Κάνε λιγάκι υπομονή

Αν σου ζητάγανε να διαλέξεις τα πέντε καλύτερα, από τα χιλιάδες λαϊκά τραγούδια, σίγουρα θα ήταν μέσα το “μην απελπίζεσαι και δεν θα αργήσει”. Το να ακούς τη Σωτηρία Μπέλλου να λέει “κάνε λιγάκι υπομονή” είναι μυσταγωγία. Το ότι όλα αυτά τα τραγούδια τα έχει εξευτελίσει ο Γιώργος Νταλάρας δεν μειώνει την αξία τους.

Το να ακούνε όμως οι ΑΕΚτζήδες τους ρεπόρτερ της ομάδας και τον Τραϊανό Δέλλα να λένε και να ξαναλένε “κάντε λιγάκι υπομονή” είναι σόνικο. Όλοι ξέρουμε ότι η ΑΕΚ είναι από τη Γάμα Εθνική, περαστική. Δεν μας λένε τίποτα καινούργιο.

Το ακατανόητο είναι αυτό που λέει και επαναλαμβάνει ο Τραϊανός Δέλλας, ότι “δεν είναι εύκολο”. Και ξανα μανά “δεν είναι εύκολο”. Λες και έχει κολλήσει η βελόνα στο πικ-απ. Κι ότι είμαστε “μια καινούργια ομάδα” ότι “και οι άλλοι παίζουνε μπάλα” και ότι “χρειάζεται υπομονή. Οι ίδιοι όμως είναι που το έχουν κάνει δύσκολο.

Και προφανώς τους έχουν δει αλευρωμένους όλους τους ΑΕΚτζήδες και τους έχουνε περάσει για μυλωνάδες. Σαφώς και είναι περαστική η ΑΕΚ από την Γάμα Εθνική. Όπως θα είναι περαστική, στην επόμενη σεζόν, και από την Βήτα Εθνική. Το αυτονόητο είναι να περάσει από αυτές τις δυο κατηγορίες σαν ΑΕΚ.

Δεν είναι μόνο το πρωτάθλημα και η άνοδος το ζητούμενο. Ο στοιχειώδης σεβασμός στους δέκα χιλιάδες που πάνε στο Ολυμπιακό Στράδιο και στους τρεις-τέσσερις χιλιάδες, κατά περίπτωση, στα εκτός έδρας επιβάλλει να απολαμβάνουν την ομάδα τους.

Διαρκείας σούπερ λιγκ, ποδόσφαιρο τρίτης κατηγορίας

Με το θέαμα που θα τους προσφέρει, ξεχνάνε την ταλαιπωρία της Γάμα Εθνικής. Και βλέπουνε μια ομάδα που κερδίζει στα περισσότερα παιχνίδια, με τα χίλια ζόρια. Μια ομάδα που δεν βλέπεται. Πληρώσανε διαρκείας σε τιμές σουπερ λιγκ και βλέπουνε ποδόσφαιρο τρίτης κατηγορίας. Και να πεις, ότι δεν υπάρχουνε λεφτά; Να φάνε και οι κότες. Το συμβόλαιο της Νόβα μαζί με τα μπόνους είναι κοντά στο ένα δίφραγκο εκατομμύρια. Στο ένα οκτασκόσια είναι τα λεφτά του ΟΠΑΠ. Τρία εκατομμύρια είναι από τα διαρκείας, συν άλλο ένα οι χορηγοί (φανέλα κλπ).

Καταλαβαίνεις ότι όλα αυτά τα λεφτά πάνε για ιερό σκοπό. Για το γήπεδο. Αν δίνανε, όμως, πέντε δραχμές παραπάνω για να φτιάξουνε και μια ομάδα της προκοπής θα πέφτανε οι σταυροί στο νερό; Κι όταν λέμε πέντε δραχμές, σε σχέση με τα εκατομμύρια έσοδα που έχει η ΑΕΚ, μιλάμε για 150 χιλιάρικα. Το πολύ δυο κατοστάρικα. Για τρεις-τέσσερις παίκτες των πενήντα χιλίάδων ευρώ που θα κάνανε τη διαφορά.

Στα πενήντα χιλιάρικα είναι το συμβόλαιο του Κάσες που βγάζει μάτια στον Πανθρακικό. Αν ψάξεις βρίσκεις τρεις-τέσσερις περιπτώσεις και κάνεις τη δουλειά σου μια χαρά. Αντίθετα, διαβάζεις ότι και του χρόνου στη Βήτα Εθνική θα συνεχίσουν Γεωργέας και Τσιρίλο. Και για τον Φούλη, οκέι. Ουδεμία αντίρρησις. Και τα κουράγια έχει ακόμα και θα πρέπει και ο ίδιος να επιστρέψει μαζί με την ΑΕΚ στην Σουπερλίγκ. Κι αν είναι δυνατόν και στο καινούργιο γήπεδο.

Να πληρώσουν όμως ξανά-μανά διαρκείας οι ΑΕΚτζήδες του χρόνου, για να βλέπουν συνταξιούχους σαν τον Τσιρίλο; Αν είναι έτσι, να φορέσει φανέλα και να ξαναρχίσει το ποδόσφαιρο ο Δέλλας σαν παίκτης-προπονητής.

Ψίχουλα είναι

Γνωστό είναι ότι ο Μελισσανίδης, είναι σφιχτός. Πολύ σφιχτός, θα λέγαμε. Τα λεφτά τα υπολογίζει μέχρι σέντσι. Και με δεδομένο το “ό,τι πληρώνεις παίρνει’ η ομάδα που έχουν φτιάξει είναι να κερδίζει οριακά στο γκολ τον Κυανό Αστέρα Βάρης, τον Ηρόδοτο και τα λοιπά χωριά της κατηγορίας.

Μια φτηνή ομάδα, φτωχό θέαμα θα προσφέρει. Επιλογής τους είναι αυτή. Υπομονή θα κάνει ο κόσμος της ΑΕΚ, όχι μόνο για φέτος, αλλά μέχρι τον Μάιο του 2015 που θα επιστρέψει η ομάδα στην Σουπερλίγκ. Υπομονή για το θέαμα που βλέπουν στο γήπεδο, δεν υπάρχει κανένας λόγος να κάνουν. Τι είναι, δηλαδή, τα 200 χιλιάρικα που λέγαμε μπροστά στα 70 εκατομμύρια που θα φτάσει το γήπεδο; Ψίχουλα. Στη κυριολεξία ψίχουλα: 0, 003%

Αν κάνεις δηλαδή τη σχετική πράξη της αριθμητικής μιλάμε ότι για ένα χιλιάρικο έξοδα, κάνεις οικονομία για να γλιτώσεις τρία ευρώ.