Ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα που χαίρεσαι να βλέπεις: Κυριαρχική και απρόβλεπτη
Το εμφατικό 5-1 επί του Αστέρα Τρίπολης πιστοποίησε την επιθετική άνθιση των πρασίνων, που αυτή τη φορά συνδυάστηκε με αποτελεσματικότητα. Η “γλυκόπικρη” γεύση που άφησε εξαιτίας των τραυματισμών των Ουναΐ – Γιάγκουσιτς. Γράφει ο Αποστόλης Πάνος.
Η βαριά σκιά της ήττας στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό ανήκει πλέον οριστικά στο παρελθόν. Ο Παναθηναϊκός που παρακολουθήσαμε στη νίκη με 5-1 απέναντι στον Αστέρα AKTOR δεν ήταν απλώς αποτελεσματικός… Ήταν μια ομάδα που χαίρεσαι να τη βλέπεις να κάνει πράγματα στο χορτάρι.
Μετά την ευρωπαϊκή αναμέτρηση κόντρα στην Μπόρατς, όπου η ομάδα έδειξε τις διαθέσεις της αλλά δεν βρήκε μεγάλο σκορ, αυτό ήταν το δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι που οι παίκτες του τριφυλλιού δημιούργούσαν συνεχώς, αποδεικνύοντας ότι το επιθετικό πλάνο του Τζέικομπ Νίστρουπ αρχίζει να μετουσιώνεται σε πράξη με εντυπωσιακούς ρυθμούς.
Επιθετικός πλουραλισμός και ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας
Το πιο ενθαρρυντικό στοιχείο της αναμέτρησης ήταν η χαρακτηριστική ευκολία με την οποία ο Παναθηναϊκός πατούσε την αντίπαλη περιοχή και δημιουργούσε καθαρές φάσεις για γκολ. Η κυκλοφορία της μπάλας ήταν γρήγορη, οι συνεργασίες στο τρίτο μισό του γηπέδου υποδειγματικές και η παραγωγικότητα έφτασε σε δυσθεώρητα επίπεδα.
Ακόμη και όταν οι Αρκάδες βρήκαν δίχτυα, η αντίδραση των πρασίνων ήταν αυτή που αρμόζει σε διεκδικητή του τίτλου. Αντί να οπισθοχωρήσουν ανεπαίσθητα ή να κυριευτούν από άγχος, διατήρησαν την ίδια επιθετική φιλοσοφία. Έψαξαν με πείσμα κι άλλα τέρματα και τελικά δικαιώθηκαν απόλυτα, μετατρέποντας το ματς σε παράσταση για έναν ρόλο.
Οι πρωταγωνιστές της πράσινης… καταιγίδας
Σε ατομικό επίπεδο, η εμφάνιση του Ιμράν Λουζά ήταν αψεγάδιαστη. Οργάνωσε το παιχνίδι, έδωσε ρυθμό και κυριάρχησε στη μεσαία γραμμή. Από κοντά σε απόδοση οι Καλάμπρια και Ντε Φράι. Πραγματοποίησαν μια εξαιρετική εμφάνιση, η οποία μάλιστα συνοδεύτηκε από δύο πανέμορφα γκολ, επιβεβαιώνοντας την ποιότητα και την προσφορά του στο τακτικό κομμάτι αν και αμυντικοί.
Την ίδια στιγμή, η παρουσία του Ντέσερς στην κορυφή της επίθεσης κράτησε σε συνεχή εγρήγορση την αντίπαλη άμυνα. Παίζοντας συνεχώς στο όριο του οφσάιντ, ο έμπειρος φορ αποτέλεσε μόνιμη πηγή κινδύνου, ανοίγοντας χώρους για τους συμπαίκτες του και γεμίζοντας την αντίπαλη περιοχή. Το γκολ που πέτυχε μετά την υπέροχη κάθετη πάσα του Λουζά, είναι τέρμα κλάσης.
Τα “καμπανάκια” στο transition και η αγωνία για το ιατρικό δελτίο
Παρά το εντυπωσιακό σκορ, το παιχνίδι άφησε και κάποια σημεία που χρήζουν άμεσης βελτίωσης.
Η μεγαλύτερη αδυναμία του Παναθηναϊκού εντοπίστηκε σε ορισμένες περιπτώσεις στο αμυντικό transition. Όταν η ομάδα έχανε τη μπάλα ψηλά, η επιστροφή στις θέσεις άμυνας δεν είχε την απαιτούμενη ταχύτητα, επιτρέποντας στον Αστέρα να βρει ανοιχτούς χώρους.
Πέτυχε ένα γκολ και θα μπορούσε να πετύχει κι άλλο. Είναι ένα κομμάτι στο οποίο ο Τζέικομπ Νίστρουπ γνωρίζει πως η ομάδα του θα πρέπει να δουλέψει περισσότερο, καθώς απέναντι σε πιο ποιοτικούς αντιπάλους τέτοια κενά τιμωρούνται αυστηρά.
Το μεγαλύτερο, ωστόσο, πλήγμα της βραδιάς δεν ήρθε από την απόδοση της ομάδας, αλλά από την ατυχία με τους τραυματισμούς. Οι αναγκαστικές αποχωρήσεις των Ουναί και Γιάγκουσιτς έριξαν βαριά τη σκιά τους πάνω από το ΟΑΚΑ.