Ο Παναθηναϊκός έπαιξε με τη φωτιά, αλλά τελικά δεν κάηκε

Σε ένα ακόμη παιχνίδι ο Παναθηναϊκός φλέρταρε με τον αποκλεισμό, αλλά όπως και τα προηγούμενα χρόνια έτσι και φέτος, κατάφερε με κάποιο τρόπο να πάρει την πρόκριση. Γράφει ο Αποστόλης Πάνος.
Φαίνεται πως το’ χει η μοίρα του… Δεν μπορεί κάποιος να σκεφτεί διαφορετικά. Για να καταφέρει ο Παναθηναϊκός να πάρει πρόκριση σε τελική φάση ευρωπαϊκής διοργάνωσης θα πρέπει να μοχθήσει, να υποφέρει, να… δεινοπαθήσει, αλλά τελικά να πετύχει το στόχο του.
Πολλά μπορούν να ειπωθούν και να γραφτούν για το γεγονός πως θα μπορούσε να κάνει τη ζωή του πολύ πιο εύκολη και στα δύο παιχνίδια με την Χράντετς Κράλοβε, για το πως θα έπρεπε να λειτουργήσει πολύ καλύτερα σε διάφορες φάσεις του αγώνα. Και θα γίνει αυτό με ηρεμία το επόμενο διάστημα.
Ξεκίνα τη χρονιά χωρίς… σύννεφο πάνω από το κεφάλι του
Αυτό που μετρά τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι πως δεν ξεκίνησε τη χρονιά με μια αποτυχία. Γιατί αποτυχία θα ήταν ξεκάθαρα για το τριφύλλι, αν δεν υλοποιούσε τον πρώτο στόχο της χρονιάς που ήταν η συμμετοχή του στη league phase του Conference League, έχοντας μάλιστα βρει απέναντι του στους προκριματικούς γύρους βατούς αντιπάλους, ομάδες όπως η Πάκσι, η ΤΣΣΚΑ Σόφιας και η Χράντετς Κράλοβε.
Μετά το 2-2 του πρώτου αγώνα στην Αθήνα, ο Παναθηναϊκός έπρεπε να νικήσει με κάθε τρόπο. Παρότι σ’ ένα ακόμη παιχνίδι δεν έθελξε με την απόδοση του κατάφερε να προηγηθεί, αλλά και να αντιμετωπίσει μεγάλες δυσκολίες προϊόντος του χρόνου. Με τον τραυματισμό του Τσιριβέγια και την έλλειψη ρυθμού (που δεν φάνηκε σε μεγάλο βαθμό) του Κοντούρη ο οποίος τραυματίστηκε επίσης στην παράταση. Τις χαμένες ευκαιρίες, τους ανέτοιμους (Καλάμπρια, Πάλμερ – Μπράουν) παίκτες και το γκολ της ισοφάρισης που ήρθε για άλλη μια φορά στο τέλος.
Κι όμως οι πράσινοι παρότι είδαν σ’ ένα ακόμη παιχνίδι την πρόκριση να οδηγείται στην παράταση και ενδεχομένως στα πέναλτι (όπως λίγα χρόνια πριν στην Μασσαλία και πέρυσι στην Κρακοβία), χτύπησαν στο τέλος. Με έναν παίκτη που η μοίρα που λέγαμε νωρίτερα του φέρθηκε πολύ άδικα πέρυσι.
Μέγας Ντέσερς και… θαυμαστά τα έργα του
Του Σίριλ Ντέσερς, ενός γεννημένου σκόρερ, ο οποίος μπορεί να μην έχει φθάσει ακόμη – φυσιολογικά – στην πρότερη του κατάσταση, μετά από πολύμηνη απουσία, αλλά αποτέλεσε τον βασικό λόγο που ο Παναθηναϊκός πήρε την πρόκριση.
Όπως το είχε κάνει και με την ΤΣΣΚΑ 1948. Με κεφαλιά στο όριο του οφσάιντ (όπως ξέρει να κινείται εξαιρετικά) μετά το φάουλ του Ταμπόρδα, το “τσίμπημα” της μπάλας για το κερδισμένο πέναλτι, αλλά και τη ψύχραιμη εκτέλεση, φάσεις οι οποίες έδειξαν πάνω απ’ όλα πως είναι ένας πολύ έξυπνος παίκτης με ξεχωριστή προσωπικότητα.
Μεγάλο μερίδιο σε ατομικό επίπεδο στην πρόκριση τους τριφυλλιού, έχει και ο Βισέντε Ταμπόρδα ο οποίος δημιουργεί με αυτό το ωραίο χτύπημε στον Ντέσερς στο πρώτο γκολ και που έτρεψε να βοηθήσει με οποίον τρόπο μπορούσε αν και αντιμετώπιζε θέμα με κράμπες στην παράταση. Αληθινός μαχητής, χωρίς να σκέφτεται πως δεν μπορεί, δίνοντας ότι είχε μέχρι το τελευταίο λεπτό.
Χτυπητές οι αδυναμίες, έχει όμως αρκετές προσωπικότητες
Ο Παναθηναϊκός έχει χτυπητές αδυναμίες αυτή την περίοδο, αλλά κανείς δεν πρέπει να παραγνωρίζει πως διαθέτει παίκτες με ισχυρή προσωπικότητα, αρκετοί εκ των οποίων σε αυτή τη διαδικασία των έξι αγώνων έδωσαν αυτό που έπρεπε την κατάλληλη στιγμή.
Τη μια ήταν ο Γιάγκουσιτς, την άλλη ο Ραστόντερ, ο Γκαρσία, ο Ντέσερς, ο Ντε Φράι αλλά και ο Πένια που χθες ήταν συγκλονιστικός και κράτησε όρθιο το τριφύλλι σε αρκετές περιπτώσεις. Ο καθ’ ένας από αυτούς, αλλά και οι υπόλοιποι βοήθησαν προκειμένου οι πράσινοι να πάρουν την πρόκριση, να μην απογοητευτούν στο ξεκίνημα μιας χρονιάς γεμάτο αλλαγές σε όλα τα επίπεδα, κερδίζοντας χρόνο και λίγο ηρεμία.
Αυτό που σίγουρα θα πρέπει να βελτιώσει είναι η αγωνιστική του εικόνα, αλλά το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός αντέδρασε σε αρκετές περιπτώσεις μέχρι τώρα που βρέθηκε στο… καναβάτσο, μαρτυρούν ότι υπάρχει η βάση για να δημιουργηθεί κάτι καλό.