Ο Παναθηναϊκός διέγραψε τη λέξη υπέρβαση

Για να ξέρουμε τι λέμε -και για να αποφευχθούν τυχόν παρεξηγήσεις, στο εγγύς μέλλον-, η λέξη «υπέρβαση» διεγράφη χθες από το λεξιλόγιο του Παναθηναϊκού. Ξεχάστε την. Να… ζήσουμε να τη θυμόμαστε. Πουφ. Χάθηκε.

Τι να κάνουμε; Ετσι είναι η ζωή. Ο κύβος ερίφθη. Οι «πράσινοι» έκλιναν το ουσιαστικό, με τη νίκη στο Ντέζιο επί της Καντού για την 7η αγωνιστική της κανονικής περιόδου -σημειωτέων, τόσα ήταν και τα τρίποντα του Μάικ Μπράμος εκείνη τη βραδιά- που τους άνοιξε το δρόμο για το ΤΟΡ16 (η υπέρβαση), με την άρση τροπαίου στον πρώτο τίτλο της σεζόν (της υπέρβασης), με τη νίκη στο Κάουνας, επί της Ζάλγκιρις (την υπέρβαση) και με αυτό που έγινε χθες στο ΟΑΚΑ και έστειλε τους «πράσινους» στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας (ω υπέρβαση). Πάει. Δεν έχει άλλο… από αυτό.

Παναθηναϊκός – Εφές 75-62

Τώρα υπάρχουν απαιτήσεις. Γιατί όταν ζεις όσα έζησαν φέτος ο Αργύρης Πεδουλάκης και οι παίκτες του και μπαίνεις στις οκτώ καλύτερες ομάδες της Ευρώπης, έχεις πια αξιώσεις. Πολύ περισσότερο όταν δείχνεις τα cojones σου (για να κάνω υπερήφανο και τον δάσκαλο της ισπανικής γλώσσας, Θανάση Κρεκούκια -και… για τους ευνόητους λόγους), κατά τρόπο που το έκαναν χθες οι «πράσινοι», σε ματς που και κρίσιμο θα το λέγατε και θα συμπληρώνατε πως είχε μια ιδιαίτερη εξέλιξη.

Φάνηκε απλό. Δεν ήταν

Οπου «ιδιαίτερη εξέλιξη» το… πάγωμα των γηπεδούχων, μετά το 56-48 (27.45”) που έγινε 56-56 (32.50”). Παρ’ όλα αυτά, δεν είδαμε ποτέ… γκρανγκινιολικοχιτσκοκικό φινάλε, που θα έλεγε και μια ψυχή. Τι είδαμε; Τα cojones που λέγαμε, μαζί με την εξαιρετική αντίδραση του Πεδουλάκη, που χαμήλωσε το σχήμα (με τους Ούκιτς, Διαμαντίδη -ή Μπανκς-, Μπράμος, Ματσιούλις και Λάσμε).

Συγχαρητήρια από Δ. Γιαννακόπουλο

Οι τέσσερις δούλεψαν για τον ψηλό της παρέας στην άμυνα (έστελναν πάνω του τους Τούρκους και αυτός μοίραζε τάπες) και στην άλλη άκρη σκόραραν μεγάλα σουτ και δη τρίποντα (θα κάνουμε… μια στάση και στο παιχνίδι του Μπράμος, έμπροσθεν και όπισθεν). Το 16-0 σε 3.55 (που εμπεριείχε και ένα 9-0 σε 92”) μπορεί να γίνει από μόνο του ένα βίντεο από την Ευρωλίγκα, για τα καλύτερα της ημέρας. Και ξέρετε ποιος είχε συμμετοχή στο 90% αυτών των φάσεων; Ο Ρόκο Λένι Ούκιτς.

Σύμπτωση; Παλιά…

Για ένα ακόμα παιχνίδι, ο Κροάτης ήταν συγκεντρωμένος, από την αρχή έως το τέλος, στον πολυδιάστατο ρόλο του. Γιατί και οργάνωσε και εκτέλεσε και άμυνα έπαιξε, πάνω στον Φάρμαρ (η κάμερα τον «έπιασε»να προσπαθεί εναγωνίως να βρει οξυγόνο, σε μια από τις εξόδους του για ανάσες) και στο σχεδόν τετράλεπτο της… πράσινης ακολασίας, είχε 3 ασίστ, ένα ριμπάουντ και 5 πόντους. Ο Διαμαντίδης ήταν εκεί, να ολοκληρώνει την εικόνα (όχι πια για να τα κάνει όλα εκείνος). Οι ισορροπίες κάθε άλλο παρά διαταράχθηκαν, τώρα που ο καθένας φαίνεται να ξέρει καλά το ρόλο του και όλοι τη σημασία της άμυνας… του τύπου αυτής που επέτρεψε στην Εφες να σκοράρει 13π. στην τρίτη περίοδο, εκ των οποίων τους 7 με βολές και 11 στην τέταρτη.

Εχει χαρακτήρα νικητή #truestory

Εως τώρα, όλοι εστίαζαν στο βάρος της φανέλας (που πραγματικά, κάποια στιγμή θέλω να ζυγίσω μια, να δω επιτέλους για πόσα γραμμάρια μιλάμε). Τώρα, όλοι έχουν δει πως αυτός ο Παναθηναϊκός έχει χαρακτήρα νικητή. Και μην αυταπατάστε. Η Αναντολού Εφές έχει και έξυπνους παίκτες, είχε και σωστές αντιδράσεις (αν εξαιρέσουμε τα 0 φάουλ… στην πλημμύρα που έκανε τη διαφορά, υπέρ των «πρασίνων»).

Το πρόγραμμα των “αιωνίων” στο “Top-16”

Σκεφτείτε ότι χωρίς τους δημιουργούς της (οι«πράσινοι» φρόντισαν να θέσουν εκτός αγώνα και τον Φάρμαρ, που δεν συνηθίζει να βάζει το κορμί του στα δύσκολα και τον Γκόρντον ή Λούκας), έμειναν στη διεκδίκηση της νίκης, έως το 32.50. Οι ψηλοί εξοντώθηκαν από τον εκπληκτικό Σχορτσιανίτη, ευθύς εξ αρχής (δεν μπορούσαν να τον σταματήσουν με άλλον τρόπο, πλην των φάουλ), με τον Τσαρτσαρή να τακτοποιεί τον Σαβάνοβιτς (τη μεγαλύτερη απειλή της τουρκικής ομάδας, στο μεγαλύτερο διάστημα), πριν τον αναλάβει ο Λάσμε.

Τι γίνεται τώρα; Αν ο Παναθηναϊκός είχε υπερκαλύψει τη διαφορά του πρώτου ματς (-14), θα μπορούσε να διεκδικήσει ακόμα και τη δεύτερη θέση του ομίλου. Τώρα, χρειάζεται… τη βοήθεια του κοινού (βλ. των άλλων). Το βέβαιο είναι πως ο Πεδουλάκης και οι παίκτες του δεν κοιτούν πιο μακριά από τη Μάλαγα. Το επόμενο δηλαδή must win παιχνίδι, για να «πάρουν» και αυτήν την ισοβαθμία και μετά… καλά να είναι και όλα θα γίνουν.