Η “υπολογιστική” ΑΕΚ του Νίκολιτς: Πώς ακύρωσε τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκης

Ο Βασίλης Σαμπράκος γράφει για την χαμηλή τοποθέτηση, τις μικρές αποστάσεις, την προστασία της περιοχής, δηλαδή το το πλάνο για να ακυρωθεί το παιχνίδι του Ολυμπιακού, από μια ΑΕΚ που έπαιξε για να μη χάσει.
Κάτω από τη μύτη μας, στην τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου της Stoiximan Super League, o Mάρκο Νίκολιτς έκανε δημόσια δοκιμή ενόψει της πρώτης αγωνιστικής των playoffs και δημιούργησε μπροστά στα μάτια μας το πλάνο του για το Καραϊσκάκης. Αξιοποίησε την ευκαιρία που του έδινε ο τρόπος παιχνιδιού εκείνου του αντιπάλου – της Κηφισιάς του Σεμπάστιαν Λέτο για να βρει ένα σχήμα από του οποίου την ομαδική λειτουργία θα αναδύονται τα στοιχεία που εκείνος αντιλαμβάνεται ως απαραίτητα για να επικρατήσει.
Όπως ο Ολυμπιακός του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, η Κηφισιά βάζει πολλή ένταση κατά την αμυντική της λειτουργία και πιέζει ασφυκτικά τον αντίπαλο στην μπάλα. Εκείνη την πρόκληση, στις 22 Μαρτίου ο Νίκολιτς την αντιμετώπισε ως “διπλή”: ήθελε αφενός να νικήσει έναν αντίπαλο που τον είχε δυσκολέψει πολύ στον πρώτο γύρο και αφετέρου να προετοιμάσει την ομάδα του για το επόμενο παιχνίδι.
Σε εκείνο το ματς, στη Νέα Φιλαδέλφεια, η ιδέα του ήταν να βάλει στο γήπεδο τον Ρομπέρτο Περέιρα για να βοηθήσει με την αξιοπιστία του στο passing game την ΑΕΚ να κυκλοφορήσει την μπάλα με ασφάλεια και να τη φέρει σε χώρους που θα την κάνουν επικίνδυνη. Σε εκείνο το ματς, απέναντι στην Κηφισιά, το ακριβές passing game των Περέιρα, Μαρίν, Πινέδα και η επιθετική δραστηριότητα του Κοϊτά είχαν κρίνει τον νικητή.
Στο Καραϊσκάκης ο Νίκολιτς έβαλε το ίδιο σχήμα – με δύο “απαραίτητες” αλλαγές, την επιστροφή του Μουκουντί (αντί του Βίντα) και τον Πένραϊς αντί του τιμωρημένου Πήλιου. Στις δύο ημέρες που είχε για να ετοιμάσει το ματς με τον Ολυμπιακό, ο Νίκολιτς πήρε μια “έτοιμη” ενδεκάδα, που του είχε δείξει ότι λειτουργεί καλά υπό πίεση, και της άλλαξε δύο πράγματα, με μια κρύα σκέψη βγαλμένη από την ψυχρότητα ηλεκτρονικού υπολογιστή: αλλαγή στα μέτρα που τοποθετείται κατά την άμυνα, χαμηλότερα ώστε να αντιμετωπίσει τις πάσες του Τζολάκη και πολύ μικρές αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές ώστε να μην αφήνει χώρο για την άνετη διεκδίκηση της δεύτερης μπάλας από τους παίκτες του Ολυμπιακού.
Και άμεση μεταφορά της μπάλας στο αντίπαλο μισό κάθε φορά που οι ποδοσφαιριστές του ένιωθαν ότι η πίεση πηγαίνει να γίνει ασφυκτική και ευνοϊκή για τα χαρακτηριστικά του Ολυμπιακού.
Περίπου 9 μήνες μετά την αρχή της δουλειάς του στην ΑΕΚ, το επίπεδο της συνεννόησης του Νίκολιτς με τους ποδοσφαιριστές του έχει φτάσει στο επίπεδο όπου οι παίκτες έχουν πολύ καθαρά κατανοήσει τον ρόλο στο γήπεδο και τις οδηγίες του προπονητή. Οι αποστάσεις μεταξύ των γραμμών δεν μεγάλωναν παρά σε ελάχιστες στιγμές. Ο κεντρικός άξονας προστατευόταν, οι παίκτες που τοποθετούνταν μπροστά από τους στόπερ σε κάθε σέντρα του Ολυμπιακού ώστε να εμποδίσουν τους Ερυθρόλευκους που πατούν με καθυστέρηση την περιοχή για να πάρουν τη δεύτερη μπάλα και να εκτελέσουν ήταν διαρκώς πολλοί.
Και οι εσωτερικοί επιθετικοί γίνονταν ακραίοι αμυντικοί για να εμποδίσουν τις πρώιμες σέντρες – το σήμα κατατεθέν του Ολυμπιακού του Μεντιλίμπαρ. Μια φορά ολιγώρησαν οι παίκτες του, αφήνοντας απροστάτευτο τον χώρο στα όρια της μεγάλης περιοχής και η ΑΕΚ πήγε να το πληρώσει, στο σουτ του Γιαζίτσι.
“Έχω μελετήσει πολύ την ιστορία των ελληνικών playoffs και έχω καταλάβει ότι σε αυτά δεν παίζεις ποδόσφαιρο – παίζεις για το αποτέλεσμα”, είπε μετά από την ολοκλήρωση του ντέρμπι ο Μάρκο Νίκολιτς. Έκανε ακριβώς αυτό. Ετοίμασε μια ομάδα να παίξει για να μη χάσει, για να ακυρώσει το παιχνίδι του Ολυμπιακού. Και την προσδοκία για την επίθεση τη βάσισε πάνω στο γνωστικό επίπεδο της ενδεκάδας του στη δεδομένη στιγμή: είχαν βρεθεί καλά υπό πίεση στο προηγούμενο παιχνίδι, ήλπιζε ότι θα καταφέρουν να βρεθούν καλά και σε αυτό. Συνέβη στο 5’.
Στα μέτρα που τοποθετήθηκε για να αμυνθεί, επειδή ήταν πολύ χαμηλά στο γήπεδο, η ΑΕΚ θα μπορούσε να γίνει πιο απειλητική αν αντί ενός εκ των δύο σέντερ φορ που επέλεξε ο Νίκολιτς είχε στο γήπεδο τον Ζίνι. Ο Νίκολιτς όμως επέλεξε να βάλει στο γήπεδο τους δύο έμπειρους, αυτούς που έχουν “βρεθεί”, αυτούς πάνω στους οποίους εμπιστεύεται και σε σχέση με τον τρόπο που ηγούνται εντός αγωνιστικού χώρου. Με άλλα λόγια, ακόμη και η “αδυναμία” της ΑΕΚ στο Καραϊσκάκη έχει μια εξήγηση – ήταν μια συνειδητή επιλογή του προπονητή.
Σε σχέση με τον τρόπο της, δηλαδή την συγκέντρωσή της, την υπομονή της, και την ιδέα της να χτυπήσει στην κόντρα, η ΑΕΚ του Καραϊσκάκης δείχνει σε μεγάλο βαθμό το μοντέλο παιχνιδιού του προπονητή της. Και αυτό, το ότι έχει καταφέρει να το παρουσιάζει σε έναν “τελικό” στην έδρα του πρωταθλητή Ολυμπιακού, στην οποία η ΑΕΚ υπέφερε κατά τη διάρκεια της προηγούμενης σεζόν, είναι ένα πολύ καθαρό σημάδι της αποτελεσματικότητας που έχει ο τρόπος του Μάρκο Νίκολιτς.