Ο Παναθηναϊκός εκπέμπει υγεία, κυριαρχία, δίψα και ποδοσφαιρική ευτυχία
Σε μια ακόμη εξαιρετική εμφάνιση ο Παναθηναϊκός “έπνιξε” τον Παναιτωλικό και φανέρωσε τις περισσότερες αρετές του μέσα στο γήπεδο.
Η επιβλητική νίκη του Παναθηναϊκού με 3-0 επί του Παναιτωλικού στο ΟΑΚΑ δεν ήταν απλώς μια ακόμη επικράτηση απέναντι σε μια ομάδα που φιγούραρε μαζί του στην κορυφή, αλλά παραμένει μικρότερης δυναμικότητας. Ήταν η πιστοποίηση μιας βαθιάς ποδοσφαιρικής αλλαγής. Αυτός ο Παναθηναϊκός δεν παίζει απλώς για το αποτέλεσμα όπως πέρυσι.
Παράγει ένα ελκυστικό, σύγχρονο ποδόσφαιρο κυριαρχίας, το οποίο οι οπαδοί του χαίρονται πραγματικά να βλέπουν, με τις εξέδρες του Ολυμπιακού σταδίου να σφύζουν από προσδοκία και ικανοποίηση.
Το μεγαλύτερο κέρδος της νίκης
Το μεγαλύτερο κέρδος της αναμέτρησης εντοπίζεται στην συνέχεια ενσωμάτωσης των νέων πρωταγωνιστών, (Λούζα και Ουναΐ αγωνίστηκαν για πρώτη φορά βασικοί), στην αλλαγή του σχηματισμού (4-2-3-1 αντί 4-4-2) χωρίς να φαίνεται στην απόδοση, αλλά και στη διάθεση να βάλει νέα στοιχεία στο παιχνίδι του.
Η απόδοσή των δύο Μαροκινών στον άξονα έδωσε άλλη διάσταση στην απόδοση του τριφυλλιου. Ο Λούζα λειτούργησε ως ο απόλυτος ρυθμιστής της κυκλοφορίας με ωριμότητα και σιγουριά. Μπροστά του, ο Ουναΐ πρόσθεσε την απαραίτητη “μαγεία”, την κάθετη κίνηση και την κορυφαία ποιότητα που έλειπε, πετυχαίνοντας ένα πανέμορφο γκολ με το οποίο επιβεβαίωσε πως η παρουσία του ανεβάζει επίπεδο ολόκληρη τη μεσοεπιθετική γραμμή.
Η αργεντίνικη… παροικία που “ξεκλείδωσε” το παιχνίδι
Την ίδια στιγμή, ο Σαντίνο Αντίνο απέδειξε για άλλη μια φορά γιατί αποτελεί βαρόμετρο για τη φετινή ομάδα. Με μια νέα εξαιρετική εμφάνιση, γεμάτη τρεξίματα, πίεση ψηλά, τακτική προσήλωση αλλά και δημιουργία (δεύτερη ασσίστ σε τρεις ημέρες), αποτέλεσε τον συνδετικό κρίκο μεταξύ κέντρου και επίθεσης από την αριστερή πλευρά.
Ο Βισέντε Ταμπόρδα, σ’ αυτόν τον -εντελώς- ελεύθερο ρόλο που του έχει δώσει ο Τζέικομπ Νίστρουπ, πρόλαβε να ξεκαθαρίσει από νωρίς την κατάσταση, συνδέθηκε και πάλι με τα δίχτυα (τρια επίσημα γκολ πλέον με κεφαλιά), πριν δυστυχως αποχωρήσει νωρίς λόγω τραυματισμού στους προσαγωγούς.
Ίδια καλή εικόνα με όποιο σχηματισμό ή πρόσωπα κι αν επέλεξε
Το πιο εντυπωσιακό τακτικό συμπέρασμα του χθεσινού Παναθηναϊκού, ωστόσο, ήταν η δομική σταθερότητα του συνόλου σε κάθε φάση του παιχνιφιού. Διατήρησε την ίδια ακριβώς αγωνιστική φιλοσοφία και το ίδιο επιθετικό πρόσωπο, είτε έπαιζε 4-2-3-1, είτε 4-4-2, ανεξαρτήτως προσώπων.
Οι αρχές του παιχνιδιού του Τζέικομπ Νίστρουπ (άμεση ανάκτηση της μπάλας, υψηλή πίεση και οι γρήγορες μεταβάσεις με καλή κυκλοφορία της μπάλας) παρέμειναν αναλλοίωτες, δείγμα προφανώς της πολύ καλής δουλειάς που γίνεται στις προπονήσεις αλλά και στην προετοιμασία των αναμετρήσεων.
Το μεγάλο βάθος του ρόστερ που μεγαλώνει τις επιλογές
Παράλληλα, το βάθος του ρόστερ φανερώθηκε μέσα από τις λύσεις και τις επιλογές που ήρθαν από τον πάγκο. Παίκτες όπως ο Λιβάι Γκαρσία (που μπήκε εσπευσμένα στο ματς), ο Κάνγκουα, ο Τεττέη, καθώς και οι Πελίστρι – Τσάπρας έδωσαν άμεση ενέργεια, φρεσκάδα και διατήρησαν την ένταση σε πολύ υψηλά επίπεδα.
Μπορεί τελικά να σημείωσε μόλις ένα γκολ στο δεύτερο ημίχρονο, αυτό το σαραντεπενάλεπτο όμως ήταν και το πιο… καταιγιστικό. Ο Παναθηναϊκός δημιούργησε σωρεία κλασικών ευκαιριών, “σφυροκοπώντας” την άμυνα του Παναιτωλικού, με το τελικό 3-0 (με το πέναλτι του Καλάμπρια στο φινάλε) να μοιάζει μάλλον φτωχό για τις φάσεις που δημιουργήθηκαν.
Το πιο σημαντικό από τη νίκη όμως, είναι πως ο κόσμος του Παναθηναϊκού έφυγε και πάλι με ένα πλατύ χαμόγελο από το Ολυμπιακό Στάδιο. Το τελευταίο χρονικό διάστημα το τριφύλλι δεν προσφέρει απλώς νίκες, αλλά μια ολοκληρωμένη ποδοσφαιρική παράσταση που γεμίζει τους οπαδούς του με περηφάνια και αισιοδοξία για τη συνέχεια.