O Άρης που δεν κερδίζει με τίποτα είναι αναγκασμένος να το κάνει με τον ΟΦΗ για να αποφύγει τα χειρότερα

Σίγουρα ο Άρης έχει βρεθεί μέσα στη χρονιά σε συνθήκες όπου θα μπορούσε να πάρει κάτι περισσότερο στα παιχνίδια του. Το σημερινό παιχνίδι στις Σέρρες δεν ήταν ένα από αυτά και ας έμεινε με το “αχ” της τελευταίας φάσης στο δοκάρι του Γιαννιώτα.

Την προηγούμενη εβδομάδα ήταν σε μεγάλο βαθμό και η ατυχία που δεν επέτρεψε στον Άρη να πάρει αυτό που ήθελε. Δύο άστοχες εκτελέσεις πέναλτι και καμία κατάληξη στα δίχτυα είναι από μόνο του ένα γεγονός που εξηγεί πολλά για το πώς κυλάει η χρονιά. Όταν ακόμη και από την άσπρη βούλα η μπάλα δεν βρίσκει στόχο, τότε είναι ξεκάθαρο πως η ομάδα κουβαλάει ένα βάρος που δεν της επιτρέπει να καθαρίσει παιχνίδια.

Στις Σέρρες, απέναντι στον Πανσερραϊκό, ο ήρωας για τον Άρη ήταν ο Γιώργος Αθανασιάδης. Ο Έλληνας τερματοφύλακας κράτησε την ομάδα του όρθια με μια σειρά από εντυπωσιακές επεμβάσεις, σε στιγμές που το παιχνίδι θα μπορούσε εύκολα να είχε γείρει υπέρ των γηπεδούχων, κυρίως στο δεύτερο ημίχρονο και μετά την αποβολή του Τεχέρο. Χωρίς τις παρεμβάσεις του, η κατάσταση για τον Άρη θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί πολύ διαφορετικά.

Την ίδια στιγμή, όμως, επαναλήφθηκε ακόμη ένα πρόβλημα που συνοδεύει την ομάδα όλη τη σεζόν. Για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι και τέταρτο συνολικά μέσα στη χρονιά, ο Άρης αναγκάστηκε να αγωνιστεί με παίκτη λιγότερο. Οι αποβολές δεν είναι απλώς μια λεπτομέρεια. Είναι ένα στοιχείο που επηρεάζει τον ρυθμό, την ισορροπία και τελικά το αποτέλεσμα, ειδικά για μια ομάδα που ήδη δυσκολεύεται να βρει λύσεις επιθετικά.

Έτσι, οι Κίτρινοι συνεχίζουν να παρουσιάζουν το ίδιο προβληματικό πρόσωπο που τους ακολουθεί σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Μια εικόνα που πλέον βάζει σε κίνδυνο ακόμη και την παρουσία τους στο γκρουπ 5-8 της βαθμολογίας. Όλα θα κριθούν στην τελευταία αγωνιστική της regular season, σε ένα παιχνίδι που έχει ξεκάθαρα χαρακτήρα “do or die” απέναντι στον ΟΦΗ.

Από τη στιγμή που ο Αθανασιάδης κρατούσε με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο το μηδέν στην εστία του, μια στιγμή θα μπορούσε να αλλάξει τα πάντα. Το δοκάρι του Γιαννιώτα στο 93ο λεπτό ήταν ίσως η μεγαλύτερη τέτοια ευκαιρία. Αν η μπάλα έβρισκε δίχτυα, οι Θεσσαλονικείς θα μπορούσαν να φύγουν με τη νίκη, ακόμη και με τη μέτρια εικόνα που παρουσίασαν.

Αλλά ακόμη κι αν συνέβαινε αυτό, δύσκολα θα άλλαζε τη συνολική εικόνα της χρονιάς. Θα άλλαζε μόνο τη βαθμολογία, γιατί στη συγκεκριμένη φάση το μόνο που έχει πραγματικά σημασία για τον Άρη είναι να πάρει μια νίκη. Το πώς θα έρθει αυτή δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Με καλή εμφάνιση ή με κακή, με τύχη ή χωρίς. Το ζητούμενο είναι απλώς να έρθει.

Κι όμως, τα ίδια προβλήματα συνεχίζουν να εμφανίζονται ξανά και ξανά. Δυσκολία στη δημιουργία, αργή ανάπτυξη και κυρίως μεγάλη αδυναμία στην εκτέλεση. Δεν είναι τυχαίο πως ο Άρης διαθέτει πλέον τη δεύτερη χειρότερη επίθεση στο πρωτάθλημα, έχοντας πετύχει μόλις 20 γκολ. Μόνο ο Πανσερραϊκός βρίσκεται χαμηλότερα, με 16.

Η εικόνα, λοιπόν, αντικατοπτρίζεται ξεκάθαρα και στα αποτελέσματα. Ο Άρης έχει πανηγυρίσει μόλις μία νίκη μέσα στο 2026 στα παιχνίδια πρωταθλήματος που έχει δώσει. Ένα στατιστικό που από μόνο του δείχνει πόσο δύσκολη είναι η φετινή χρονιά.

Το τι μπορεί να αλλάξει από εδώ και πέρα είναι μάλλον μια κουβέντα που δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να ανοίξει τώρα. Αυτό που προέχει είναι ένα και μόνο πράγμα, να κερδίσει τον ΟΦΗ στην τελευταία αγωνιστική, να εξασφαλίσει την παρουσία του στο 5-8 και μετά να δει μέχρι πού μπορεί να φτάσει. Σε μια χρονιά που, έτσι κι αλλιώς, οι περισσότεροι θέλουν απλώς να τελειώσει και να μη ξαναγυρίσει.