Η μανικιουρίστα του Μπαρτζώκα και ο… άνιωθος Ολυμπιακός

Χθες ήταν Τρίτη, για την ακρίβεια Τρίτη και 13 με ό,τι αυτό κόντεψε να συνεπάγεται για τον Ολυμπιακό, αλλά εντέλει απεφεύχθη…

Στις 13 Οκτωβρίου του 1971 γεννήθηκε στη Χιμάρα ο Πύρρος Δήμας τον οποίο -με τη διαδικασία του “εντέλλεσθε”- ο Χρήστος Ιακώβου διέτασσε να κάτσει κάτω από την μπάρα!

Στα γενέθλια του τετράκις Ολυμπιονίκη ο Γιώργος Μπαρζώκας δεν χρειάσθηκε να δώσει την ίδια εντολή στον Εβάν Φουρνιέ και στον Γιαν Μοντέρο: όχι διότι δεν ήθελε, αλλά επειδή δεν μπορούσε!

Το deja vu του Παππά, το ριφιφί και η μανικιουρίστα του Μπαρτζωκα

Είχε ήδη πάρει την άγουσα προς τα αποδυτήρια από το 32ο λεπτό αφήνοντας στο πόδι του τον Χρήστο Παππά (σε μια κατάσταση déjà vu και στο πλαίσιο ειδικότητος αποκτηθείσης εν τω στρατεύματι, όπως έλεγε και ο Φαίδων Γεωργίτσης στη Μαίρη Χρονοπούλου) και την επίκρουση της ομάδας του που κατάφερε να «κλέψει» τη νίκη σε ένα θεωρητικώς χαμένο ματς, δεν την καθοδήγησε ο ίδιος, αλλά την παρακολούθησε από την τηλεόραση μέσα στα αποδυτήρια…

Δεν καπνίζει κιόλας ο προπονητής του Ολυμπιακού, εκτός κι αν άρχισε την κακή συνήθεια χθες, παρακολουθώντας το θρίλερ, χωρίς να μπορεί να επέμβει.

Εάν δεν υπέκυψε σε αυτόν τον πειρασμό, σίγουρα θα πιάσει δουλειά άμα τη επιστροφή του στην Αθήνα, κάποια επιτήδεια μανικιουρίστα, διότι από την αγωνία δεν πρέπει να του έμεινε όχι νύχι, αλλά θα έφαγε ακόμη και τα λέπια!

Χαλάλι του(ς) όμως διότι στο τέλος της δραματικής αναμέτρησης ο Ολυμπιακός έφυγε από τη Ruig Arena έχοντας πετύχει ένα αδιανόητο ριφιφί που οδήγησε σε μια από τις πλέον αξιομνημόνευτες νίκες της ιστορίας του.

Αναίσθητος και άνιωθος

Οι υπερασπιζόμενοι τα σκήπτρα τους Πειραιώτες επέστρεψαν από το -28, ισοφαρίζοντας τη μεγαλύτερη ανατροπή στη σύγχρονη ιστορία της διοργάνωσης: βρέθηκαν στο 62-34 κι ενώ (είμαι βέβαιος πως) εκείνη τη στιγμή κάποιοι οπαδοί τους θα σιχτίριζαν, θα αναθεμάτιζαν και θα έκλειναν την τηλεόραση, ελόγου τους έδωσαν ρεσιτάλ αναισθησίας!

Αυτό είναι το μπάσκετ, αυτός γενικότερα είναι ο αθλητισμός: που ειδικότερα στο υψηλότερο επίπεδο απαιτεί από τους παίκτες να είναι άνιωθοι!!!

Πριν από 14 χρόνια, ο Ολυμπιακός στον τελικό της Κωνσταντινούπολης επέστρεψε από το -19 και σόκαρε την ΤΣΣΚΑ Μόσχας με το πεταχτάρι του Γιώργου Πρίντεζη.

Οι 100.4 πόντοι της Βαλένθια και οι 69.4 του Παναθηναϊκού

Χθες γύρισε από το -28 σε έναν αγώνα που βεβαίως είχε μικρότερη σημασία και ήσσον διακύβευμα, ωστόσο και η χθεσινή ανατροπή έχει το ειδικό βάρος της: όχι μόνο λόγω του -28, αλλά και επειδή συντελέστηκε εκτός έδρας και απέναντι σε μια ομάδα που τα τελευταία χρόνια (ελέω του ιδιάζοντος στιλ που αποτελεί απότοκο κουλτούρας και μάλιστα ανεξαρτήτως προπονητών και παικτών) εξελίχθηκε σε ένα case study του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Έγραφα χθες ότι δεν θυμάμαι πότε άλλοτε μια ομάδα είχε μέσο όρο στην άμυνα της 69.4 πόντους (όπως συμβαίνει με τον Παναθηναϊκό), αλλά δεν μπορώ επίσης να βρω ποια άλλη (πριν από την εφετινή εκδοχή της Βαλένθια) έπαιζε στα επίπεδα του ΝΒΑ, σκοράροντας κατά μέσο 100.4 πόντους!!!

Το απωθημένο με την Παρί

Παρεμπιπτόντως χθες ο Ολυμπιακός εκπλήρωσε το απωθημένο που τον στοίχειωνε από τις 6 Δεκεμβρίου του 2024 όταν στον αγώνα με την Παρί στο ΣΕΦ έτρεξε ένα σερί 22-0 και μετέτρεψε το 60-80 σε 82-80, αλλά εντέλει ηττήθηκε με 96-90.

Χθες όμως δεν χαράμισε την προσπάθεια του και κατάφερε να σώσει την παρτίδα στην κανονική διάρκεια και να την κερδίσει την παράταση, δείχνοντας κιόλας -όπως είπε ο Μπαρτζώκας στα αποδυτήρια- προσωπικότητα και… “αυγά” όπως αποκαλούσε τα συγκεκριμένα ζωτικά όργανα ο συχωρεμένος ο Γιάννης Ιωαννίδης.

Η ηγετικότητα του Μοντέρο και τα ημίχρονα του Φουρνιέ

Ο Μοντέρο δεν επηρεάσθηκε από τη συναισθηματική φόρτιση που τον διακατείχε, βάδισε κόντρα στο ρεύμα της πλειοψηφίας των παικτών οι οποίοι όταν επιστρέφουν στα παλιά σπιτικά τους, νιώθουν σαν να τους κόβονται τα πόδια και απέδειξε δια μίαν εισέτι φοράν ότι αν και μπουσουλάει στους πρωταθλητές Ευρώπης, διαθέτει από γεννησιμιού του και μοστράρει ανά πάσα στιγμή και σε υπερθετικό βαθμό την ηγετικότητα.

Για τον μπαρουτοκαπνισμένο και κλασάτο Φουρνιέ δεν το συζητώ: έχω γράψει και άλλες φορές ότι κάποιες φορές φαίνεται να διαλέγει ματς, αλλά χθες ο μπαγάσας κατάφερε κάτι άλλο…

Διάλεξε ημίχρονο!

Είτε ως μέλος της αρχικής πεντάδας, είτε προερχόμενος από τον πάγκο ο λεγάμενος είναι ούτως ή άλλως σεσημασμένος «clutch player» (όπως απέδειξε στο Final 4 και στους τελικούς με τον Παναθηναϊκό) και χθες φρόντισε για άλλη μια φορά να φανερώσει αυτή τη σπεσιαλιτέ του.

Μ’ αυτά και μ’ εκείνα καλά την πάμε τη δουλειά, καθόσον μετά και την πέμπτη αγωνιστική τα καμάρια μας κάνουν σούμα εννέα νίκες σε δέκα ματς (Παναθηναϊκός 5-0, Ολυμπιακός 4-1) και η καταμέτρησις συνεχίζεται.

Ο Πέσιτς, ο Ζοτς και ο Ολυμπιακός

Στο μεταξύ είδα τη σκηνή που εκτυλίχθηκε στη συνέντευξη Τύπου μετά τη λήξη του αγώνα στο Βελιγράδι, με τον συντονιστή να προσφωνεί τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς ως προπονητή της Παρτίζαν και με ξανάπιασαν τα γέλια όπως και πριν από 27 χρόνια στο Βερολίνο, όπου μάλιστα υπήρξα αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυς.

Τότε βεβαίως η γκάφα στην οποία υπέπεσε εν τη ρύμη του λόγου ο Σβέτισλαβ Πέσιτς στη συνέντευξη Τύπου μετά τον αγώνα Άλμπα – Παναθηναϊκός ήταν χειρότερη, διότι με το που πήρε τον λόγο είπε “Συγχαρητήρια στον… Ολυμπιακό για τη νίκη του”!

Δαγκώθηκε ο Ζοτς, έβαλε τα γέλια και σκούντησε τον παρακαθήμενο, συμπατριώτη και συνάδελφο του ο οποίος δαγκώθηκε και έσπευσε να προβεί στην απαραίτητή διόρθωση και να ζητήσει συγνώμη…