Ο ΠΑΟΚ κέρδισε πολλά περισσότερα από τον βαθμό που πήρε στο Καραϊσκάκης

Η ισοπαλία στο “Γ. Καραϊσκάκης” στην ουσία δίνει έναν βαθμό στον ΠΑΟΚ, ουσιαστικά όμως του προσφέρει πολλά περισσότερα, με βάση τα δεδομένα πριν από τη σέντρα του ντέρμπι. Γράφει ο Θωμάς Μίχος.
Αν δει κανείς το πλαίσιο μέσα στο οποίο μπήκε ο ΠΑΟΚ στο παιχνίδι απέναντι στον Ολυμπιακό, θα καταλάβει εύκολα γιατί το αποτέλεσμα μόνο αρνητικό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.
Ο Ραζβάν Λουτσέσκου είχε να διαχειριστεί μια σειρά από σημαντικές απουσίες και απρόοπτα. Στο αρχικό σχήμα δεν βρέθηκαν ούτε ο Γιάννης Κωνσταντέλιας, ούτε ο Τάισον, ούτε ο Σουαλιό Μεϊτέ, ενώ εκτός αποστολής είχαν μείνει οι Γιώργος Γιακουμάκης και Τζόντζο Κένι. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο Αντρίγια Ζίβκοβιτς τραυματίστηκε στο ζέσταμα και τέθηκε νοκ άουτ λίγα λεπτά πριν από τη σέντρα.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ο ΠΑΟΚ κατάφερε όχι απλώς να σταθεί όρθιος, αλλά σε ορισμένες στιγμές του αγώνα να φτάσει κοντά στο να πάρει και τη νίκη, ειδικά στις φάσεις των Γερεμέγεφ στο πρώτο ημίχρονο και σε αυτή του Κωνσταντέλια στο δεύτερο. Σίγουρα, ο Δικέφαλος είχε τα διαστήματα που πιέστηκε, όμως είχε και τις δικές του στιγμές στο παιχνίδι.
Το σημαντικότερο, όμως, βρίσκεται λίγο πιο βαθιά από το ίδιο το αποτέλεσμα. Ο ΠΑΟΚ μπορεί να υποχώρησε από την κορυφή της βαθμολογίας, όπου πλέον βρίσκεται η ΑΕΚ, ωστόσο το κέρδος του από το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι πολυεπίπεδο. Καταρχάς, ολοκλήρωσε τα ντέρμπι της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος με απολογισμό τέσσερις νίκες, τρεις ισοπαλίες και μόλις μία ήττα. Ένας απολογισμός που δείχνει ότι η ομάδα του Λουτσέσκου έχει μάθει να διαχειρίζεται τα μεγάλα παιχνίδια.
Παράλληλα, για τρίτη φορά μέσα στη σεζόν δεν ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό, στοιχείο που έχει τη δική του σημασία τόσο αγωνιστικά όσο και ψυχολογικά ενόψει και των πλέι οφ.
Εξίσου σημαντικό είναι ότι το πλάνο του Λουτσέσκου, παρά τα απρόοπτα της τελευταίας στιγμής, λειτούργησε. Ο ΠΑΟΚ παρουσιάστηκε συμπαγής, με ξεκάθαρη στόχευση να προστατεύσει την άμυνά του και να κρατήσει το μηδέν όσο το δυνατόν περισσότερο, περιμένοντας τη στιγμή που θα μπορούσε να αλλάξει τις ισορροπίες μέσα από τις παρεμβάσεις του πάγκου.
Στο μεγαλύτερο διάστημα του πρώτου ημιχρόνου η δημιουργία δεν ήταν στο επίπεδο που θα ήθελε με εξαίρεση τη μεγάλη στιγμή του Αλεξάντερ Γερεμέγεφ. Από την άλλη πλευρά, όμως, κατάφερε να κρατήσει τον Ολυμπιακό σε ελεγχόμενα επίπεδα επιθετικά, έχοντας πολύ καλές αμυντικές επιδόσεις και γενικώς εικόνα απόλυτου ελέγχου του αγώνα.
Σε αυτό το κομμάτι ξεχώρισαν κυρίως οι Τόμας Κεντζιόρα, Γιάννης Μιχαηλίδης και Χόρχε Σάντσες και ο Αντώνης Τσιφτσής με τις καθοριστικές επεμβάσεις του, που αποτέλεσαν βασικούς πυλώνες της αμυντικής σταθερότητας, ενώ σημαντική ήταν και η δουλειά του Γερεμέγεφ, ο οποίος μπορεί να μην τροφοδοτήθηκε όσο θα ήθελε μέσα στην περιοχή, αλλά έδωσε και κέρδισε πολλές μάχες και βοήθησε στο να κρατηθεί η ομάδα ψηλά στο γήπεδο.
Άλλαξε εικόνα
Η εικόνα του αγώνα άρχισε να αλλάζει στο 64ο λεπτό, όταν ο Λουτσέσκου πέρασε στον αγωνιστικό χώρο τον Κωνσταντέλια και τον Τάισον. Μάλιστα, στην πρώτη τους κιόλας συνεργασία, ο νεαρός μεσοεπιθετικός έφτασε μια ανάσα από το γκολ, όμως ο Λορέντσο Πιρόλα πρόλαβε την μπάλα λίγο πριν περάσει τη γραμμή.
Από το 70’ και μετά, ο ΠΑΟΚ έμοιαζε πολύ περισσότερο με την κανονική του εκδοχή. Στο γήπεδο μπήκαν και οι Μεϊτέ, Κίριλ Ντεσπόντοφ και Μαντί Καμαρά, με αποτέλεσμα η ομάδα να αποκτήσει περισσότερη ένταση, ποιότητα και επιλογές στο παιχνίδι της.
Ίσως το μεγαλύτερο κέρδος, πάντως, να είναι οι λύσεις που έδωσαν ποδοσφαιριστές οι οποίοι μέχρι πρόσφατα δεν έπαιζαν αρκετά ως και καθόλου.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Μπιάνκο, που από εκεί που δεν έπαιζε σχεδόν καθόλου, όχι μόνο καθιερώθηκε στο βασικό σχήμα, αλλά ανταποκρίθηκε και σε έναν διαφορετικό ρόλο, αυτόν του επιτελικού μέσου.
Το αν ο ΠΑΟΚ θα κέρδιζε το παιχνίδι αν παρουσιαζόταν πλήρης είναι μια κουβέντα χωρίς πραγματικό νόημα. Στο ποδόσφαιρο τα “αν” σπάνια οδηγούν σε ασφαλή συμπεράσματα. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο Δικέφαλος έδειξε πως ακόμη και υπό δύσκολες συνθήκες μπορεί να παραμένει ανταγωνιστικός σε ένα από τα πιο απαιτητικά γήπεδα του πρωταθλήματος.
Πλέον, με τις επιστροφές να πλησιάζουν και με την κατάσταση του Ζίβκοβιτς να αναμένεται να ξεκαθαρίσει τις επόμενες ημέρες, ο Λουτσέσκου περιμένει να δει την ομάδα του να πλησιάζει ξανά στο επίπεδο που ο ίδιος θέλει ενόψει των play off.
Μέχρι το τέλος της κανονικής διάρκειας απομένουν δύο παιχνίδια, απέναντι στον Λεβαδειακό στην Τούμπα και στον Βόλο εκτός έδρας. Ο στόχος είναι προφανής, δύο νίκες που θα επιτρέψουν στον ΠΑΟΚ να μπει στα play off με τη μικρότερη δυνατή απόσταση από την κορυφή, αν δεν μπορέσει να φτάσει σε αυτήν.
Και υπάρχει ακόμη μία σημαντική παράμετρος. Ο ΠΑΟΚ, έχοντας πλέον μείνει εκτός Ευρώπης, θα έχει για πρώτη φορά μέσα στη σεζόν την πολυτέλεια να δουλεύει με έναν αγώνα την εβδομάδα. Για έναν προπονητή όπως ο Λουτσέσκου, που δίνει τεράστια σημασία στην προετοιμασία και στη λεπτομέρεια, αυτό μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό.