Ο Παναθηναϊκός σκόραρε, έδειξε χαρακτήρα, είχε καλά διαστήματα, αλλά απέχει πολύ από το να διεκδικεί κάτι παραπάνω

Ξεκινώντας αυτό το κείμενο θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ένα πράγματα που είναι ίσως το πιο σημαντικό πράγμα το ποδόσφαιρο. Η λέξη ΟΜΑΔΑ. Η ΑΕΚ κατάφερε απέναντι στον Παναθηναϊκό να κάνει μια πολύ μεγάλη ανατροπή, να δείξει ότι μπορεί να υποστηρίξει αυτή τη λέξη στο 100% και δίκαια έφθασε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Από την άλλη πλευρά, ο Παναθηναϊκός απέχει πολύ για να φθάσει μέχρι εκεί. Θα πρέπει να γίνουν πολλά πράγματα το επόμενο διάστημα προκειμένου να μπει στο σωστό δρόμο και να αρχίσει να δημιουργεί ένα σύνολο το οποίο με ταπεινότητα, σκληρή δουλειά και ομογένεια σε όλους του τομείς, θα βρεθεί σε θέση να μπορέσει να διεκδικήσει πραγματικά τον τίτλο.

Εικόνα με θετικά στοιχεία παρά τις απουσίες και την έλλειψη κινήτρου

Κάτι που αποτυπώθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό στο μεγάλο ντέρμπι χθες της Νέας Φιλαδέλφειας. Ο Παναθηναϊκός παρά τις συνολικά εννιά απουσίες, έδειξε πως είναι μια ομάδα που μπορεί να ανταγωνιστεί. Έστω κι αν δεν είχε κίνητρο αντίστοιχο της ΑΕΚ που με νίκη κατακτούσε ή “αγκάλιαζε” (σε περίπτωση νίκης του Ολυμπιακού ή του ΠΑΟΚ) το πρωτάθλημα, έστω κι αν μετά από καιρό είχε διαφοροποιημένη τακτική.

Και το σημαντικότερο, έστω κι αν όλος ο οργανισμός γνωρίζει πως μετά το πέρας τον playoffs θα γίνουν – εκτός συγκλονιστικού απροόπτου – πολλές αλλαγές στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Οι πράσινοι παρουσιάστηκαν καλύτεροί συγκριτικά με τα τρία πρώτα παιχνίδια κατάταξης, για δύο συγκεκριμένους λόγους.

Πρώτον γιατί – μάλλον αναγκαστικά – ο Ράφα Μπενίτεθ επέλεξε να τοποθετήσει την ομάδα του με 4-2-3-1 στον αγωνιστικό χώρο, σχηματισμό που τη βοήθησε να πιέσει για περισσότερη ώρα πιο ψηλά, αλλά και να βρει συνεργασίες στους χώρους βάζοντας περισσότερο πλάτος στο παιχνίδι της.

Δεύτερον γιατί στην ενδεκάδα που επίλεξε χθες ο Ισπανός τεχνικός, υπήρχαν ποδοσφαιριστές που είχαν να παίξουν πολύ καιρό και έψαχναν την ευκαιρία τους (Παντελίδης – Τουμπά) και κάποιοι άλλοι που έδωσαν μεγαλύτερη ενέργεια και διαφορετικές επιλογές (Κοντούρης, Τσέριν, Αντίνο), ειδικά όταν το τριφύλλι προσπαθούσε να βγει στις επιθετικές μεταβάσεις.

Ο Παναθηναϊκός πατούσε καλύτερα στον αγωνιστικό χώρο και παρότι δεν είχε την κατοχή της μπάλας, όταν την είχε στα πόδια του έμοιαζε πιο απειλητικός συγκριτικά με τα τρία προηγούμενα ντέρμπι, είχε αρκετές επιλογές στο μεσοεπιθετικό κομμάτι και οι ποδοσφαιριστές έδειχναν να έχουν περισσότερη διάθεση να ακολουθήσουν την συγκεκριμένη τακτική.

Αυτά που δεν είχαν οι πράσινοι και το “πλήρωσαν”

Τι δεν είχε; Αυτό που έχουμε διαπιστώσει όλοι το τελευταίο διάστημα. Λίγους αυτοματισμούς στο επιθετικό τρίτο και ένα συγκεκριμένο μοτίβο ανάπτυξης συχνά – πυκνά στο παιχνίδι. Βαθιές μπαλιές στον Τεττέη και συνεχές “κυνήγημα” της δεύτερης μπάλας.

Δεν είχε καλές προσαρμογές όταν η ομάδα ανέβαινε ψηλότερα και άφηνε χώρους στη μεσαία γραμμή, δεν είχε επίσης καλή αντιμετώπιση της κατάστασης και συγκέντρωση στο τελευταίο χρονικό κομμάτι του παιχνιδιού, όταν η ΑΕΚ ρίσκαρε και βγήκε με παίκτες παραπάνω στην επίθεση για την ανατροπή.

Αν μη τι άλλο από το χθεσινό ματς φάνηκε πως παρά τις απουσίες που ήταν πολλές και σημαντικές (κυρίως Ίνγκασον, Πελίστρι, Μπακασέτας, Σάντσες, Ερνάντεθ, Γέντβαϊ, Κάτρης) για τον τρόπο που έπαιζε η ομάδα του προηγούμενο τρίμηνο, το ρόστερ του Παναθηναϊκού δεν είναι για… πέταμα. Υπήρξαν αρκετοί παίκτες που ήταν… ξεχασμένοι, όμως μπήκαν, έπαιξαν και έπιασαν καλή απόδοση.

Παρότι δεν είχαν ρυθμό, δεν είχαν μεγάλη αυτοπεποίθηση και είχαν αρχίσει και ένιωθαν μακριά από την πρώτη ομάδα. Κι όμως ανταπεξήλθαν και απέδειξαν πως για να μπορέσει ο Παναθηναϊκός να είναι πολύ περισσότερο ανταγωνιστικός δεν έχει ανάγκη άλλες 10 με 12 μεταγραφές, οι περισσότερες εκ των οποίων ν’ αφορούν παίκτες για το βασικό σχήμα.
Η ΑΕΚ το παράδειγμα που πρέπει να ακολουθήσει ο Παναθηναϊκός

Το πώς μπορεί να λειτουργήσει στο εγγύς μέλλον για να βελτιωθεί και να διεκδικήσει, το έδειξε η φετινή ΑΕΚ. Το παράδειγμα το αντιμετώπισε χθες… Με πολλή δουλειά από τον προπονητή, εμπιστοσύνη στο ποδοσφαιρικό τμήματα και ελάχιστες προσθήκες. Βγάζοντας τα καλύτερα στοιχεία του εκάστοτε ποδοσφαιριστή, ακόμη και αυτών που δεν έκαναν συνολικά μια καλή χρονιά.

Περέιρα και Ζοάο Μάριο, θα πρέπει να είναι επίσης τρανό παράδειγμα για τη σωστή διαχείριση ενός προπονητή, του Μάρκο Νίκολιτς σε τακτικό και πνευματικό επίπεδο σε ποδοσφαιριστές που δεν απέδωσαν αυτά που περίμενε ο κόσμος, αλλά “ξύπνησαν” την κατάλληλη στιγμή.

Η ΑΕΚ δεν είχε πιο ποιοτικό ρόστερ από τους άλλους τρεις άλλους “μεγάλους”, όμως συγκέντρωσε όλα τα στοιχεία που απαιτούνται στον Παναθηναϊκό για να μπορέσει του χρόνου να διεκδικήσει την κορυφή.