Ο Ολυμπιακός τρομοκρατεί με τους ψηλούς του 31 χρόνια μετά, ο Τζόουνς έκλεισε το παζλ

Τριάντα ένα χρόνια μετά από την κορυφαία τετράδα ψηλών που εμφάνισε ποτέ ο Ολυμπιακός, στο ΣΕΦ κυκλοφορεί, πλέον, η καλύτερη φροντ-λάιν της σύγχρονης Ευρωλίγκας. Το καλοκαίρι του 1993, οι “ερυθρόλευκοι” του Σωκράτη Κόκκαλη και του Γιάννη Ιωαννίδη, τίναζαν την μπάνκα στον αέρα, ανακοινώνοντας την απόκτηση του Παναγιώτη Φασούλα και του Ρόι Τάρπλεϊ!

Δίπλα σε Ντράγκαν Τάρλατς και κυρίως σε Ζάρκο Πάσπαλι ερχόταν ένα αξεπέραστο δίδυμο σέντερ, για ένα κουαρτέτο που όμοιό του δεν είχαμε ματαδεί σε ευρωπαϊκή ομάδα.

Δυστυχώς για τον Ολυμπιακό η τετράδα έγινε τριάδα, αφού ο Τάρλατς βγήκε νοκ-άουτ από την προετοιμασία (και επέστρεψε στο τέλος της σεζόν, παίζοντας όμως με βάση τις δυνατότητες του από την αρχή της επόμενης) με εγχείρηση στο χιαστό.

Κι οι τρεις, πάντως, που έμειναν πίσω έκαναν μια οργιαστική χρονιά. Με τον Γιώργο Σιγάλα στο “2” και τον σχεδόν δίμετρο Θύμιο Μπακατσιά (μεταγραφή από το Παγκράτι) ο Ιωαννίδης έκανε πράξη ένα όνειρο του. Μια πεντάδα, δηλαδή, με πέντε παίκτες των δυο μέτρων (και βάλε) που όταν έτρεχε πάνω στο παρκέ προκαλούσε τον τρόμο.

Εκείνος ο Ολυμπιακός, που έφτασε μέχρι τον τελικό της Ευρωλίγκας στο Τελ Αβίβ (χάνοντας οδυνηρά από την Μπανταλόνα) και αργότερα κατέκτησε το νταμπλ στην Ελλάδα, για δυο-τρεις μήνες έπαιξε υπερηχητικό μπάσκετ και για πολλούς ήταν μακράν η καλύτερη -τουλάχιστον στο σχήμα της πρώτης πεντάδας- ομάδα που είχε ποτέ το “ερυθρόλευκο” μπάσκετ.

Η… διαρκής επανάσταση

Δεν ξέρω αν οι αδερφοί Αγγελόπουλοι γνωρίζουν τη θεωρία του Λέον Τρότσκι για τη διαρκή επανάσταση. Λίγο… δύσκολο το βλέπω. Στα νιάτα του ίσως να είχε μια ιδέα ο Γιώργος Μπαρτζώκας.

Και οι τρεις πάντως ασπάζονται το δόγμα της διαρκούς βελτίωσης της ομάδας τους, με διόρθωση των όποιων λαθών έγιναν στο σχεδιασμό του καλοκαιριού, ώστε να φτιαχτεί το καλύτερο δυνατό ρόστερ σε ένα πραγματικό μπασκετικό μαραθώνιο, όπως είναι η φετινή EuroLeague.

Κάπως έτσι φτάσαμε στον καυτό Δεκέμβρη, που έβαλε τον Ολυμπιακό σε μια άλλη διάσταση. Πρώτα ο Μόντε Μόρις και τώρα ο Ταϊρίκ Τζόουνς δεν είναι δυο απλές προσθήκες, αλλά μετατρέπουν τους Πειραιώτες σε πραγματική υπερδύναμη της Ευρωλίγκας.

Και 31 χρόνια μετά από εκείνη την φοβερή τετράδα, στο ρόστερ του Ολυμπιακού συνυπάρχουν ελίτ σέντερ πρώτης γραμμής και ένας πάουερ-φόργουορντ που σκοράρει ακατάπαυστα.

Ο Ταϊρίκ Τζόουνς τους βάζει στην πρίζα

Δίπλα στο Νίκολα Μιλουτίνοβ, που ήδη κάνει την καλύτερη σεζόν της καριέρας του και στον αθλητικό Ντάντε Χολ, έρχεται να προστεθεί ένας σέντερ που ξεχειλίζει από ενέργεια. Με ελατήρια στα πόδια και σπουδαία αθλητικά προσόντα, ο Αμερικανός κάνει το δίδυμο που είχε μέχρι τώρα ο Ολυμπιακός, αχτύπητη τριάδα.

Άλλο το ντουέτο Μιλουτίνοβ, Χολ κι άλλο αυτοί οι δυο συν τον Τζόουνς, εύκολα το καταλαβαίνει κανείς. Ο πρώην σέντερ της Παρτίζαν, που ξέρει να τελειώνει ιδανικά τα πικ εν ρολ, έχει εξαιρετικές ικανότητες στο σορτ ρολ και στα επιθετικά ριμπάουντ κάνει την έτσι κι αλλιώς δυναμική γραμμή των ψηλών της πειραιώτικης ομάδας, σχεδόν ακατανίκητη.

Ο Τζόουνς, όπως και ο Γουόρντ που επιστρέφει σύντομα, αλλά και ο Νιλικίνα με τον Χολ, είναι παίκτες που ανεβάζουν στα ύψη το ενεργειακό φορτίο του Ολυμπιακού. Στο σύγχρονο μπάσκετ, η αθλητικότητα και η δύναμη μπαίνουν, πλέον, ως βασικές προτεραιότητες. Και ο Τζόουνς είναι, χωρίς αμφιβολία, μια κίνηση που βοηθάει τους πρωταθλητές Ελλάδας σε αυτό το κομμάτι.

Ο Αμερικανός έβλεπε μόνο Πειραιά

Την επομένη της νίκης κόντρα στη Βιλερμπάν, έγραφα για τα κομμάτια του παζλ του Μπαρτζώκα, που μπαίνουν στη θέση τους. Ήδη, είχε αποκτηθεί ο Μόρις, ενώ ο κόουτς του Ολυμπιακού αποφάσιζε οριστικά για τα σχήματα των πεντάδων που θα δοκίμαζε από δω και πέρα. Απέμενε η απόκτηση ενός έξτρα σέντερ.

Ο Ολυμπιακός είχε ήδη σαρώσει την αγορά, αναζητώντας τον ξένο σέντερ που θα ολοκλήρωνε το παζλ.

Στο ΣΕΦ είχαν διαπιστώσει ότι το δίδυμο Μιλουτίνοβ, Χολ ήθελε… τριφασική ενίσχυση, κυρίως λόγω των αδυναμιών του δεύτερου στην άμυνα με αλλαγές, αλλά και την κυκλοφορία της μπάλας, που έχει εξελίξει σε άλλα επίπεδα ο “Μιλού”.

Ο Τζόουνς επιλέχθηκε εξαρχής ως βασικός στόχος, καθώς μια αποχώρηση του Αμερικανού από την Παρτίζαν φαινόταν πιο πιθανή από ποτέ, μετά την παραίτηση Ομπράντοβιτς και τις καταιγιστικές εξελίξεις στο σέρβικο κλαμπ.

Εδώ και μερικές μέρες ο Ολυμπιακός είχε κλειδώσει τη μεταγραφή, προσφέροντας στον παίκτη ένα πολύ καλό συμβόλαιο δυόμισι ετών (με απολαβές που ξεπερνούν τα 3 εκατομμύρια) και περιμένοντας το οκέι της Παρτίζαν. Η κίνηση του Τζόουνς να βάλει από την τσέπη του σχεδόν 200 χιλιάρικα, για να απελευθερωθεί από το συμβόλαιο του με τους Σέρβους, δείχνει και τη θέληση του παίκτη να παίξει με τα “ερυθρόλευκα”.

Απαντάει ταυτόχρονα και στις όποιες ενστάσεις υποβάλλουν από το Τελ Αβίβ οι άνθρωποι της Μακάμπι, οι οποίοι υποστηρίζουν πως τα είχαν βρει σε όλα με τον 28χρονο Αμερικανό. Ο Ολυμπιακός είχε προλάβει και να τον πείσει, αλλά και να τον κλείσει, ολοκληρώνοντας το μισοτελειωμένο (ίσως και κακοφτιαγμένο) παζλ του καλοκαιριού.

Ο Τζόουνς έρχεται για να παίξει κατευθείαν. Δεν χρειάζεται ταχύρρυθμα σεμινάρια, όπως ο Μόρις, αφού και ξέρει που ήρθε, αλλά και πού θα παίξει. Μένει να ενσωματωθεί σε ένα σύστημα μπάσκετ, που έχει τους ψηλούς σε πολύ νευραλγικό ρόλο.

Τρεις λοιπόν σέντερ πρώτης γραμμής (ο Χολ, που έμοιαζε με αδύναμο κρίκο, σαν τρίτος φορ είναι πολυτέλεια!) και από πίσω τους ο Βεζένκοβ ένας σκόρερ και ριμπάουντερ με νούμερα MVP, συνιστούν μια τετράδα υπέροχων ψηλών όπως τη σεζόν 1993-94, με Τάρπλεϊ, Φασούλα, Τάρλατς και Ζάρκο…

Την ίδια, όμως, ώρα η ισορροπία στην περιφέρεια έχει αποκατασταθεί από την παρουσία του Μόρις, που όσο περνάει ο καιρός θα βελτιώνει την προσαρμοστικότητα του αλλά και θα βρίσκει την καλή φυσική κατάσταση που αυτή τη στιγμή δεν έχει στο 100%.
Δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις πάνω στο μπάσκετ για να δει κανείς πόσο ικανός είναι ο Μόρις. Η δική του προσθήκη φέρνει όσα δεν είδαμε μέσα στη χρονιά μετά τον διπλό τραυματισμό του Μόρις Έβανς.

Είναι σιγά-σιγά η ώρα να δούμε τον Ολυμπιακό σε πλήρη ανάπτυξη και επίθεση για την επίτευξη των στόχων του. Κάποια σπουδαία διαστήματα με μπάσκετ πολύ υψηλού επιπέδου (τα πρώτα τριάντα λεπτά στην Μπολόνια, η αρχική περίοδος στο ΟΑΚΑ) είναι μηνύματα για όσα έρχονται. Αλλά επειδή από τη θεωρία μέχρι την πράξη υπάρχει πάντα μεγάλη απόσταση, υπάρχει και η λέξη υπομονή, κυρίως για τον κόσμο της ομάδας, που έχει αρχίσει να ονειρεύεται… μόνο νίκες.

Ήδη ένα μεγάλο ματς έρχεται στην Κωνσταντινούπολη, το βράδυ κόντρα στη Φενέρ…