O ΠΑΟΚ κοιμάται, ο Στέφενς ροχαλίζει

Είναι απίστευτο και όμως αληθινό. Ο ΠΑΟΚ έπαιξε καλά, αλλά ο Αστέρας στάθηκε τυχερός! Αυτό ήταν το συμπέρασμα του Χουμπ Στέφενς για το νέο “βατερλό” της ομάδας του, που συνοδεύτηκε από μία ακόμη κάκιστη εμφάνιση. Μια εμφάνιση, που, στο συγκεκριμένο παιχνίδι, άγγιξε τα όρια της γελοιότητας.

Μια μία φάση που έγινε γκολ και μία μόνο καλή χαμένη ευκαιρία (Ολίσε, μετά το 2-1) ήθελε ο Ολλανδός να θριαμβεύσει ο ΠΑΟΚ. Η πολύ αισιόδοξος έχει γίνει ξαφνικά, ή άρχισε να υποτιμά τους αντιπάλους του. Ναι, ο Αστέρας είχε εξίσου κακή απόδοση, αλλά δεν είπε “όχι” στα δώρα που του προσφέρθηκαν. Πέτυχαν οι παίκτες του δυο γκολ…. χωρίς να το θέλουν και χωρίς να το περιμένουν, όμως το θέμα για τον ΠΑΟΚ δεν είναι η παραδοξότητα των γκολ που δέχτηκε. Το θέμα είναι η αστεία αντίδραση των αμυντικών στο πρώτο γκολ και η κωμική παρέμβαση του σλόου μόσιον Μαντούρο στο δεύτερο, με τη σύμπραξη του Γλύκου, που έδειξε να είναι χαμένος στο διάστημα.

Το θέμα επίσης είναι η πλήρης αδυναμία των παικτών του ΠΑΟΚ να συνδυαστούν, να δημιουργήσουν ευκαιρίες και να σκοράρουν. Μόνο με πέντε-έξι καλές κάθετες του Νάτχο, με τα τρεξίματα του Κάτσε και το φιλότιμο του Αθανασιάδη, δεν μπορούν να κερδηθούν δύσκολοι αγώνες. Ούτε καν εύκολοι. Ο ΠΑΟΚ στην Τρίπολη κατέβηκε να αγωνιστεί μόνο με τρεις-τέσσερις παίκτες. Ως συνήθως, εδώ και ενάμιση μήνα, η ομάδα κοιμόταν. Και το δυστύχημα γι’ αυτήν είναι ότι και ο προπονητής ροχαλίζει στον πάγκο.

Χρειάστηκαν 75 λεπτά για να καταλάβει ο Στέφενς ότι Κίτσιου, Σπυρόπουλος, Μαντούρο, Λούκας, Ολίσε και Χούσεν… δεν είχαν πάει στην Τρίπολη να παίξουν. Ο ΠΑΟΚ δεν υπήρχε στα πλάγια, αφού οι δύο ακραίοι μπακ είχαν πνιγεί σε μια κουταλιά νερό και δεν μπορούσαν να περάσουν μια πάσα της προκοπής στις ελάχιστες φορές που τόλμησαν να προωθηθούν, ενώ οι δύο προωθημένοι, ο Λούκας και ο Ολίσε…. προωθούσαν την μπάλα στους αντιπάλους τους, καταστρέφοντας τις προσπάθειες άλλων συμπαικτών τους.

Στέφενς: “Ο αντίπαλος ήταν τυχερός”

Στο κέντρο της άμυνας, μολονότι δεν δεχόταν πίεση, υπήρχε μεν ο έξυπνος και σπιρτόζος Ινσαουράλδε, αλλά δίπλα του είχε την πηγή κινδύνων που λεγόταν Μαντούρο, ενώ μπροστά ο παίκτης-κλειδί υποτίθεται, ο Χούσεν, που θα μπορούσε να κάνει τη ζημιά, αφού το κέντρο άμυνας του Αστέρα ήταν προσανατολισμένο πάνω στον Αθανασιάδη, έψαχνε μάταια να βρει τα πατήματά του. Ο Στέφενς, ωστόσο, ήταν ικανοποιημένος. Και, προφανώς, έγινε τρισευτυχισμένος όταν ο Κλάους αξιοποίησε τη φοβερή ασίστ του Νάτχο, δίνοντας στον ΠΑΟΚ το προβάδισμα. Γι’ αυτό και… αποφάσισε να ξυπνήσει μετά το 1-1, αρχίζοντας τότε τις αλλαγές. Μόνο που μπήκε ο (έτσι κι αλλιώς απών από την αρχή της περιόδου) Λάζαρ, έγινε αμέσως το 2-1 και ύστερα ήταν αργά για δάκρυα, πόσω μάλλον για να κατορθώσουν να αναστρέψουν την κατάσταση στα 10 λεπτά που έμεναν ο Λίνο και ο Κουλούρης…

Δεν είναι στραβός ο γυαλός. Στραβά αρμενίζουν. Είναι πλέον βέβαιο. Καλές οι δικαιολογίες για τον χρόνο που χρειάζονται οι νεοφερμένοι παίκτες, καλό το ελαφρυντικό για κάποιες απουσίες, αλλά να που φτάσαμε στα ματς με την Μπενφίκα, να που πλησιάζουν οι ημιτελικοί του Κυπέλλου με τον Ολυμπιακό, να που ο ΠΑΟΚ κινδυνεύει να χάσει τη δεύτερη θέση στην κανονική περίοδο, να που τίποτε δεν δείχνει ότι αυτή η ομάδα είναι ικανή να πετύχει στους στόχους της. Ο ΠΑΟΚ αντί για καλύτερος έγινε χειρότερος.

Αστέρας Τρίπολης – ΠΑΟΚ 2-1

Εμφανίζεται στα γήπεδα λες και θα παίξει φιλικά ματς. Είτε προηγείται, είτε βρίσκεται πίσω στο σκορ, η αγωνιστική συμπεριφορά των παικτών του είναι η ίδια. Και, βέβαια, εξακολουθούν να ειδικεύονται στις ανατροπές, αλλά από την ανάποδη. Ενώ κέρδιζαν παιχνίδια με ανατροπές, τώρα συνήθισαν να χάνουν. Το κυριότερο: Δεν μπορούν να παίξουν ποδόσφαιρο. Δεν βλέπονται. Δεν αντέχονται.

Εδώ και τώρα, χρειάζεται να ξυπνήσουν άπαντες. Κι αν οι παίκτες δεν έχουν τη διάθεση να συνέλθουν, γι’ αυτό υπάρχει ο προπονητής, που είναι μάλιστα τόσο έμπειρος. Αν δεν μπορεί να παρέμβει ο Στέφενς για να αλλάξει αυτό το θλιβερό σκηνικό, τότε τι τον χρειάζεται (και τον χρυσοπληρώνει) ο Ιβάν Σαββίδης;