Η στιγμή που ο Βεζένκοβ “κρυφάκουσε” κι ο Ολυμπιακός που ενθουσιάζεται από την κλάση του

Το 10/12 του Ολυμπιακού μετά από τη Βαλένθια, ο Βεζένκοβ που έδρασε ακαριαία και συνεχίζει να μη βλέπει κανέναν, το Κύπελλο που έρχεται καθώς το ρόστερ γεμίζει. Γράφει ο Χάρης Σταύρου.
Το ματς με τον Ερυθρό Αστέρα δεν ήταν εύκολο για τον Ολυμπιακό. Κάθε άλλο. Οι Σέρβοι είχαν τρεις σερί νίκες απέναντι στους Πειραιώτες, μετρούσαν δύο διπλά στις τελευταίες τρεις επισκέψεις τους στο ΣΕΦ και βρίσκονταν σε καλό φεγγάρι.
Ο Σάσα Ομπράντοβιτς πήρε ένα καλό σύνολο από τον Γιάννη Σφαιρόπουλο και το ανέβασε επίπεδο. Ο Αστέρας δείχνει (και μάλλον είναι) καλύτερος και πιο γεμάτος από ποτέ, έχει προσωπικότητες, έχει αθλητικότητα, έχει σκληρά και πολύ ανταγωνιστικά παιδιά, οπότε το βράδυ της Πέμπτης (12/2) ο αγώνας στο Φάληρο ήταν πολύ επικίνδυνος για τον Μπαρτζώκα και τους παίκτες του.
Για 40 λεπτά οι Σέρβοι πάλευαν, έμεναν κοντά, κολλημένοι σαν τσιμπούρι στην πλάτη του Ολυμπιακού. Δεν τον είχαν στα σχοινιά, του έριχναν όμως πετραδάκια για να γλιστρήσει.
Και σε τέτοια παιχνίδια, αυτός που ακολουθεί και επιμένει, έχει στο τέλος την ευκαιρία του. Ο Μπάτλερ δεν τα έβαλε, ο Νουόρα βρήκε δοκάρι, οι Πειραιώτες πήραν τη 10η νίκη τους στα τελευταία 12 παιχνίδια στη διοργάνωση.
10 νίκες σε 12 ματς. Εκπληκτικός απολογισμός, αμέσως μετά από την εντός έδρας ήττα από τη Βαλένθια στα μέσα Δεκεμβρίου.
Θυμάστε εκείνη την περίοδο. Το ματς με τους Ισπανούς ήταν το πρώτο στο οποίο ο Ολυμπιακός έπαιξε το μπάσκετ που ήθελε, σε υψηλό επίπεδο. Δεν είχε νικήσει, ακολουθούσε ο αγώνας με την Βιλερμπάν και η πίεση ήταν εξωφρενική.
Μόνο που ο Ολυμπιακός, ως οργανισμός, είναι πλέον πολύ έμπειρος για να διαχειριστεί κάθε δύσκολη κατάσταση. Το χλιαρό ξεκίνημα στη σεζόν, οι τρύπες στο ρόστερ, η ανάγκη για ενίσχυση, είχαν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό κοκτέιλ.
Όλοι ήξεραν όμως ότι ήταν θέμα χρόνου να βρουν οι ερυθρόλευκοι τους ρόλους, τις ισορροπίες τους, λειτουργικά σχήματα και ένα καλό διάστημα με μαζεμένα αποτελέσματα που θα “έφτιαχναν” όλο το ρόστερ.
Τώρα, μέσα Φεβρουαρίου, ο Ολυμπιακός τα έχει όλα. Κι ας του λείπουν δύο πόιντ γκαρντ. Κι ας του λείπει ο αρχηγός του. Δεν παίζουν ο Μόρις και ο Τζόσεφ; Θα κάνει τη δουλειά ο Νιλικίνα. Δεν παίζει ο Παπανικολάου; Θα κάνουν τη δουλειά ο Γουορντ και ο Φουρνιέ.
Η αλήθεια είναι ότι οι Πειραιώτες μπορούσαν να έχουν καθαρίσει πιο εύκολα το ματς. Μπορούσαν να αποφύγουν κάποιες βιαστικές αποφάσεις. Υπήρξαν στιγμές που πλημμύρισαν από συναισθήματα ανυπομονησίας και ενθουσιασμού. Κι αυτές οι στιγμές είναι τα διαστήματα που θέλουν να δουλέψουν στο αμέσως επόμενο διάστημα, καθώς μπαίνουμε στην τελική ευθεία της περιόδου.
Η EuroLeague διακόπτεται, το πρωτάθλημα ακολουθεί (εκτός έδρας ματς με τον Ηρακλή το απόγευμα του Σαββάτου (14/2 στις 16:00) και αμέσως μετά έρχεται το Κύπελλο. Εκεί που ο Γιώργος Μπαρτζώκας περιμένει ότι θα έχει όλους τους παίκτες στη διάθεσή του.
Κι ο Μόρις κι ο Τζόσεφ κι ο Παπανικολάου θα ταξιδέψουν στην Κρήτη, οπότε ο Ολυμπιακός γεμίζει και θα ψάξει στο εξής τις λεπτομέρειες. Αυτές που κάπως “προσπέρασε” απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα, επειδή ένιωθε ότι θα πετύχει τον στόχο του με έναν πιο φαντεζί τρόπο.
Το σίγουρο είναι ότι οι Πειραιώτες αρχίζουν να αντιλαμβάνονται πόσο ψηλό είναι το ταβάνι τους, την ώρα που ο ανταγωνισμός δυναμώνει και οι καλές ομάδες γίνονται όλο και περισσότερες.
Αν ο Ολυμπιακός θα αγγίξει αυτό το ταβάνι ή αν θα το τρυπήσει, είναι κάτι που θα φανεί σε τρεις-τέσσερις μήνες από τώρα. Προς το παρόν ο προπονητής του έχει όσα χρειάζεται και ακόμη περισσότερα ώστε το σερί συμμετοχών σε Final Four να μεγαλώσει και οι ερυθρόλευκοι να διεκδικήσουν το τρόπαιο τον Μάιο στην Αθήνα.
Όταν ο Βεζένκοβ “κρυφάκουσε”
Απ’ όλη, πάντως, τη βραδιά απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα, μία είναι η στιγμή που ξεχώρισε.
Έμεναν πέντε λεπτά για το φινάλε, ο Βεζένκοβ είχε την μπάλα ακριβώς μπροστά από τον Σάσα Ομπράντοβιτς και τον Οτζελέγιε πάνω του.
Ο προπονητής του Ερυθρού Αστέρα έκανε το λάθος να ζητήσει από τον Αμερικανό να κάνει φάουλ. Ο Βεζένκοβ τον άκουσε και τιμώρησε ακαριαία και τον Σέρβο προπονητή και τον αντίπαλο φόργουορντ.
Το τελευταίο (αρκετό) διάστημα ο Βεζένκοβ αισθάνεται άτρωτος. “Δεν βλέπει” τους αντιπάλους του, σκοράρει κατά ριπάς και τρέφεται και από το trash talking, αλλά και από την αμφισβήτηση.
Θα αναρωτηθεί κάποιος πώς είναι δυνατόν να αμφισβητείται αυτός ο παίκτης. Στο 2026, δεν υπάρχει άνθρωπος που μπορεί να γλιτώσει από την κριτική. Καλοπροαίρετη ή κακοπροαίρετη, δεν έχει σημασία.
Σημασία έχει να μετατρέπεις τον αρνητισμό σε κίνητρο και να δουλεύεις σαν να μην έχεις καταφέρει τίποτα στην καριέρα σου. Και αυτή τη στιγμή, ο Σάσα τα κάνει και τα δύο στον υπερθετικό βαθμό, γνωρίζοντας ποιο είναι το διακύβευμα. Το οποίο είναι μεγαλύτερο από ποτέ.