Καταστροφικές κινήσεις και “Δούρειοι Ίπποι”

Η οδυνηρή ισοπαλία με τον Πανθρακικό είναι καταστροφική για το μέλλον του συλλόγου. Δεν ξέρω αν η κατάσταση είναι, πλέον, αναστρέψιμη.

Όσο υπάρχουν μαθηματικές ελπίδες, κανένας δε μπορεί να θεωρεί ξεγραμμένο τον Άρη. Ωστόσο, οι μνημιώδεις αποτυχημένες κινήσεις της διοίκησης και η ανυπαρξία της στον ελληνικό ποδοσφαιρικό χάρτη ελαχιστοποιούν τις ελπίδες σωτηρίας.

Τι έκαναν οι συνταξιούχοι διαχειριστές πρωτοδικείου για να σώσουν την ομάδα;

• απέκτησαν δανεικούς από τον Ολυμπιακό για να…ανεβάσουν επίπεδο την ομάδα,

• προσέλαβαν τον Πολατιάν για να…εξασφαλίσει ισονομία και

• επιστράτευσαν τον Σούλη Παπαδόπουλο που…ξέρει να κερδίζει κατηγορίες.

Ας τα πάρουμε ένα-ένα…

Οι Δούρειοι Ίπποι από τον Πειραιά

Κατά τη χειμερινή μετεγγραφική περίοδο, ο Άρης ενισχύθηκε με τρεις ποδοσφαιριστές που ήταν ανέτοιμοι για τον «πόλεμο της σωτηρίας». Οι opinion makers εντυπωσιάστηκαν από την κίνηση ματ και ζητούσαν… «κι άλλους Τάτους», αγνοώντας τις πραγματικές αγωνιστικές ανάγκες της ομάδας. Ο Διαμαντάκος βαφτίστηκε αριστερό εξτρέμ, ο Τάτος μετονομάστηκε σε Μέσι και ο Ζαραδούκας σε Ρομπέρτο Κάρλος.

Για κάποιο ανεξήγητο λόγο, τα παιδιά του Πειραιά «έπρεπε να παίζουν» ανεξαρτήτως απόδοσης. Μοιραία, λοιπόν, η αξιοκρατία στην κατάρτιση της 11άδας πήγε περίπατο και το αγωνιστικό κίνητρο για τους πιτσιρικάδες εκμηδενίστηκε. Τα «παιδιά του Άρη» αποκεφαλίστηκαν σε χρόνο ρεκόρ και οι καλές τους εμφανίσεις θάφτηκαν με την πολύτιμη συνδρομή του… «στρατιώτη Ryan».

Εκ του αποτελέσματος, αποδείχτηκε πως οι…σκληροί του Πειραιά ουδέποτε έβαλαν τα πόδια τους «στη φωτιά» για τον Άρη και δε συνέβαλλαν ουσιαστικά για την κατάκτηση της νίκης σε κομβικά παιχνίδια. Προτίμησαν να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στο να κάνουν «δημόσιες σχέσεις» στο Καραϊσκάκης (το πλέον αδιάφορο παιχνίδι του δεύτερου γύρου). Η ομάδα κατρακύλησε στον βαθμολογικό πίνακα και ο υποβιβασμός είναι προ των πυλών.

Ο ρόλος του Πολατιάν

Στην απόγνωσή τους, οι ποδοσφαιρικά απαίδευτοι παράγοντες προσέλαβαν ένα πρώην διαιτητή για…μάγειρα. Προφανώς, νομίζουν ότι διοικούν ταβέρνα και θα βελτιώσουν την εικόνα του μαγαζιού εάν συνεργαστούν με ένα…καλό σεφ.

Το ποδόσφαιρο, όμως, δεν παίζεται με καφενειακούς όρους. Έχει περάσει ανεπιστρεπτί η διαβόητη…εποχή της «παράγκας». Δεν υπάρχει πλέον ο Θωμάς, ο θείος και το κακό συναπάντημα. Όποιος ξέμεινε στο μαύρο παρελθόν, την πληρώνει με τη ζωή του.

Αυτό αποδείχτηκε στο πλέον κρίσιμο παιχνίδι για τη σωτηρία της ομάδας. Ο Πολατιάν ήταν «απών» και η…ακριβοδίκαιη διαιτησία του Μάνταλου εξέθεσε όσους παραμυθιάζουν τον κόσμο.

Ο…ψυχολόγος Σούλης

Ο Παπαδόπουλος δεν είναι υπαίτιος για την αγωνιστική εικόνα της ομάδας. Η φυσική κατάσταση χτίζεται στην προετοιμασία και η ποδοσφαιρική ταυτότητα διαμορφώνεται μέχρι τον Δεκέμβριο. Θα ήταν άδικο να του χρεώσουμε ενδεχόμενο υποβιβασμό.

Όταν, όμως, παρατηρείται έλλειψη πάθους στο χορτάρι και οι παίκτες δεν αγωνίζονται σαν… «ταλιμπάν» τότε ο εκάστοτε προπονητής επιβάλλεται να αναλάβει τις ευθύνες του. Όταν αποτυγχάνεις στο μοναδικό πράγμα για το οποίο προσλήφθηκες (δηλαδή την ανάταση ψυχολογίας) τότε εκθέτεις αυτούς που σε προσέλαβαν.

Μόνο πράξεις και διαχειριστικός έλεγχος

Στην πραγματική ζωή, κανένα παραμύθι δεν έχει αίσιο τέλος. Η διοίκηση πόνταρε σε «κουτσά άλογα», παραπλάνησε τον κόσμο και εξευτέλισε την ομάδα δίνοντας δικαίωμα στον κάθε παρατρεχάμενο να την κατηγορεί για… «κόκκινο παράρτημα» που θα σωθεί από τον Πολατιάν.

Δεν υπάρχει χρόνος για λόγια. Όποιος θεωρεί ότι μπορεί να σώσει τον Άρη είναι καλοδεχούμενος. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν πρέπει να καθυστερήσει το πόρισμα του διαχειριστικού ελέγχου. Κανένας δε θα κρυφτεί, είτε η ομάδα υποβιβαστεί είτε παραμείνει στην κατηγορία. Ακόμα και κάτω από τα συντρίμμια, πρέπει να λάμψει η αλήθεια.

O Γιάννης Ιωαννίδης συνεργάζεται με το Sport24.grκαι αρθρογραφεί στο overlap.gr