Ο Παναθηναϊκός δεν είχε μισή ομάδα και δεν είχε έναν Λαρεντζάκη

Πού δηλαδή να είχε ενδιαφέρον το ματς στο T-Center του ΟΑΚΑ; Τι θα γινόταν άραγε περισσότερο; Θα άνοιγαν τα κεφάλια τους Ντόρσεϊ και Ναν, εκτός από το να έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο όπως στην φάση, που πυροδότησε την ένταση στο κατακόρυφο; Θα του κατέβαζε και το σορτσάκι του διεθνή γκαρντ, ο Λεσόρ; Θα είχαμε άλλες δυο-τρεις ανακοινώσεις, ενδιάμεσα του ντέρμπι; Θα έπαιρνε δεύτερη τεχνική ποινή ο Αταμάν, που έτσι κι αλλιώς απαξίωσε να κάνει δηλώσεις; Και μια ακόμη ερώτηση. Αν οι δυο αιώνιοι διασταυρωθούν σε πλέι-οφ της EuroLeague, ή παίξουν στο φάιναλ-φορ τι … χειρότερο μπορεί να συμβεί;

Η ερώτηση είναι ρητορική. Ξέρουμε πολύ καλά ότι σε αυτή τη μονομαχία τίποτε δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει, ούτε να μας κάνει εντύπωση. Όλα και όλοι μπορούν να γίνουν πολύ χειρότεροι!

Οπότε, όλα… φυσιολογικά στο τελευταίο ντέρμπι του πρωταθλήματος. Και αποβολές και νεύρα και φωνές και ανακοινώσεις. Θαυμάσια, από πολύ κοντά, που θα’ λεγε κι ο Μανόλης Μαυρομμάτης.

Ο Ολυμπιακός έφυγε, όπως ίσως αναμενόταν, νικητής καθώς έχει τον τρόπο του να καλύπτει τις ατομικές απουσίες του, με το ομαδικό του πνεύμα.

Μπορεί να του έλειπαν εξ αρχής ο Φουρνιέ (και ο Νιλικίνα), μετά ο Ντόρσεϊ που σε 12 λεπτά συμμετοχής είχε 18 πόντους, να ήταν άποντος σε ολόκληρο το δεύτερο ημίχρονο ο Βεζένκοβ και σε ολόκληρο το ματς ο Νίκολα Μιλουτίνοβ, έβγαλε, ωστόσο, άλλους πρωταγωνιστές.

Όχι τόσο τον Γουόκαπ (11π-8ασίστ) ή τον σπουδαίο Ντόντα Χολ (13π με 5/5, 3/3β, 6ρ) που έγινε καταλύτης του ματς, όσο τον Γιαννούλη Λαρεντζάκη. Ο διεθνής γκαρντ, παίζει ελάχιστα φέτος, αλλά ερχόμενος από το βάθος του πάγκου και απόντων των Ντόρσεϊ, Φουρνιέ, έμεινε στο παρκέ 21:18 λεπτά, έβαλε 12 πόντους (1/2δ, 3/6τρ), έδωσε 6 ασίστ, έπαιξε τις γνωστές ηρωικές άμυνες και συνέβαλε καθοριστικά για τη νίκη των “ερυθρολεύκων”.

Είχε τρίποντη τζίφρα αυτή η επικράτηση, αν σκεφτούμε ότι ο Ολυμπιακός τελείωσε το ματς με 15/28 τρίποντα. Τα μεγάλα σουτ ξεκίνησαν από νωρίς και κορυφώθηκαν όταν ο Παναθηναϊκός πλησίαζε στο σκορ, με τις αντεπιθέσεις του, στο δεύτερο ημίχρονο.

Ο Παπανικολάου έβαλε δυο, ο Πίτερς ένα, ο Μόρις επίσης. Όλα σε κρίσιμες στιγμές, με τον αντίπαλο να πλησιάζει επικίνδυνα.

Ο Ναν δεν καλύπτεται (αλλά παίζει αλλιώς κι ο Παναθηναϊκός)

Ο Παναθηναϊκός είχε πριν από το τζάμπολ πιο πολλά ερωτηματικά, αφού του έλειπαν ο Χέιζ Ντέιβις, ο Ρογκαβόπουλος και δυο παίκτες κλειδιά σε ντέρμπι, όπως ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ και ο Τζέριαν Γκραντ. Προσθέστε και τον Σαμοντούροβ, που ελλείψει όλων αυτών θα έπαιρνε σίγουρα χρόνο συμμετοχής.

Να πούμε ότι τσάτρα-πάτρα ο ΠΑΟ μπορεί σε ένα αδιάφορο ματς να καλύψει αυτά τα κενά.

Από την στιγμή, όμως, που έφυγε και ο Ναν οι “πράσινοι” ήξεραν ότι δεν είχαν πλέον τον παίκτη που θα τους ξεκολλούσε στο σκορ, με τη μεγάλη άνεση στο εύκολο καλάθι, όπως έκανε μέχρι την στιγμή της αποβολής του (17π με 6/8 σουτ).

Βέβαια ελλείψει του Ναν, ο Παναθηναϊκός διαφοροποίησε το παιχνίδι του. Πρώτα απ’ όλα έπαιξε πιο καλή άμυνα, καθώς στο πρώτο ημίχρονο είχε δεχθεί 60 πόντους με τον Ολυμπιακό να βρίσκει κάθε φορά ένα ξεμαρκάριστο μακρινό σουτ για να αυξήσει το χάντικαπ (έφτασε μέχρι και το +17).

Πράγματι, στην επανάληψη ο ΠΑΟ πίεσε περισσότερο, έφαγε 20 πόντους λιγότερους, γύρισε εν μέρει τη ροή του ματς και έδωσε την ευκαιρία στους υπόλοιπους να προσπαθήσουν να παίξουν χωρίς τον Ναν.

Ο Σορτς έκανε καλή δουλειά σε ένα ημίχρονο, όπου δεν βγήκε σχεδόν ποτέ, ο Σλούκας γύρισε την μπάλα, αλλά πήρε και πρωτοβουλίες, ο Όσμαν έκανε ένα συνολικά σπουδαίο παιχνίδι (19π, 6ρ, καλή άμυνα στον Βεζένκοβ), ο Λεσόρ έδωσε μάχες με τρεις ψηλούς (δεν ήταν εύκολο) αλλά ο Παναθηναϊκός δεν είχε τους δικούς του Λαρεντζάκηδες.

Αυτούς που προαναφέραμε τους ξέραμε. Μαζί με την καλή άμυνα του Καλαϊτζάκη (για λίγο ωστόσο) και τους 11π του Μήτογλου.

Για να νικήσει ο Παναθηναϊκός, ωστόσο, θα έπρεπε να γίνει μια συνολική υπέρβαση. Οι δέκα που είχαν απομείνει και έγιναν εννιά, μετά την αποβολή του Ναν, δηλαδή … οκτώ αφού ο Κουζέλογλου απλά συμπλήρωνε την ομάδα, θα έπρεπε να είναι συντονισμένοι, αλλά και να έχουν την εμπιστοσύνη του προπονητή τους.

Ο Τολιόπουλος, όμως, ακόμα και σε αυτό το παιχνίδι των ευκαιριών έπαιξε κάτι περισσότερο από εφτάμιση λεπτά χωρίς, πάντως, να κάνει κάτι το σημαντικό, ο Φαρίντ δεν είχε περισσότερες δυνάμεις από ένα καλό οκτάλεπτο.

Κάπως έτσι ο Παναθηναϊκός που έκανε 18 λάθη από τα οποία δέχθηκε 23 πόντους ναι μεν άλλαξε το πρόσωπο του στο δεύτερο μέρος, έμοιαζε όμως σχεδόν απίθανο να νικήσει.

Το ξεχνάνε γιατί η EuroLeague δεν περιμένει

Προφανώς όσα έγιναν (και ήταν αρκετά) στο T-Center, οι αιώνιοι τα έχουν ήδη ξεχάσει, φεύγοντας από το γήπεδο. Ο Ολυμπιακός μετράει δυο νίκες και στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος, όπου θα έχει το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας, ξέρει όμως ότι στα πλέι-οφ το πιθανότερο είναι να συναντήσει τον Παναθηναϊκό με Ναν (σε ολόκληρη τη διάρκεια των αγώνων), Χουάντσο, Χέιζ-Ντέιβις και Ρογκαβόπουλο.

Μέχρι τότε έχει καιρό να προετοιμαστεί, με το μυαλό του Μπαρτζώκα και του επιτελείου του να βρίσκεται στην κατάσταση του Τάιρικ Τζόουνς (λέτε να υπάρξει ενδεχόμενο χρησιμοποίησης και του… Φαλ στην Ευρωλίγκα);

Αυτός, που καίγεται περισσότερο είναι ο Παναθηναϊκός. Έχει τον Γκραντ με κάταγμα, τον Ρογκαβόπουλο με θλάση, ενώ το σφίξιμο στη γάμπα του Χέιζ-Ντέιβιτς δημιουργεί και σφίξιμο στο στομάχι, για το πως μπορεί να εξελιχθεί ένας τέτοιος τραυματισμός.

Εντάξει, ο Ερνανγκόμεθ λογικά θα έχει επιστρέψει μέχρι την Πέμπτη, που γίνεται ο κρίσιμος αγώνας με τη Χάποελ Τελ Αβίβ στη Σόφια, αλλά το τριφύλλι είναι αλήθεια ότι τους χρειάζεται άπαντες σε εγρήγορση, γιατί δεν έχει περιθώρια για απώλειες. Και ακολουθεί περιοδεία στην Ισπανία με διπλή εβδομάδα και μάχες με Βαλένθια και Μπαρτσελόνα.