Μακριά από το ταβάνι της αλλά σκληρή, η Εθνική του καλύτερου παίκτη στον κόσμο

Τέσσερις από τις 36 περιόδους που υπολογίζουμε ότι θα δώσει η Εθνική στο φετινό EuroBasket, πέρασαν στην ιστορία.

Η Ελλάδα νίκησε την Ιταλία, έκανε το πρώτο βήμα για την κατάκτηση της πρώτης θέσης στον όμιλο της Λεμεσού και συνεχίζει με ένα ιδανικό πρόγραμμα καθώς ακολουθούν Κύπρος και Γεωργία, Βοσνία και Ισπανία στους επόμενους τέσσερις αγώνες

Η δουλειά έγινε το βράδυ της Πέμπτης (28/8) με σχετική άνεση, το σημαντικότερο ωστόσο είναι ότι έγινε χωρίς η Εθνική να παίξει πραγματικά καλά, με συνέπεια και με διάρκεια και στις δύο πλευρές του παρκέ.

Επιθετικά, θα χρειαστεί χρόνος για να προκύψουν καλές συνεργασίες, ισορροπία και ρόλοι.

Αμυντικά, η απόδοση της ομάδας ήταν σε πολύ υψηλό επίπεδο. Με τους Αντετοκούνμπο να κάνουν καταπληκτική δουλειά ψηλά, με τον συγκλονιστικό Παπανικολάου, με τον Καλαϊτζάκη, ακόμη και με τον Ντόρσεϊ να έχουν συνεισφορά στην ομαδική λειτουργία.

Το δίδυμο Φοντέκιο – Γκαλινάρι έκλεισε το ματς με 12 πόντους από 2/17 σουτ (0/8 δίποντα, 2/9 τρίποντα, 6/7 βολές), αποτέλεσμα της τεράστιας προσπάθειας που έγινε από όλη την Εθνική πάνω τους.

Δεν ήταν ανέτοιμη η Ιταλία. Απλώς η σκληράδα που είχε στην άμυνα, δεν της έδωσε εύκολο σκορ στην επίθεση. Ομάδα με Σπανιόλο, Τόμσον, Σπίσου, Νιάνγκ, Φοντέκιο, Γκαλινάρι, Μέλι και Ντιουφ, μπορεί να φτάσει μακριά, σε ένα καλοκαίρι στο οποίο το ιταλικό μπάσκετ έχει κάνει πράγματα και θαύματα.

Απέναντι στην Ελλάδα, πάντως, ο Τζανμάρκο Ποτσέκο δεν μπόρεσε να κάνει πολλά.

Η Εθνική δεν ενθουσίασε, έκανε μία συνολικά μέτρια -για τη δυναμική και για το ταβάνι της- εμφάνιση, αλλά ακόμα κι έτσι πήρε το αποτέλεσμα εύκολα.

Για να το πάρει, φυσικά, χρειάστηκε ακόμα μία μεγαλειώδη εμφάνιση από τον καλύτερο παίκτη του κόσμου.

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, ο μέγκασταρ που κατά πολλούς ζορίζεται στο FIBA basketball (!) εξαιτίας της αμυντικής έντασης και των πιο κλειστών χώρων, σταμάτησε στους 31 πόντους σε 29 λεπτά.

Υπήρξαν στιγμές που πέταξε.

Υπήρξαν στιγμές που έμοιαζε με φορτηγό δίχως φρένα.

Υπήρξαν στιγμές που οι Ιταλοί δεν είχαν άλλα πράγματα να δοκιμάσουν και απλώς συμβιβάστηκαν με τη μοίρα τους.

Ως άνθρωπος που έχω δει πάνω-κάτω 1000 αγώνες του Αντετοκούνμπο, από το εφηβικό του Φιλαθλητικού μέχρι τα περσινά playoffs του NBA, μπορώ να πω ότι παρακολουθήσαμε μια τυπική εμφάνιση του Γιάννη και τίποτα περισσότερο. Το… αυτονόητο δηλαδή. Κι όταν οι 31 πόντοι με ποσοστό 70% θεωρείται αυτονόητο, καταλαβαίνετε τι περιμένουμε στη συνέχεια.

Ο Αντετοκούνμπο έπαιξε σε δύο από τα επτά φιλικά προετοιμασίας, χρειάζεται χρόνο και θα τον έχει. Το κυριακάτικο ματς με την Γεωργία του Σενγκέλια, του Μαμουκελασβίλι, του Μπιτάτζε και του Σερμαντίνι είναι ιδανικό για να βρει ακόμη περισσότερη αντίσταση, για να βρει ακόμη περισσότερο ανταγωνισμό, για να πατήσει ακόμη καλύτερα εν όψει αυτών που θα έρθουν. Και δεν αναφερόμαστε στα ματς της Λεμεσού φυσικά…

Στο τέλος της βραδιάς, η Ελλάδα νίκησε με τον Ντόρσεϊ να έχει 1/7 σουτ και με τους Σλούκα – Τολιόπουλο να βάζουν τα περισσότερα καλάθια μετά από τα 14 του Γιάννη. Τρία ο κάθε ένας.

Το σαραντάλεπτο μοιάζει γρήγορο για μια ομάδα που έχει τον Γιάννη στη σύνθεσή της και πρέπει να μοιράσει περισσότερες μπάλες σε περισσότερους παίκτες. Ταυτόχρονα όμως, το σαραντάλεπτο απέναντι στην Ιταλία έδειξε για ακόμα μία φορά πως ό,τι κι αν γίνει, όσο κι αν το μπάσκετ αλλάζει, ομάδες σαν την Ελλάδα, που έχουν λιγότερη ποιότητα από τη Σερβία και τη Γερμανία, μικρότερη δεξαμενή από τη Γαλλία, πρέπει να στηρίζονται στην άμυνά τους.

Η ενέργεια, το πείσμα, η ένταση κι ο δυναμισμός ήταν το βράδυ της Πέμπτης εκεί. Τα υπόλοιπα θα έρθουν. Με τον Αντετοκούνμπο ενεργό, η Εθνική είναι καλή ομάδα και αυτό δεν αμφισβητείται. Σίγουρα δεν αμφισβητείται από τους αντιπάλους της Ελλάδας, που ξέρουν για τι προετοιμάζονται και τι αντιμετωπίζουν.

Η Ιταλία δεν ήταν η δυσκολότερη ομάδα που θα συναντήσει η Εθνική στο τουρνουά, σίγουρα όμως ήταν ένα σύνολο που ανάγκασε τον Σπανούλη και τους συνεργάτες του να δουλέψουν πολύ και να δουλέψουν με μεγάλη συγκέντρωση για να επιτευχθεί το θετικό αποτέλεσμα.

Ακολουθεί η Κύπρος, ιδανικά θα θέλαμε να έχει τον Φίλιππο Τίγκα στη σύνθεσή της. Ο νεαρός ταλαντούχος γκαρντ τραυματίστηκε προς το τέλος του αγώνα με την Βοσνία και ελπίζουμε ότι δεν θα έχει υποστεί σοβαρή ζημιά.

Η οικοδέσποινα είναι αδύναμη, ο Σπανούλης θα προσπαθήσει να κάνει διαχείρηση καθώς το επόμενο μεσημέρι (Κυριακή 31/8 στις 15:00) ακολουθεί η μάχη με την Γεωργία, αλλά μέχρι να φτάσουμε εκεί προηγούνται προπονήσεις, ξεκούραση, αποθεραπεία και πολύ video. ΠΟΛΥ video.

Η Εθνική είναι καλή ομάδα. Δεν το έδειξε στο εμπρός μέρους του γηπέδου απέναντι στην Ιταλία, αλλά θα το κάνει στη συνέχεια. Και όσο έχει το προνόμιο να πατάει παρκέ με τον καλύτερο παίκτη του κόσμου να φοράει την φανέλα της, θα μπορεί να ονειρεύεται πράγματα μεγάλα και φαντασμαγορικά.

Υ.Γ.: “Στίβο βλέπεις; Στις προκριματικές σειρές, οι καλοί τερματίζουν με περπάτημα και κοιτάζουν δεξιά-αριστερά για να δουν που βρίσκονται οι αντίπαλοί τους“.