντός ματς να σουτάρει, ώστε να ξεφύγει από το πλάνο και να μην το επιχειρήσει για να ακολουθήσει κατά γράμμα το σύστημα.
Σε αντίθεση με τους άνδρες που μπορούν καμιά φορά να το γράψουν στα παλιά τους τα παπούτσια (σ.σ: γελάει). Να πω ότι υπάρχει μία διαφορά στο μπάσκετ των γυναικών. Θεωρώ ότι το μπάσκετ των ανδρών παίζεται πάνω από το στεφάνι, ενώ των γυναικών κάτω από αυτό“.
“Επεξήγηση, παθητική προπονητική”
Η επεξήγηση αποτελεί βασικό κομμάτι των όλων όσων τονίζει ένας προπονητής στις παίκτριες του. Αυτό, όπως ισχυρίζεται ο Κώστας Μίσσας είναι αποτέλεσμα της πολυπλοκότητας της γυναικείας σκέψης, κάτι που δεν ισχύει στην περίπτωση ενός άνδρα.
” Ένας προπονητής θα πρέπει να έχει ως βασικό στοιχείο του πάντα την επεξήγηση. Τι θέλω να πω με αυτό. Η πολυπλοκότητα της σκέψης της γυναίκας της επιτρέπει πολύ γρήγορα να κάνει πρώτη, δεύτερη, τρίτη ακόμα και τέταρτη σκέψη μαζί πάνω σε κάτι που ζητάει ένας προπονητής. Εκείνος, λοιπόν θα πρέπει να το επεξηγήσει ή να το διευκρινίσει. Παράλληλα, θα πρέπει να έχει γνώσεις στην παθητική προπονητική“.
Η πολυπλοκότητα της σκέψης μιας γυναίκας σε συνδυασμό με την καλύτερη απορρόφηση των πληροφοριών σε σχέση με έναν άνδρα έχει αποτέλεσμα. Για παράδειγμα μία γυναικεία ομάδα χρειάζεται τον μισό χρόνο για να αλλάξει ή να προσαρμόσει νέα συστήματα στο παιχνίδι της.
” Μία γυναικεία ομάδα θα χρειαστεί τον μισό χρόνο από μία ομάδα ανδρών να βάλει στο παιχνίδι της τον ίδιο αριθμό συστημάτων. Αν, δηλαδή, μία ομάδα που απαρτίζεται από άνδρες χρειάζεται δύο εβδομάδες, μία αντίστοιχη γυναικών θέλει μόλις μία“.
Στη συνέχεια, ο Κώστας Μίσσας μας αποκαλύπτει… εμπειρικά τρικ για τις ίδιες τις σχέσεις μεταξύ των γυναικών σε μία ομάδα, καθώς όπως τονίζει οι μεταξύ τους σχέσεις είναι πολύ σημαντικές για την ομαλή λειτουργία της ομάδας και τον τρόπο που λειτουργεί εντός και εκτός παρκέ.
” Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν ισορροπημένες σχέσεις. Για παράδειγμα μπορείς να καταλάβεις ποιες κάνουν παρέες με ποιες από το πώς θα καθίσουν μέσα στο πούλμαν, όπως συμβαίνει και στους άνδρες ή όταν τους λες κάντε ζευγάρια για σουτ, ποια θα πάει με ποια“.