Η κακή εικόνα του Παναθηναϊκού με την ΤΣΣΚΑ 1948 φανέρωσε ξανά το μεγάλο πρόβλημά του, τη μεσαία γραμμή

Ο Παναθηναϊκός προβλημάτισε το βράδυ της Τετάρτης κόντρα στην ΤΣΣΚΑ 1948, μην μπορώντας να λύσει το πρόβλημα που τον ταλαιπωρεί εδώ και πολλά χρόνια.
Ο Παναθηναϊκός έμεινε στο 1-1 κόντρα στην ΤΣΣΚΑ 1948 και έκανε πολύ δυσκολότερο το έργο του για πρόκριση στα playoffs του Conference League. Ιn vitro, το Τριφύλλι δεν “βλέπει” την ομάδα της Βουλγαρίας, η διαφορά ποιότητας που χωρίζει τις δύο ομάδες είναι μεγάλη. In vivo, όμως, ο Παναθηναϊκός εξακολουθεί να πυροβολεί τα πόδια του, να βάζει τεράστια εμπόδια στην προσπάθειά του αρχικά να μπει στη League Phase και εν συνεχεία να δημιουργήσει μια ανταγωνιστική ομάδα, μην μπορώντας -εδώ και πολλά χρόνια- να αντιμετωπίσει το σημαντικότερο πρόβλημά του: την αδυναμία του στο κομβικότερο σημείο του γηπέδου, τη μεσαία γραμμή.
Τι φαίνεται ότι λείπει από το κέντρο του Παναθηναϊκού στα τρία πρώτα επίσημα παιχνίδια της χρονιάς; Η ένταση, η ενέργεια, η δυνατότητα να αμυνθεί, το transition. Στα δύο παιχνίδια με την Πάκσι και στο παιχνίδι με την ΤΣΣΚΑ 1948, οι πράσινοι ήταν πολύ “σοφτ” στη μεσαία γραμμή, κάτι που προφανώς έχει εντοπίσει και ο Νίστρουπ, του οποίου οι δηλώσεις μετά το παιχνίδι με τους Βούλγαρους ήταν ξεκάθαρες: “Δεν είχαμε μομέντουμ και όταν χάναμε την μπάλα δεν μπορούσαμε να την ανακτήσουμε”.
Ο Ετιέν Καμαρά αποκτήθηκε ως “βράχος” μπροστά από τα στόπερ. Αλλά το μόνο που έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να δείξει είναι η ποιότητά του στην κυκλοφορία της μπάλας, με 86% ποσοστό επιτυχίας στις πάσες στον επαναληπτικό με την Πάκσι και 92% στο παιχνίδι με την ΤΣΣΚΑ 1948. Όμως, στα συγκεκριμένα παιχνίδια ο Γάλλος χαφ έχει κερδίσει μόλις 3 στις 17 μονομαχίες που έδωσε. Με μια πρόταση, δηλαδή, μέχρι στιγμής ο Καμαρά έχει βγάλει στο γήπεδο προσόντα τα οποία ο Παναθηναϊκός τα είχε πάνω-κάτω, με τον Πέδρο Τσιριβέγια.
Τον Ισπανό χαφ τον γνωρίζουμε. Δεν χρειαζόταν να παρακολουθήσουμε το χθεσινό ματς για να βγάλουμε συμπεράσματα. Εξαιρετικός στο passing game, χωρίς όμως την ικανότητα να βοηθήσει στο αμυντικό κομμάτι και να δώσει ένταση στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού. Χαρακτηριστικό ότι κόντρα στην ΤΣΣΚΑ 1948 μπήκε μόλις σε 4 μονομαχίες, από τις οποίες κέρδισε μόλις μία.
Από την τριάδα της μεσαίας γραμμής δεν είναι τυχαίο ότι η ένταση και το “νεύρο” που βγάζει ο Αντριάνο Γιάγκουτσιτς, σε συνδυασμό με την εκτελεστική του δεινότητα και την ποιότητά του, τον κάνουν να ξεχωρίζει σαν τη μύγα μέσα στο γάλα. Στη νίκη επί της Πάκσι στην Ουγγαρία ο Γιάγκουτσιτς είχε 9 μονομαχίες, από τις οποίες κέρδισε τις 6, στον επαναληπτικό μπήκε σε 13 μονομαχίες και κέρδισε τις 8, ενώ στο χθεσινό παιχνίδι μπήκε σε 9 μονομαχίες και κέρδισε τις 3.
Είναι ξεκάθαρο ότι στη μεσαία γραμμή του Παναθηναϊκού, στο 6 και στο 8, λείπουν οι “πολεμιστές”.
Πρέπει να κλείσει άμεσα το 8άρι
Η προσμονή για το πολυπόθητο “ναι” του Γένσεν έχει φέρει πίσω τον μεταγραφικό σχεδιασμό του Παναθηναϊκού όσον αφορά τη θέση “8”. Δεδομένα ο Δανός είναι ένας ποδοσφαιριστής που μπορεί να ανεβάσει πολλά επίπεδα τη μεσαία γραμμή του Τριφυλλιού, αλλά πλέον είναι -ξανά- ηλίου φαεινότερο ότι οι πράσινοι πρέπει να βιαστούν και ο box2box μέσος που θα συνδέσει τις γραμμές θα πρέπει αν αποκτηθεί όσο το δυνατό γρηγορότερα.
Άλλωστε, η συγκεκριμένη θέση είναι “ορφανή” εδώ και πολύ καιρό και ο μοναδικός τα τελευταία χρόνια που έχει σταθεί είναι ο Τσέριν, ο οποίος πάντως δεν μπορεί να υπολογιστεί ως ο βασικός χαφ του Παναθηναϊκού, ενώ και ο Κάνγκουα -παρά τις πολλές καλές συστάσεις που φέρνει μαζί του από το Ισραήλ- δεν είναι, τουλάχιστον στα χαρτιά, αυτός που θα εκτοξεύσει τη μεσαία γραμμή.
Δεύτερες σκέψεις για Καμαρά
Όσο ο Παναθηναϊκός έχει σχεδόν ένα μήνα μπροστά του μέχρι την ολοκλήρωση του μεταγραφικού παραθύρου του καλοκαιριού θα πρέπει να μπει σε δεύτερες σκέψεις και για τον Ετιέν Καμαρά. Δεν χρειάζεται να γράψω ότι είναι πολύ νωρίς να κριθεί, τα πόδια δεδομένα είναι βαριά από την προετοιμασία κτλ. Αλλά οι πράσινοι, εκτός από ποιότητα στις μεταβιβάσεις χρειάζονται και ένταση και δύναμη μπροστά από τα στόπερ, στοιχεία τα οποία μέχρι στιγμής ο Καμαρά δεν τα έχει βγάλει στον αγωνιστικό χώρο.
Οι λύσεις είναι δύο: είτε να παίξει βασικός ο “αδικημένος” Κοντούρης, τουλάχιστον μέχρι να βρει ρυθμό και πατήματα ο Γάλλος, στη θέση 6, είτε να “παραδεχτεί το λάθος” του ο Παναθηναϊκός και να προχωρήσει σε έξτρα μεταγραφική κίνηση.
Εν κατακλείδι και φέτος, μέχρι στιγμής, είμαστε στο ίδιο έργο θεατές, όσον αφορά την εικόνα του Παναθηναϊκού. Πρόβλημα στη δημιουργία, πρόβλημα στο transition, πρόβλημα στην αμυντική ασφάλεια. Και είναι προβλήματα που μόνο αν λυθούν θα δούμε έναν διαφορετικό Παναθηναϊκό και μόνο τότε θα του δοθεί η δυνατότητα να γίνει “διεκδικητής”.