Κίνδυνος θάνατος ο Μπουμσόνγκ

Ντέρμπι ΑΕΚ-Παναθηναϊκού στο ΟΑΚΑ. Ποιο ντέρμπι; Δεν υπάρχει κανένα ντέρμπι. Ούτε ΑΕΚ είναι αυτή η ομάδα που θα κατέβει να παίξει στο γήπεδο, ούτε Παναθηναϊκός η άλλη που θα την αντιμετωπίσει. Ούτε οι 22 ποδοσφαιριστές που θα παίξουνε μπάλα. Ντέρμπι κάνουνε αυτό το συγκεκριμένο παιχνίδι οι δύο φανέλες. Άντε και τα σώβρακα. Η κιτρινόμαυρη από τη μια, η πράσινη από την άλλη. Δεν μπορεί να είναι μεγάλο παιχνίδι όταν ο 7ος της βαθμολογίας αντιμετωπίζει τον 13ο. Και του ελληνικού πρωταθλήματος μάλιστα. Και του συγκεκριμένου Μνημονιακού πρωταθλήματος 2012-2013.

“Νταμπλ-σκορ” έχιε κάνει στους άλλους δύο του πρώην ΠΟΚ, ο Ολυμπιακός. Αυτός ο Ολυμπιακός που δεν που βλέπεται, αυτός ο Ολυμπιακός αποδοκιμάζεται από τους οπαδούς του, έχει 60 βαθμούς. Κι ο Παναθηναϊκός μαζί με την ΑΕΚ μόλις και μετά βίας, φτάνουν τους 55. Στους 29 είναι οι πράσινοι στους 26 οι κιτρινόμαυροι. Κι όμως είναι ντέρμπι. Επειδή αυτές οι δύο φανέλες είναι βαριές. Πολύ βαριές. Όποιοι και να τις φοράνε. Πρόσωπο του ματς ο Αντώνης Πετρόπουλος. Αυτός που έδιωξαν σαν άχρηστο από τον Παναθηναϊκού και που έχει πάρει από το χέρι την ΑΕΚ στο δεύτερο γύρο για να την κρατήσει στην κατηγορία.

Ανέκαθεν ποδοσφαιριστές από τον Παναθηναϊκό πήγαιναν στην ΑΕΚ Για ένα χρόνο είχε πάει ο μέγιστος Δομάζος. Μετά ο Δημήτρης Σαραβάκος. Τελευταίος μέχρι και πέρσι ο Λυμπερόπουλος. Λαχείο είναι για την ΑΕΚ ο Αντώνης Πετρόπουλος, αλλά σύγκριση με τους προηγούμενους δεν μπορεί να γίνει. Μιλάμε για ανόμοια μεγέθη. Αυτόν, όμως, κατά το ρεπορτάζ έχει σταμπάρει ο Φάμπρι σαν επικίνδυνο από την ΑΕΚ. Όπως και τους Γκερέιρο-Κορδέρο.

Ο Λίνεν από την πλευρά του ποιους να φοβάται από τον Παναθηναϊκό; Τον Φορναρόλι; Τον ταχύτατο Γιοακίν Εσπάρθ; Ή τον Ζαν Άλεν Μπουμσόνγκ που είναι πάντα επικίνδυνος στα στημένα; Φωτιά και λαύρα θα λέγαμε. Σε κάθε φάση που είναι μέσα μυρίζει γκολ. Και στην αντίπαλη εστία και στου Παναθηναϊκού. Κι όχι μόνο στα στημένα.

Κι όμως είναι ντέρμπι. Έστω κι αν για πρώτη φορά σε ματς ΑΕΚ-Παναθηναϊκού, ο γηπεδούχος θέλει τους τρεις βαθμούς για να μείνει στην κατηγορία κι ο φιλοξενούμενος για να βγει Ευρώπη (καβατζάροντας τον ΠΑΣ Γιάννινα που κρατάει την 5η θέση). Κι όμως είναι ντέρμπι. Στην ΑΕΚ περιμένουν σαράντα χιλιάδες κόσμο. Το ματς με τον Παναθηναϊκό βρήκε σαν ευκαιρία για να ξεμυτήσει από το καβούκι του ο Χατζηχρήστος και να δηλώσει παρών η Ορίτζιναλ. Στον Παναθηναϊκό ο Βασίλης Κωνσταντίνου που προσπαθεί να μιμηθεί τον Σάββα Θεοδωρίδη και σε λίγο θα πάει σε φιλόλογο για να μάθει να μιλάει καθαρεύουσα, έκανε δηλώσεις για να ανεβάσει το ηθικό των ποδοσφαιριστών του Παναθηναϊκού.

Είναι ντέρμπι. Οι φανέλες αυτών των ομάδων δεν ξεφτίζουν και δεν ξεθωριάζουν. Σε όποιο βαθμολογική θέση κι αν βρίσκονται. Σε όποια αγωνιστική κατάσταση κι αν είναι. Ο Νίκος ο Παρίσης την ίδια γωνιά έχει με το 1992. Με την ίδια χαρά πανηγυρίζει όταν σκοράρει η ΑΕΚ, τα ίδια νεύρα έχει και τις ίδιες ζοχάδες, όταν τρώει γκολ. Με την ίδια ένταση και την ίδια αγωνία βλέπει το ματς της ΑΕΚ, όπως πριν είκοσι χρόνια, όταν ήταν πρωταθλητής. Για τον οπαδό δεν έχει σημασία σε ποια κατάσταση είναι η ομάδα του. Δεν αλλάζει τίποτα.

Δεν είναι γκόμενα η ομάδα να την πάρουνε τα χρόνια, να μεγαλώσει να ασχημύνει και να τη βαρεθείς. Είναι πολύ μεγαλύτερη καψούρα. Την ομάδα συνεχίζεις να την αγαπάς κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Ακόμα και οι οπαδοί του Παναθηναϊκού που εφέτος έχουνε γυρίσει την πλάτη νομοτελειακά θα γυρίσουν. Κάποια στιγμή θα γυρίσουν. Κι όχι κατ’ ανάγκη όταν η ομάδα τους θα ξαναχτυπήσει πάλι πρωτάθλημα. Η ΑΕΚ έχει άνοδο 30% στα εισιτήρια σε σχέση με πέρσι, επειδή κινδυνεύει με υποβιβασμό.

Πάντα θα είναι ντέρμπι ένα ματς Παναθηναϊκού-ΑΕΚ. Όποιοι ποδοσφαιριστές κι αν φοράνε τις φανέλες. Θα είναι ντέρμπι ακόμα κι όταν το ποδόσφαιρο που παίζουνε, δεν βλέπεται με τίποτα. Το ποδόσφαιρο έχει τους δικούς του άγραφους Νόμους και Κανόνες. Στο θέατρο ποτέ δεν θα πας να δεις Σαίξπηρ η έστω το “φάντασμα της όπερας”, όταν αποδεδειγμένα ο θίασος είναι κακός. Κι αν την πατήσεις και πας, μπορεί να και να σηκωθείς να φύγεις στη μέση της παράστασης. Στο ποδόσφαιρο αντίθετο ο θίασος, οι πρωταγωνιστές, οι ποδοσφαιριστές δηλαδή δεν έχουνε τη μείζονα σημασία. Ακόμα και δεύτερης διαλογής να είναι ακόμα και τρίτης το έργο μέσα στο γήπεδο έχει ενδιαφέρον. Επειδή “Σαίξπηρ” στο γήπεδο δεν είναι οι ποδοσφαιριστές. Είναι οι ομάδες, είναι οι φανέλες που λέγαμε. Για αυτό όταν οι ομάδες είναι μεγάλες πάντα θα είναι ντέρμπι.