Ο Λεσόρ, η ατομική ενέργεια και η ανάσα στα χείλη του Παναθηναϊκού

Σε ένα από τα πιο ωραία τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου, η Δήμητρα Γαλάνη τραγουδάει κορυφαίους στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου, που ταιριάζουν γάντι στη νίκη του Παναθηναϊκού, κόντρα στη Ζαλγκίρις: “Ατομική μου ενέργεια κι ανάσα μου στα χείλη…”

Κάπως έτσι έμοιαζε και η επιστροφή του Ματίας Λεσόρ, δέκα μήνες μετά το μικρό τελικό του περσινού φάιναλ-φορ και δεκα πέντε ύστερα από τον τραυματισμό του στο καταραμένο παιχνίδι με την Μπασκόνια, τον Δεκέμβριο του 2024. Ο Αμερικανός γύρισε χαρίζοντας χαμόγελα, πρώτα απ’ όλα στην οικογένεια του που σύσσωμη παρακολούθησε τον αγώνα στο T-Center, ύστερα στον κόσμο που περίμενε με λαχτάρα το εκρηκτικό του παιχνίδι και εν τέλει σε ολόκληρη την ομάδα του, στην οποία μετέφερε όλη την ενέργεια που έχει μέσα του, όλο το πάθος και το πείσμα των βασανιστικών 452 ημερών που πέρασαν από τον πολύ σοβαρό τραυματισμό του.

Ο Γάλλος, με την καταγωγή από τη Μαρτινίκα δεν ήταν ο καλύτερος παίκτης του ΠΑΟ. Έχει ακόμα αρκετό δρόμο μπροστά του, μέχρι να ξαναγίνει ο σέντερ-δυναμίτης που ξέραμε και υποκλινόταν όλη η Ευρωλίγκα. Μόλις τώρα επέστρεψε, πέρασε πάρα πολλά και θα χρειαστεί πίστωση χρόνου και στοργή, κάτι βέβαια που ο “πράσινος” οργανισμός θα του δώσει απλόχερα.

Μένοντας στο παρκέ 23:13 λεπτά, τελείωσε το ματς με 9π και 3ρ, ξεκίνησε φουριόζος με τρομερή ένταση και ένα κάρφωμα που σήκωσε το πόδι στο ΟΑΚΑ, έχασε μεν κάποιες από τις μάχες που έδωσε, κέρδισε όμως κι άλλες, με σπουδαιότερη τη φθορά του Μόουζες Ράιτ, που χρεώθηκε γρήγορα φάουλ στο μαρκάρισμα του και δεν κατάφερε να παίξει περισσότερο από δεκατρία λεπτά και κάτι ψιλά.

Είναι ξεκάθαρο ότι ο Λεσόρ θέλει αγώνες για να βρει το ρυθμό του, να πατήσει πιο γερά, να αισθανθεί κι αυτός καλύτερα. Το ζητούμενο είναι να μην έχει άλλα προβλήματα στον ταλαιπωρημένο του αστράγαλο και να μπορέσει σε βάθος χρόνου να ακολουθεί τις περιστροφές και τις επιστροφές, μετά τις βοήθειες στην άμυνα, να ολοκληρώνει τα πικ εν ρολ και γενικά να ξαναγίνει ο Λεσόρ, που έχουμε στο μυαλό μας. Ή να τον πλησιάσει σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, γιατί ας μη ξεχνάμε πόσο άσχημος ήταν ο τραυματισμός του, το κάταγμα περόνης και κνήμης, η εγχείριση, το μπρος-πίσω στην αποθεραπεία του.

Ακόμα κι έτσι, ανέτοιμος, φορτισμένος όσο ποτέ για να ξαναπαίξει μπάσκετ, ήταν καλύτερος από τους άλλους δυο ψηλούς (Χολμς και Φαρίντ) που πέρασαν και (σχεδόν) δεν ακούμπησαν.

Είναι η πληθωρική παρουσία του 31χρονου σέντερ που δίνει άλλο χρώμα στο ρόστερ του ΠΑΟ, που κάνει τους συμπαίκτες του να αισθόνονται πιο σίγουροι για το τι συμβαίνει μέσα στο καλάθι του. Μένει να τον συνηθίσουν και αυτοί, γιατί σε πολλές συνεργασίες, η μπάλα χανόταν, η ο ίδιος δεν προλάβαινε να ολοκλρώσει.

Η νίκη είναι πολύ σημαντική για τον Παναθηναϊκό, αλλά χωρίς αμφιβολία η επιστροφή ενός υγιή Λεσόρ, που στο τέλος αποθεώθηκε από το κοινό και όλη την ομάδα με ένα … φατούρο στο κέντρο του γηπέδου, μοιάζει με ακόμα καλύτερη είδηση.

Ο Όσμαν ξανά αιχμή…

Ο Παναθηναϊκός κατάφερε να τιθασεύσει την Ζάλγκιρις, που ταξίδεψε στην Αθήνα για να βάλει δύσκολα στο τριφύλλι, ήταν όσο έπρεπε σκληρός στο δεύτερο δεκάλεπτο για να βάλει τα πράγματα σε μια σειρά, είδε τους Λιθουανούς κάθε φορά που έπαιρνε τις διαφορές να επιστρέφουν, είχε όμως ένα σωρό όπλα στη φαρέτρα του Αταμάν.

Πρώτος και καλύτερος, μετά από αρκετό καιρό ο Τσέντι Όσμαν, σε ένα πληθωρικό ματς στο οποίο έχασε μόλις δυο βολές από τις 10 που εκτέλεσε, έχοντας ταυτόχρονα και 7/7 σουτ. Μαζί με 5 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 2 κλεψίματα και κανένα λάθος. Ο Τούρκος έβγαλε πάθος, έτρεξε με την μπάλα, σκόραρε, είχε ενέργεια και έκανε ένα μεγάλο ματς, βάζοντας και τέλος στη γκρίνια γιατί στα τελευταία παιχνίδια δεν έκανε όσα έδειξε κόντρα στη Ζάλγκιρις.

Στους εφτά τελευταίους αγώνες είχε αποσυνδεθεί με το καλάθι, έχοντας συνολικά 21/59 σουτ (17/33δ, 4/26τρ), περνώντας σχεδόν απαρατήρητος. Αυτό το βράδυ, έμεινε στο παρκέ, 36 λεπτά, έμοιαζε αναντικατάστατος και ό,τι έκανε, είχε αποτέλεσμα. Το ότι ο ΠΑΟ σκόραρε 18π στο ανοιχτό γήπεδο το οφείλει περισσότερο στο … μπριζωμένο παιχνίδι του Όσμαν.

Οι πόντοι του Ναν, τα ριμπάουντ του Χουάντσο

Ο Όσμαν σταμάτησε στους 24π κι ο Ναν έβαλε άλλους 22. Όχι με την ίδια ευστοχία του Τούρκου, καθώς είχε 9/20 σουτ (8/15δ, 1/5τρ) αλλά με αρκετές μάχες απέναντι σε μια άμυνα που ήθελε να τον κουράσει και να τον εκτροχιάσει.

Ο Αμερικανός πρόσφερε αυτό που ήθελε ο Παναθηναϊκός από το χέρι του, την ώρα που ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ γινόταν καταλύτης. Ο Ισπανός έλυσε εξ ολοκλήρου το πρόβλημα της ομάδας του στα ριμπάουντ (ανοιχτή πληγή στην πρώτη περίοδο) ενώ σημάδεψε σωστά και στο κρίσιμο σουτ τριών πόντων, όταν 43΄΄ και μετά από την ασίστ του Λεσόρ, έστειλε την ομάδα του σε ένα ασφαλές +6

Η θέση στο “4” μοιράστηκε στους δυο βασικούς, πλέον, πάουερ-φόργουορντ της ομάδας. Ο Νάιτζε Χέις-Ντέιβις έπαιξε στο άλλο μισό, είναι φανερό ότι και αυτός ζητάει χρόνο και παιχνίδια, είχε όμως και την πιο έξυπνη κίνηση του ματς, όταν κατάλαβε ότι ο Γκος θα του έκανε φάουλ, έπιασε την μπάλα και κέρδισε φάουλ για τρεις βολές, στις οποίες ευστόχησε σε μια επίσης πολύ κρίσιμη στιγμή…

Με εγγύηση Σλούκα…

Για να παίρνει, ωστόσο, τέτοιες νίκες ο Παναθηναϊκός χρειάζεται πάντα και τον καλό Κώστα Σλούκα. Ο αρχηγός του δεν περνάει την καλύτερη στιγμή της χρονιάς, αλλά σε αυτό το παιχνίδι κατάφερε να βάλει τη σφραγίδα του με ένα σπουδαίο τρίτο δεκάλεπτο, όταν έκανε μέχρι και μπλοκ (στον Φρανσίσκο) για να σκοράρει αμέσως μετά μέσα σε πανδαιμόνιο.

Αν και η Ζάλγκιρις του έκανε τη ζωή δύσκολη, το τριφύλλι, πήρε αυτό που είχε απόλυτη ανάγκη, φτάνοντας πλέον τις 17 νίκες σε 30 ματς. Δεν επέτρεψε στην Ντουμπάι να τον πλησιάσει, ανέπνευσε και πηγαίνει πλέον από αγωνιστική σε αγωνιστική σε συνεχόμενους τελικούς. Τον εξυπηρετεί που δεν θα ταξιδέψει στο Ντουμπάι, ή στο Τελ Αβίβ, αφού η ομάδα των Εμιράτων και η Χάποελ έχουν μετακομίσει λόγω του πολέμου, σε ουδέτερα γήπεδα, αλλά προς το παρόν σκέφτεται μόνο τον επόμενο αγώνα.

Την τιτανομαχία της ερχόμενης Παρασκευής εναντίον του Ερυθρού Αστέρα. Βήμα, βήμα θέλει να το πάει, μαζεύοντας τις νίκες που χρειάζεται…