Ο αειθαλής Καλάθης και το καλάθι της Εθνικής Ελλάδας

Είχαν παραπάνω από έναν λόγο οι Πολωνοί για να παίξουν τα ρέστα τους χθες το βράδυ στο Telekom Center Athens…

Μπορεί το ματς με την Εθνική ήταν φιλικό, αλλά για τον Ιγκόρ Μίλιτσιτς ήταν κάτι πολύ παραπάνω και μάλιστα εις τριπλούν…

Απέναντι του δεν βρισκόταν μονάχα η ελληνική ομάδα, αλλά τόσο αυτός που του έφαγε τη θέση στον Άρη (Βασίλης Σπανούλης), όσο και εκείνος ο οποίος τον σχόλασε (Νίκος Ζήσης), συνεπώς ήθελε να πάρει το αίμα του πίσω, αλλά δεν του έκατσε…

Η τριπλή χυλόπιτα

Δεδομένου μάλιστα ότι στο ρόστερ της Πολωνίας συμπεριλαμβάνονταν και οι δυο γιοι του πρώην παίκτη του Ηρακλή και τέως προπονητή του Αρη, ο 24χρονος Ιγκόρ τζούνιορ και ο 20χρονος Ζόραν, η φαμίλια των λεγάμενων το φυσάει και δεν κρυώνει!

Ας είναι όμως, θα το ξεπεράσουν, άλλωστε η Πολωνία (του Ιγκόρ Μίλιτσιτς) και η Τουρκία (του Εργκίν Αταμάν) είναι οι μόνες ομάδες που προέλασαν αήττητες (ρεκόρ 6-0) στην Α’ φάση της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2027 και εκκινούν από την pole position στη δεύτερη.

Ελόγου μας πάλι τερματίσαμε στο Νο 3 του Β’ Ομίλου με τρεις νίκες και τρεις ήττες: το υπενθυμίζω αυτό διότι η Εθνική θα εκκινήσει από το Νο 5 του νέου ομίλου από τον οποίο θα προκριθούν τρεις ομάδες.

Το διακύβευμα της πρόκρισης

Από πάνω της βρίσκονται η Ισπανία (5-1), η Ουκρανία (4-2), το Μαυροβούνιο (4-2) και η Πορτογαλία (3-3), ενώ ξοπίσω της ακολουθεί η Γεωργία (3-3), με ό,τι αυτό συνεπάγεται στην εξέλιξη της διαδικασίας και στο διακύβευμα που τίθεται…

Είναι όντως πολλαπλώς σοβαρό αυτό το διακύβευμα, καθόσον η ελληνική ομάδα έχει να απουσιάσει από το Παγκόσμιο Κύπελλο, εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα, χάνοντας για τελευταία φορά το τρένο που οδηγούσε στην Ιντιανάπολις, το 2002, όταν πλήρωσε ακριβά την αποτυχία της στο EuroBasket της προηγούμενης χρονιάς…

Η καταστροφολογία και τα άλλα έξι ματς

Επέστρεψε δριμύτερη όμως, έπειτα από τέσσερα χρόνια στη Σαϊτάμα, παρόντος και μάλιστα σε πρωταγωνιστικό ρόλο (ειδικότερα στον αλήστου μνήμης ημιτελικό με τους Αμερικανούς) του νυν προπονητή της, Βασίλη Σπανούλη, ο οποίος και χθες έσπευσε να αμυνθεί απέναντι στην «καταστροφολογία» που θεωρεί ότι υφίσταται, τονίζοντας το προφανές…

“Έχουμε να παίξουμε άλλα έξι ματς”.

Όπως συμβαίνει σε όλα τα φιλικά ματς, περισσότερο από το αποτέλεσμα μετρούν και βαρύνουν τα συμπεράσματα που αναλόγως με το πρόσημο τους, άλλα αποτελούν τροφή για σκέψη, άλλα για επενδύσεις και άλλα για διορθώσεις…

Οι ασίστ, τα κλεψίματα, οι βολές και τα λάθη

Ασφαλώς μας κάνουν να χαιρόμαστε τα 16 κλεψίματα, οι 28 ασίστ, τα 24 λάθη στα οποία εξαναγκάσαμε τους Πολωνούς, τα καίρια ανακλαστικά που αποτυπώθηκαν στο επί μέρους σκορ 12-1 (από το 16-21 στο 28-22) και στο σερί 11-0 (από το 44-45 στο 55-45), οι 11 τελεσφορημένοι αιφνιδιασμοί (με την αντίστοιχη συγκομιδή τουλάχιστον 22 πόντων), η επανένταξη του Νικ Καλάθη, του Ταίλερ Ντόρσι και του Ντίνου Μήτογλου και η επιστροφή του Βασίλη Τολιόπουλου στις εργοστασιακές ρυθμίσεις.

Στον αντίποδα, μας κάνουν να μουτρώνουμε οι έντεκα άστοχες βολές, η σχετική υστέρηση στα ριμπάουντ, το ποσοστό 31% στα τρίποντα, τα 17 λάθη τα οποία χρεωθήκαμε και το γεγονός ότι η Εθνική δεν επένδυσε στο 35-26 και επέτρεψε στους Πολωνούς να προηγηθούν με 43-41.

Προφανώς αυτά αποτελούν τις προτεραιότητες στην ανάλυση του χθεσινού αγώνα, ενόψει όχι του αυριανού φιλικού ματς με την Κύπρο, αλλά των αναμετρήσεων με την Ουκρανία στη Ρίγα και την Ισπανία στο Telekom Center Athens.

Πέρα από τα συγκεκριμένα νούμερα η ανάλυση αφορά τις γενεσιουργές αιτίες τους: την αυτοσυγκέντρωση, τις συνεργασίες, τους αυτοματισμούς, τις αποστάσεις, τον ρυθμό και όλα τα συμπαρομαρτούντα…

Το σκοράρισμα και το ratio

Παρά τα χαμηλά ποσοστά στα τρίποντα και στις ελεύθερες βολές, η ελληνική ομάδα σκόραρε 89 πόντους που δεν τους λες και λίγους, άλλωστε είναι 33 περισσότεροι από αυτούς τους οποίους είχε βάλει στον αγώνα με την Πορτογαλία!

Στον αντίποδα δέχθηκε 81, ένα νούμερο που ίσως χτυπάει άσχημα στο μάτι, αλλά πλέον με τον ρυθμό με τον οποίο παίζεται το μπάσκετ και τις πολλές κατοχές, είναι σε ένα βαθμό αποδεκτό.

Ασφαλώς χρήζει διόρθωσης το χαμηλό ratio με τις 28 ασίστ και τα 17 λάθη, τα οποία μαγάρισαν το ρεκόρ των 16 κλεψιμάτων: οι παίκτες ήσαν επιθετικοί και ορμητικοί στην άμυνα και βούταγαν μπάλες από τα χέρια των Πολωνών, αλλά πολλές από αυτές τις πούλησαν μπιρ παρά.

Ο διπλασιασμός του Τολιόπουλου

Αναφέρθηκα προηγουμένως στην επιστροφή του Τολιόπουλου στις εργοστασιακές ρυθμίσεις οι οποίες τον έχουν καταστήσει πρωταγωνιστή της Εθνικής: ο 30χρονος γκαρντ του Άρη σκόραρε 22 πόντους, υπερδιπλασιάζοντας τον μέσο όρο του (10.0) στον πρώτο γύρο της προκριματικής φάσης και βελτιώνοντας σημαντικά τα ποσοστά ευστοχίας του (6/9 έναντι 19/61).

Έτερον βεβαίως τα φιλικά ματς, εκάτερον τα επίσημα, πολλώ δε μάλλον όταν αυτά εμπίπτουν στη διαδικασία του κατεπείγοντος και στην κατηγορία του μη περαιτέρω…

Ο Τολιόπουλος (δεν) ήταν ο πρώτος σκόρερ της Εθνικής: έβαλε 22 πόντους και έδωσε μία ασίστ, υστερώντας κατά τι έναντι του Νικ Καλάθη, ο οποίος δεν το… μάτωσε (0/2 τρίποντα), αλλά ο μπαγάσας μοίρασε 12 ασίστ, από τους οποίους προέκυψαν τουλάχιστον 24 πόντοι!

Πέρα από την πλάκα αυτής της αδόκιμης σύγκρισης ανάμεσα σε… μήλα και πορτοκάλια, η ουσία είναι ότι παρήχθησαν μπόλικοι υγιεινοί και γευστικοί καρποί…

Ο χαρισματικός Καλάθης

Ο νεόκοπος γκαρντ του ΠΑΟΚ που περπατάει στα 37 του, ξαναφόρεσε τη φανέλα της Εθνικής για πρώτη φορά μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες κομίζοντας πίσω την εμπειρία, την κλάση, την ποιότητα, την ταχύτητα, το σωστό διάβασμα των καταστάσεων, τον δημιουργικό οίστρο του και την αγάπη του για τα εθνικά χρώματα τα οποία ενδύεται και υπηρετεί εδώ και 18 χρόνια…

Μπορεί ο Νικ να περπατάει στα 38 (που θα τα κλείσει στις 7 Φεβρουαρίου), αλλά παραμένει θαλερός και ξέρει να μοιράζει την μπάλα με χαρισματικό τρόπο αναγκάζοντας συμπαίκτες και αντιπάλους να (τον) χαζεύουν!