Ο Ολυμπιακός θα το παλέψει, ξεγραμμένος ήταν και με την Μακάμπι

Η λογική λέει πως κάπου εδώ λαμβάνει τέλος, η φετινή εξαιρετική πορεία του Ολυμπιακού στο Champions League.

Η εντός έδρας ήττα από την Λεβερκούζεν, μοιάζει καταδικαστική, δεν αφήνει πολλά περιθώρια, ακόμη και το σκορ, τα δύο γκολ των Γερμανών ανεβάζουν κι άλλο τον ήδη υψηλό συντελεστή δυσκολίας. Αυτή ήταν η πρώτη σκέψη μου, με τη λήξη του ματς, μιλούσε η λογική, βασιζόμενη στην εικόνα που έβγαλαν οι δύο ομάδες στο Καραϊσκάκης. Αυτή η πρώιμη σιγουριά, άρχισε να υποχωρεί, όταν βρέθηκαν μπροστά στην τηλεοπτική κάμερα για δηλώσεις, Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ και Παναγιώτης Ρέτσος. Ο προπονητής και ο αρχηγός των ερυθρόλευκων, αποδέχτηκαν την ήττα και την ανωτερότητα των Γερμανών -στο χθεσινό παιχνίδι- αλλά αρνήθηκαν να συμβιβαστούν με την λέξη αποκλεισμός.

Για τον Βάσκο τεχνικό, η αλήθεια είναι πως το περίμενα. Είναι πεισματάρης, μαχητής από τους λίγους, δεν παραιτείται, θα προετοιμαστεί για μάχη. Και κάπως έτσι θα προετοιμάσει και την ομάδα του, σαν να μην έχει κριθεί τίποτα. Σαν τα… μούτρα του, έχει κάνει και τους παίκτες του ο Μεντιλίμπαρ! Ο Ρέτσος απόλυτα βέβαιος και εναρμονισμένος με τον προπονητή του, μίλησε για μια δεύτερη ευκαιρία, στην οποία όλοι πιστεύουν. Μπορεί οι περισσότεροι από αυτούς που διαβάζουν αυτές τις γραμμές, να διαφωνούν, να τους έχει… καταπιεί το 2-0 της Μπάγερ, αλλά εκεί ακριβώς ξεχωρίζει η ομάδα που έχει πετύχει ανατροπές και θριάμβους.

Η προσπάθεια για τον… άθλο, ξεκινάει από την στιγμή που αποδέχεσαι αυτό που έχει συμβεί, βγάζεις το καπέλο στον αντίπαλο και μπαίνεις άμεσα σε λειτουργία αντεπίθεσης. Η Λεβερκούζεν είναι μια καλοδουλεμένη ομάδα, έχει ατομική ποιότητα, αλλά και αυτοματισμούς, ο Ολυμπιακός πρέπει να κάνει ανεπανάληπτο ματς για να επιστρέψει σε τροχιά πρόκρισης. Μπορεί; Το έχει ξανακάνει και με την Μακάμπι. Και τότε ξεγραμμένος ήταν, αλλά ο Μεντιλίμπαρ και οι παίκτες πίστευαν στην ανατροπή και την έκαναν.

Για να συμβεί αυτό, χρειάζονται υπερβάσεις από όλους. Ναι, οι πιθανότητες είναι λιγοστές, αλλά το καταλαβαίνεις πως στα ερυθρόλευκα αποδυτήρια, δεν τα έβαψαν μαύρα, έχουν μία ακόμη παρτίδα να παίξουν. Τότε θα γίνει το οριστικό ταμείο.

Έχουμε μέρες μέχρι τη ρεβάνς, ας σταθούμε σε μερικά στοιχεία, που έγειραν την πλάστιγγα υπέρ της Λεβερκούζεν στο χθεσινό παιχνίδι. Οι Γερμανοί ανταπεξήλθαν εξαιρετικά στην πίεση του Ολυμπιακού, πολύ καλύτερα από το αντίστοιχο ματς της League Phase. Αυτόματα, κατέβασαν αρκετά τις πιθανότητες του Πειραιωτών, να δημιουργήσουν κλασικές ευκαιρίες και να σκοράρουν. Οι δικές τους πιθανότητες να βρουν γκολ, αυξήθηκαν από την στιγμή που τραυματίστηκε ο Πιρόλα και έγινε αναγκαστική αλλαγή. Ναι είχαν και πριν ευκαιρίες, αλλά αυτές οι φάσεις δεν προήλθαν από αμυντικά λάθη, αλλά από την δική τους ποιότητα και δημιουργία. Ο Ολυμπιακός έχασε την αμυντική του ισορροπία, όταν ο Ιταλός στόπερ αποχώρησε. Μέχρι εκείνο το σημείο, υπήρχε σωστό διάβασμα του παιχνιδιού, άριστη συνεργασία με τον πανταχού παρόντα Ρέτσο και καλές αντιδράσεις. Στη συνέχεια, ο Σικ βρήκε χώρους τόσο στο ανοικτό γήπεδο, όσο και στις στατικές φάσεις, δεν συνηθίζει να χαρίζεται.

Θα σταθώ και στην απειλή των ερυθρόλευκων προς την γερμανική άμυνα. Ο Ολυμπιακός… έγερνε, ο Ζέλσον Μαρτίνς σήκωσε όλο το βάρος στην δεξιά πλευρά, ο Ποντένσε με εξαίρεση το ζωηρό πρώτο δεκάλεπτο, στη συνέχεια χάθηκε, βοήθησε ελάχιστα. Η άμυνα της Λεβερκούζεν το διάβασε αυτό σχετικά νωρίς και με ντουμπλαρίσματα πάνω στον Πορτογάλο, βρήκε λύσεις.

Θα κλείσω με μια αναφορά στον Τζολάκη. Κάνει ματς σαν «top class» τερματοφύλακας. Και αυτά τα παιχνίδια τα βλέπει όλη η Ευρώπη. Τον ξέρει καλά η αγορά, δεν τον μαθαίνει τώρα. Απλά τώρα καταλαβαίνει πως όταν φτάσει η στιγμή των προτάσεων, τα πορτοφόλια να πρέπει να είναι γεμάτα. Το έχω γράψει πριν μήνες, δεν αλλάζω ούτε κόμμα, την ώρα της κρίσης, θα τινάξει την μπάνκα…