Ο Άρης πήρε ανάσα, χρειάζεται φιάλη οξυγόνου

Όταν είσαι ναυαγός στη μέση του ωκεανού, σου αρκεί να βρεις μία σχεδία για να ενθουσιαστείς. Ξέρεις καλά ότι δε σώθηκες, αλλά αισθάνεσαι απέραντη ικανοποίηση διότι θα έχεις την «πολυτέλεια» να ξαποστάσεις για λίγη ώρα. Να ξεκουραστείς από το θαλασσοδαρμό των κυμάτων, να ηρεμήσεις και να σχεδιάσεις το πλάνο που θα σε οδηγήσει στη στεριά. Να ανακτήσεις την καταρρακωμένη ψυχολογία σου, να ανασυνταχθείς και να συνεχίσεις πιο δυνατός τη μάχη για επιβίωση.

Ακριβώς αυτό το ρόλο παίζει η νίκη του Άρη απέναντι στον προβληματικό Παναθηναϊκό. Είναι μία βαθιά ανάσα για την ομάδα, η οποία προσφέρει στον Μιχαλήτσο πολύτιμο χρόνο ώστε να προετοιμάσει τους ποδοσφαιριστές για τον τελικό απέναντι στη Βέροια.

Όταν, όμως, βολοδέρνεις στον ωκεανό καμία ανάσα δεν αρκεί για να σε σώσει. Χρειάζεται φιάλη οξυγόνου, ‘ολύμπια ψυχραιμία’ και πολύ τύχη για να βρεις τη χαμένη Ιθάκη. Είναι, επομένως, φαιδρό να πανηγυρίζεις τη στιγμή που αργοπεθαίνεις από το κρύο και την πείνα. Μακάρι η αγωνιστική σωτηρία να ήταν το διακύβευμα για τον κιτρινόμαυρο υπερχρεωμένο σύλλογο. Αν τα πράγματα ήταν τόσο απλά, θα αρκούσε ακόμα κι ένα «φιλί τις ζωής»…

Ο καπετάνιος πήδηξε από το καράβι

Ο φετινός Άρης είναι η προσωποποίηση του ναυαγού, διότι οι «δικοί του άνθρωποι» εμπιστεύτηκαν το καράβι σε έναν περαστικό πανούργο καπετάνιο που του είχαν πάρει το δίπλωμα. Ο περαστικός πανούργος καπετάνιος έσπευσε να φωταγωγήσει το καράβι και προσέλαβε την καλύτερη εταιρία catering, για να σιτίσει τους επιβάτες. Με τις ευλογίες ενός ασπρομακρυμάλλι παππά , βάφτισε το καρυδότσουφλο υπερωκεάνιο και ξεκίνησε την υπερατλαντική κρουαζιέρα.

Ως γνήσιοι νεοέλληνες, οι επιβάτες θαμπώθηκαν από την πλασματική μεγαλοπρέπεια και ασχολούνταν με τα events που γινόταν στο υποτιθέμενο υπερωκεάνιο. Κυρίως, όμως, έτρωγαν γιατί το catering ήταν καταπληκτικό. Έτρωγαν, έτρωγαν, έτρωγαν…μέχρι που έγιναν παχύσαρκοι και άλλαξε η όψη τους. Από ένα σημείο και μετά, δεν τους ενδιέφερε αν το καρυδότσουφλο οδηγούνταν σε παγόβουνο. Τους αρκούσε μόνο να γεμίζουν τα στομάχια τους, ως δίποδα ανθρωποειδή.

Όσο οι επιβάτες ασχολούνταν με την επίπλαστη ευμάρεια, ο περαστικός πανούργος καπετάνιος έκλεβε τα καύσιμα και πουλούσε τις σωσίβιες λέμβους. Χαρτζιλίκωνε το πλήρωμα και έκανε διαρρήξεις στις καμπίνες, κλέβοντας τα πορτοφόλια των επιβατών. Αφού «τσέπωσε» μέχρι και την πυξίδα, τρύπησε το καρυδότσουφλο και επιβιβάστηκε σε ένα ταχύπλοο. Πήρε μαζί του όσους χαρτζιλίκωνε και άφησε το πλεούμενο ακυβέρνητο. Μοιραία, λοιπόν, το καρυδότσουφλο βυθίστηκε.

Όταν θέλεις κάτι πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί

Ο ναυαγός Άρης δεν το βάζει κάτω. Είναι τόσο δυνατός και πεισματάρης που έχει βάλει «στόχο ζωής» να πάρει εκδίκηση. Παρά το βαθύ μαύρο του ωκεανού, η μοίρα του κλείνει το μάτι. Η σχεδία που βρήκε είναι πράσινη. Όπως πράσινα ήταν και τα ρούχα του περαστικού πανούργου καπετάνιου που τον κατάστρεψε.

Κατά διαβολική σύμπτωση, η επόμενη μεγάλη μάχη για τη σωτηρία θα δοθεί απέναντι σε ένα πρώην ευνοούμενο μούτσο που «το έπαιζε» διευθυντής catering χωρίς να έχει πτυχίο ούτε να γνωρίζει αγγλικά. Όλως τυχαίως, το ταχύπλοο του περαστικού πανούργου καπετάνιου τον άφησε στη Βέροια. Τελικά, η μοίρα παίζει περίεργα παιχνίδια και δίνει το έναυσμα για να συνεχιστεί ο αδιάκοπος αγώνας απέναντι στα φαντάσματα του παρελθόντος.

Ο λαλίστατος στρατιώτης

Είναι, πραγματικά, εξοργιστικό να βοηθάς ένα κακόμοιρο ναυαγό και «να τα ακούς» κι από πάνω. Όταν έχεις ανιδιοτελή αγάπη για ένα σωματείο και προσπαθείς να συμβάλλεις στην προσπάθεια σωτηρίας του, αναμένεις τουλάχιστον τον στοιχειώδη σεβασμό. Σε τελική ανάλυση, το βιογραφικό σου είναι γνωστό σε όλους. Δε φταις εσύ αν ο ναυαγός επιζητά εναγωνίως να κρατηθεί από το χέρι σου.

Αν, όμως, είσαι επαγγελματίας οφείλεις να «κλείσεις στόματα» με τη δουλειά σου. Να αποδείξεις πως οι επικριτές σου είναι προκατειλλημένοι και να πείσεις τους πάντες για τις προπονητικές σου δυνατότητές μέσω της εικόνας της ομάδας στο γήπεδο.

Κοινώς, καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς. Δυστυχώς, αν απαντάς με…στόμφο στις ερωτήσεις των συνεντεύξεων τύπου επιβάλλεται να είσαι έτοιμος για πειστικές απαντήσεις. Άφησες να υπονοηθεί ότι:

• έχεις πληρώσει πολλές φορές χωρίς να φταις: γιατί, τότε, επιστρέφεις συνέχεια; Όταν δεν έχεις προπονητικό αυτοσεβασμό και δε μπορείς να πεις «όχι», πως περιμένεις να σε σεβαστεί ο φίλαθλος κόσμος;

• πάντα ήσουν το εύκολο θύμα: μπορείς να μας υποδείξεις τους προηγούμενους θύτες; Ποιοι σε στοχοποιούσαν;

• δεν έκλεψες όπως κάποιοι άλλοι: γιατί δε λες στον κόσμο τα ονοματεπώνυμα των κλεφτών που αναφέρεις; εξήγησέ μας, γιατί δεν «έκανες επανάσταση» όταν τους έβλεπες να κλέβουν την αγαπημένη σου ομάδα; Κι αν φοβόσουν εκείνη την εποχή, ποιος ο λόγος να τους καλύπτεις μέχρι σήμερα; Μήπως περιμένεις τον υποτιθέμενο «παγωμένο» διαχειριστικό έλεγχο που θα καταλήξει σε φιάσκο;

Φυσικά, κανένας δεν έχει παράπονο από εσένα γιατί νοιάζεσαι και πονάς την ομάδα. Όπως κι εσύ δεν έχεις παράπονο από τα παιδιά που νοιάζονται και πονούν την ομάδα, αλλά σε κατακρίνουν. Αυτό δήλωσες στη συνέντευξη τύπου, αυτή είναι και η απάντηση του κόσμου.

Τέλος καλό, όλα καλά. Αφήνουμε υπονοούμενα, μιλάμε γενικόλογα, λέμε μισές αλήθειες και στο τέλος…δεν τρέχει τίποτα. Κάπως έτσι βυθίστηκε το καρυδότσουφλο. Κάπως έτσι συνεχίζουν να λειτουργούν οι υπεύθυνοι και οι υπάλληλοι της ΠΑΕ. Άραγε, πότε θα σοβαρευτούμε στο κιτρινόμαυρο φρενοκομείο;

Αντί επιλόγου…

Το κλειδί για να αποφύγει ο Άρης τον υποβιβασμό είναι η βελτίωση της ψυχολογίας των ποδοσφαιριστών και η πίστη στις περιορισμένες δυνατότητές τους. Αν αναλογιστούμε την αναπάντεχη νίκη και συνυπολογίσουμε ότι η ομάδα δε δέχτηκε γκολ μετά από 6 παιχνίδια, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι δημιουργείται μία ευνοϊκή συγκυρία για να αναστραφεί το αρνητικό κλίμα. Απαγορεύεται, όμως, η τέταρτη νίκη στο πρωτάθλημα να οδηγήσει σε εφησυχασμό.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο ακρογωνιαίος λίθος της επιθετικής λειτουργίας του Άρη θα απουσιάσει από τα προσεχή παιχνίδια με Ολυμπιακό και Βέροια. Επιπρόσθετα, συμπλήρωσε 9 κίτρινες κάρτες (με την ερασιτεχνική κάρτα που δέχτηκε στο 90+) και είναι πιθανό να λείψει από ακόμα 2 παιχνίδια με τη συμπλήρωση 10 καρτών. Είναι, επομένως, φαιδρό να προδικάσουμε την επίτευξη του στόχου πριν αυτός επιτευχθεί μαθηματικά. Κανένας δε νομιμοποιείται να πανηγυρίζει πριν τελειώσει η χρονιά, ειδικά όταν είναι αμφίβολη η συμμετοχή του καλύτερου στρατιώτη από τις κρίσιμες μονομαχίες.

Γιάννης Ιωαννίδης