Ο Παναθηναϊκός πάλεψε μανιασμένα στο Τελ Αβίβ αλλά στο τέλος ξόδεψε πέντε ζωές

Ο Παναθηναϊκός εμφανίστηκε στο εχθρικό (όχι μόνο για το μπάσκετ) Τελ Αβίβ με μισή ομάδα καθώς έλειπαν Ναν, Μήτογλου και εκτάκτως ο Όσμαν, πολέμησε γενναία, αλλά στο τέλος σημάδευε μόνο σίδερο και η Μακάμπι πήρε τη νίκη που τόσο πολύ ήθελε.

Στο φλογισμένο Γιαντ Ελιάου και στο φλιπεράκι του φινάλε, οι “πράσινοι” ξόδεψαν πέντε (συν μία) ζωές. Μετά το εύστοχο τρίποντο του Ρογκαβόπουλου, που είχε μειώσει τη διαφορά στο καλάθι, τους δόθηκε η ευκαιρία είτε να ισοφαρίσουν, είτε να περάσουν μπροστά, αλλά τα πυρά τους ήταν άσφαιρα.

Ένα λέι-απ του Σορτς και τέσσερα τρίποντα από Ερνανγκόμεθ, Σορτς, Σλούκα και Γκραντ, δεν βρήκαν τον στόχο. Ο Λούντμπεργκ έβαλε τις δυο βολές κι ο Ρογκαβόπουλος στο τέλος, πήγε για ένα τετράποντο, χωρίς αποτέλεσμα.

Κάπως έτσι ήρθε η 10η ήττα του ΠΑΟ, που αρχίζει και αισθάνεται άβολα στην κατάταξη, καθώς τον έφτασε η Ζάλγκιρις και τον πλησίασε σε απόσταση αναπνοής ο Ερ.Αστέρας. Έχουμε μπει ήδη στον δεύτερο γύρο, τα περιθώρια αρχίζουν και στενεύουν και το τριφύλλι θα πρέπει να ανασκουμπωθεί, να επιστρέψει και να μη χάσει άλλο έδαφος. Και να γυρίσουν φυσικά οι τραυματίες.

Πρώτα τα… καλά νέα

Η ήττα είναι ήττα, ωστόσο, απ’ αυτή την σκυλομαχία ο Παναθηναϊκός μπορεί να κρατήσει μερικά θετικά στοιχεία.

Πρώτα ότι τα έδωσε όλα για να καλύψει τις απουσίες του, έπαιξε σε γενικές γραμμές καλή άμυνα (με εξαίρεση το μαρκάρισμα στον τρομερό Μπλατ που είχε 5/6 τρίποντα) και ήταν μέσα στη διεκδίκηση της νίκης μέχρι το τελείωμα του ματς. Ήταν πολύ σκληρός, όσο χρειαζόταν δηλαδή, έβγαλε πείσμα, διεκδίκησε μπάλες, πήρε 17 επιθετικά ριμπάουντ (άσχετα αν δεν τα εκμεταλλεύτηκε πλήρως) ακολουθώντας το δρόμο που επιβλήθηκαν από τις απουσίες τους.

Πράγματι ο Παναθηναϊκός δεν θα μπορούσε σε αυτό το ματς να ανοίξει το ρυθμό, να πάει το ματς στους … 90 πόντους. Έπρεπε να διαλέξει ένα μπασκετικό ανταρτοπόλεμο, τον οποίο ενστερνίστηκε στο μεγαλύτερο μέρος του ματς.

Ο Αταμάν είδε τον Τι Τζέι Σορτς να επιστρέφει από τα μηδέν λεπτά του προηγούμενου αγώνα στα 28:11 μέσα σε μια απολύ δύσκολη έδρα. Ο Αμερικανός είχε ως επί το πλείστον θετικές ενέργειες, με 13 πόντους και 7 ασίστ, συν δυο τρεις εξαιρετικές άμυνες, αλλά προδόθηκε (όπως όλη η ομάδα του, πάντως) από την αστοχία του πίσω από τη γραμμή του τρίποντου (0/4).

Η αμερικάνικη βοήθεια ήρθε από Γκραντ (στο πρώτο ημίχρονο, γιατί μετά όλη η άμυνα της Μακάμπι επικεντρώθηκε πάνω του) και τον Ρισόν Χολμς που πάλευε σχεδόν μόνος του με τους ψηλούς της ισραηλινής ομάδας, αφού Φαρίντ και Γιούρτσεβεν, έβαλαν ένα μεγάλο δεν στην απόδοση τους.

Σε αυτούς προσθέστε τον αεικίνητο Ερνανγκόμεθ (13 ριμπάουντ) και τον εξαιρετικό στο δεύτερο μέρος Νίκο Ρογκαβόπουλο, που θα μπορούσε να πάρει και ένα σουτ στο τέλος, νωρίτερα από το τελευταίο που επιχείρησε χωρίς πολλή τύχη και με τη διαφορά πλέον στο -4

Πολύ άστοχος για να κερδίσει

Ποιες ήταν οι αδυναμίες του Παναθηναϊκού;

Πρώτη και μεγαλύτερη, η σχεδόν τρομακτική αστοχία του από τα 6.75μ. Με 7/30 τρίποντα (2/15 στο δεύτερο ημίχρονο) δεν γίνεται να κερδίσεις μέσα στην φυσική έδρα της Μακάμπι, που με 10.000 αφιονισμένους οπαδούς στο πλευρό της γίνεται ένα σκαλί πιο επικίνδυνη κι ας της έλειπε ο αρχισκόρερ της Λόνι Γουόκερ.

Εντάξει η ομάδα του Αταμάν δεν είναι -σε γενικές γραμμές- τόσο εύστοχη από μακριά φέτος αλλά το 23% που έγραψε η στατιστική της με την Μακάμπι είναι πολύ μικρότερο από το συνολικό 35.2% που έχει φέτος, πίσω από τη γραμμή…

Προφανώς οι απουσίες του ΠΑΟ ήταν πολλές, αυτή του Όσμαν ήρθε την τελευταία στιγμή, ενώ παρών-απών ήταν και ο Κώστας Σλούκας. Για πρώτη φορά φέτος τελειώνει ένα ματς χωρίς να σκοράρει. Κάτι τέτοιο είχε ξανασυμβεί από πέρσι τον Οκτώβριο και τη δεύτερη αγωνιστική εναντίον της Μπάγερν. Αλλά τότε έπαιζαν Ναν, Λεσόρ και Μήτογλου και το μηδέν του Σλούκα δεν έπαιξε κανένα ρόλο. Αυτό το βράδυ, που είχε απόλυτη ανάγκη, οι πόντοι και οι ασίστ του αρχηγού έλειψαν πάρα πολύ.

Αν, βέβαια, έβαζε το τρίποντο στο τέλος όλα θα είχαν … παραγραφεί. Δεν το έβαλε, ωστόσο. Ο Παναθηναϊκός έμεινε στους 71 πόντους, τους λιγότερους που έχει σημειώσει φέτος στην EuroLeague.

Σε σχέση με το προηγούμενο ματς ο Βασίλης Τολιόπουλος δεν είχε την ίδια επιδραστικότητα, άστοχος κι αυτός από μακριά (1/5 τρ) που ήταν η αχίλλειος πτέρνα όλου του Παναθηναϊκού σε αυτό το έτσι κι αλλιώς δύσκολο παιχνίδι.

Σε αυτό το διήμερο, πάντως, με τις απουσίες που προέκυψαν, ο Αταμάν είδε τους παίκτες από τον πάγκο του (εκτός του Τολιόπουλου και ο Σαμοντούροβ, μπήκε στην εξίσωση) να είναι υπολογίσιμοι και άρχισε εκ νέου να εμπιστεύεται το ρόστερ του.

Γεμίζοντας ξανά το σακούλι του

Με την πέμπτη ήττα του στα τελευταία δέκα ματς ο Παναθηναϊκός οφείλει να ξαναγεμίσει το σακούλι του με νίκες, ξεκινώντας, βέβαια, από το θεωρητικά πιο εύκολο ματς που έχει να δώσει, αντιμετωπίζοντας την ερχόμενη Παρασκευή -εκτός έδρας- τη Βιλερμπάν.

Είναι απαραίτητο, πλέον, να παίρνει αυτά τα παιχνίδια και κυρίως να αποφεύγει τις μπανανόφλουδες.

ΥΓ: Γύρισαν οι Ισραηλινοί στην έδρα τους και άρχισαν τις .. τραμπούκες. Ο Εργκίν Αταμάν έγινε αντικείμενο “υποδοχής” και ύβρεων σε όλο το ματς. Όχι, βέβαια, γιατί είναι προπονητής του Παναθηναϊκού, αλλά επειδή προέρχεται από την Τουρκία, που γενικώς μισούν στο Ισραήλ. Η Ευρωλίγκα θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεχτική, γιατί από τη μια στιγμή στην άλλη μπορεί η κατάσταση να ξεφύγει…