Ο Ράμπο ήταν Κρητίκαρος και ΟΦΗ
Ο ΟΦΗ, η ΟΦΑΡΑ, το μαχίμι του Κόντη, το καμάρι της Κρήτης έπαιξε τη ματσάρα του αιώνα με τον ΠΑΟΚ και κατέκτησε το Κύπελλο, εκπληρώνοντας το μεγαλύτερο στόχο που είχε θέσει όταν γύρισε σελίδα. Μεγάλοι μάγκες οι ασπρόμαυροι το σήκωσαν με στιλ και τρέλα.
Μεγάλος ΟΦΗ και ξα του όπως συνηθίζει να γράφει ο κολοσσός Βασίλης Σκούντης.
Στέρεψαν από την εισαγωγή, κιόλας, τα αποθεωτικά επίθετα για τους ποδοσφαιριστές του Χρήστου Κόντη που κατέκτησαν το Κύπελλο Ελλάδας Betsson έτσι όπως είχε χρόνια να κατακτηθεί.
Στιλ, πάθος, αποφασιστικότητα, κοουτσάρισμα για σεμινάριο με σούπερ στρατηγική, αντοχή από άλλο πλανήτη. Μια ομάδα Ράμπο που ο ΠΑΟΚ δεν μπορούσε να βγάλει άκρη μαζί της για κανένα λόγο και ιδού τα μαγικά αποτελέσματα.
Όλα τα είχαν οι Κρητικοί και ήταν κρίμα για την ιστορία τους να χάσουν την ευκαιρία να εκτοξεύσουν το κλαμπ στο επόμενο επίπεδο και με το Κύπελλο, αλλά και τη δεδομένη συμμετοχή σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Μια σεζόν όνειρο για μια ομάδα που κάποια στιγμή συζητούσαμε εάν θα καταφέρει να παραμείνει στην κατηγορία.
Αυτός, ο άνθρωπος, αυτός
Και ήρθε αυτός, ο άνθρωπος, αυτός που δεν περπατάει σκυφτός όπως αναφέρει το άσμα, γιατί είναι φιλόδοξος και το δείχνει με τη δουλειά του. Ανέλαβε για να αλλάξει τα πάντα και να πείσει αυτούς τους ποδοσφαιριστές που ψαχνόντουσαν σαν φαντάσματα στο γήπεδο, ότι θα γράψουν τα ονόματα τους για πάντα στην ιστορία του ΟΦΗ.
Τους έβαλε στο μυαλό ότι δεν είναι περαστικοί, τους το κάρφωσε στον εγκέφαλο πως θα μείνουν για πάντα στη ιστορία του ΟΦΗ ως ήρωες. Άπαντες συνυπέγραψαν την… τρέλα του Χρήστου Κόντη και στην άφιξη της ομάδας στο Ηράκλειο η Κρήτη θα αλλάξει θέση από αυτά που πρόκειται να συμβούν.
Είναι τεράστιο αυτό που έκανε ο ΟΦΗ που πραγματικά δεν αξίζει καμία ανάλυση ο τρόπος με τον οποίο παίχτηκε ο αγώνας στο χορτάρι. Ωστόσο δεν γίνεται να μην ξεκαθαρίσουμε ότι το Κύπελλο το κέρδισαν οι Κρητικοί, δεν το έχασε ο ΠΑΟΚ. Ήταν καλύτεροι και η λογική λέει πως αν δεν καθόντουσαν οι δύο συνεχόμενες διακοπές με τον βοηθό και τον Χριστογεώργο, ίσως το ματς να τελείωνε και νωρίτερα γιατί ο ΟΦΗ σε εκείνη τη στιγμή είχε το πάνω χέρι και έσπασε για τα καλά ο ρυθμός του και φάνηκε ξεκαθάρισε πως αποπροσανατολίστηκε.
Τα μηχανάκια και ο αρχηγός
Έχουν κάνει όλοι συγκλονιστικές εμφανίσεις. Αδικία να ξεχωρίσεις τον έναν. Όμως αυτά που έπραξαν στο χορτάρι ο Σενγκέλια, ο Αθανασίου, ο Ανδρούτσος, ο Σαλσίδο και ο Καραχάλιος ήταν για το Netflix. Βιονικοί.
Ειδικά για τον Ανδρούτσο που δεν άρχισε καλά στο παιχνίδι, φαινόταν πως ήταν αγχωμένος, η εξέλιξή του με την πάροδο του χρόνου ήταν ανεπανάληπτη.
Φόρεσε το περιβραχιόνιο και το τίμησε με το παραπάνω. Του άξιζε αυτού του παίκτη να κατακτήσει ένα τρόπαιο, γιατί ταλαιπωρήθηκε πολύ στην καριέρα του με τα πέρα δώθε αναζητώντας τη σταθερότητα που βρήκε στο Ηράκλειο.
Ήταν πάντως σενάριο από ταινία με την ανατροπή, τις κράμπες, τον τραυματισμό του βασικού τερματοφύλακα και τον επίλογο με το πέναλτι του Ισέκα. Σπουδαίο επίτευγμα για μια ομάδα που βρέθηκε μόλις την περσινή σεζόν στον τελικό και ηττήθηκε με κάτω τα χέρια.
Επέστρεψε στο φινάλε της διοργάνωσης με εντελώς διαφορετική προσέγγιση και δεν έπαιξε κλεφτοπόλεμο απέναντι στον ανώτερο ποιοτικά αντίπαλο. Εδώ είναι που βγάζεις το καπέλο στον Κόντη για τα τρικ του και τη μαγκιά του να δείχνει με το χέρι “βγείτε μπροστά” όταν η μπάλα ζύγιζε δύο τόνους.
Αντί επιλόγου μια ευχή: Η συνύπαρξη των φιλάθλων των δύο ομάδων πριν και μετά το παιχνίδι ας μην γίνει μια γλυκιά ανάμνηση στον επόμενο τελικό…