Η έκρηξη Ντόρσεϊ, το αδιέξοδο με τον Ολυμπιακό και η ρήση του Τόμιτς
Ο Ντόρσεϊ λειτούργησε με βάση το χαρακτήρα που ξέρουμε και από το παρελθόν του. Ο Ολυμπιακός, θα έπρεπε να το περιμένει. Ο Γιάννης Φιλέρης γράφει για το σίριαλ που καίει, πλέον, τον Πειραιά…
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Τάιλερ Ντόρσεϊ δεν αισθάνεται καλά με την ομάδα του. Το 2021 ζήτησε από τη Μακάμπι να τον αφήσει ελεύθερο επικαλούμενος την ανασφάλεια που ένιωθε στο Ισραήλ. Νωρίτερα μέσα στη χρονιά είχε χάσει ουκ ολίγες φορές την ψυχραιμία του, βγάζοντας αρκετές φορές τον Γιάννη Σφαιρόπουλο έξω από τα ρούχα του.
Στον Ολυμπιακό, τη σεζόν 2021-22 έπαιξε πολύ καλά, ήταν πρωταγωνιστής, αλλά το καλοκαίρι είχε βάλει στο μυαλό του την επιστροφή του στο ΝΒΑ. Οι “ερυθρόλευκοι” του ζητούσαν μια απάντηση, ο ομογενής γκαρντ τους είχε στο περίμενε, μέχρι που αποφάσισαν να συνεχίσουν χωρίς αυτόν.
Αλλά και στη Φενέρ όπου ξαναβρήκε τον Σφαιρόπουλο (και μετά τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους) είχε προβλήματα, κυρίως λόγω του χρόνου συμμετοχής του. Μια δήλωση του για “έλλειψη σεβασμού” σηματοδότησε ουσιαστικά την αποχώρηση του από την Κωνσταντινούπολη. Ο Ολυμπιακός του ξανάδωσε την ευκαιρία, με ένα μεγάλο συμβόλαιο το οποίο ολοκληρώνεται τον προσεχή Ιούνιο.
Η πρώτη του σεζόν (2024-25) είχε πολλά σκαμπανεβάσματα και ένα προσωπικό πρόβλημα τον οποίο τον επηρρέασε πάρα πολύ. Ο 30χρονος άσος είναι έντονα συναισθηματικός, φαίνεται και με τον τρόπο που αγωνίζεται. Όταν ευστοχήσει στο πρώτο σουτ θα βάλει όλα τα επόμενα. Αν το χάσει, θα βασανίζεται με το σίδερο όλο το βράδυ.
Κάπως έτσι λειτουργεί και έξω από το γήπεδο. Όταν ο Μπαρτζώκας στην περσινή σεζόν, είδε ένα διαφορετικό παίκτη να έρχεται από το σπουδαίο EuroBasket, δεν δίστασε να πάρει μια ρηξικέλευθη απόφαση. Βλέποντας ότι η συνύπαρξη με τον Φουρνιέ ήταν αρκετά δύσκολη και καθώς ο Γάλλος δεν είχε ξεκινήσει καλά τη σεζόν, αποφάσισε να χρίσει τον Ντόρσεϊ βασικό, αφήνοντας τον πρώην NBAer στον πάγκο.
Σχηματικά όλα είναι αυτά, γιατί στο σύγχρονο μπάσκετ δεν υπάρχουν βασικοί και αναπληρωματικοί, όλοι έχουν ρόλο και χρόνο, ωστόσο, στο μυαλό των παικτών τα πράγματα πολλές φορές είναι διαφορετικά. Ο Τάιλερ ένιωσε πολύ καλύτερα, έγινε για αρκετό καιρό ο βασικός σκόρερ από την “ερυθρόλευκη” περιφέρεια και παρότι δεν έπαιξε το ίδιο καλά στο φάιναλ-φορ και λόγω του τραυματισμού του αγωνίστηκε μόλις σε ένα ματς της σειράς των τελικών, ο Ολυμπιακός του χρωστάει πάρα πολλά στην πορεία μέχρι την κατάκτηση των τριών τίτλων που πήρε πέρσι.
Η σχέση, βέβαια, είναι αμφίδρομη. Κι ο Ντόρσεϊ … χρωστάει στον Ολυμπιακό την καθιέρωση του στην ελίτ των παικτών της Ευρωλίγκας και προφανώς την άνοδο του στο μπασκετικό χρηματιστήριο. Τα σχεδόν 2 εκατομμύρια που είναι να εισπράξει από τους Πειραιώτες ναι μεν προβλέπονται από το συμβόλαιο του, αλλά δεν τον ικανοποιούν για το μέλλον. Σε μια πρώτη προσέγγιση -το καλοκαίρι- για την επέκταση της συμφωνίας, ο Ολυμπιακός συνειδητοποίησε ότι ο διεθνής άσος θα ζητήσει … τον ουρανό με τ’ αστρα.
Τραβώντας το σχοινί στα άκρα
Η φημολογούμενη εμπλοκή του ΠΑΟΚ, που προσφέρει όπως λέγεται ένα μυθικό συμβόλαιο στον παίκτη, αποτελεί έξτρα (ίσως και αξεπέραστο) εμπόδιο. Συν τοις άλλοις στον Ολυμπιακό της νέας σεζόν, με δυο γκαρντ ολκής στο ρόστερ, ένας εκ των οποίων (Μοντέρο) έχει πολλή ώρα την μπάλα στα χέρια του, επαναοριοθετούσε το ρόλο του στην ομάδα.
- Με τη Μπολόνια είχε ένα φανταστικό επιθετικό πρώτο δεκάλεπτο, αλλά την ίδια ώρα ήταν… μαύρη τρύπα στην άμυνα.
- Εναντίον της Εφές, ξεκίνησε από τον πάγκο, πνίγηκε στο άγχος, ήταν άστοχος και ξέσπασε με ένα κλέψιμο που κατέληξε σε ένα εντυπωσιακό κάρφωμα στον αιφνιδιασμό.
- Κόντρα στη Βαλένθια μπήκε πάλι στη θέση του Φουρνιέ, χάθηκε όμως μέσα στη γενική πλημμύρα, δεν μπόρεσε να βοηθήσει και … δεν ξανάπαιξε δευτερόλεπτο. Ήταν τόσο καλός ο Γάλλος στο δεύτερο ημίχρονο, που δεν το κούνησε ρούπι στις δυο περιόδους και την πεντάλεπτη παράταση…
Κάπως έτσι φτάσαμε στο σχόλιο που έκανε σε εκπομπή του YouTube θέλοντας να απαντήσει στην επισήμανση του Τζάρεντ Μπλοσονγκέιμ ότι “είναι αντικαταστάσιμος” στον Ολυμπιακό. “Τότε γιατί δεν με ανανεώνουν” ρώτησε και άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, κατηγορώντας την ομάδα του για άδικη μεταχείριση και το τεχνικό επιτελείο για σκόπιμο παραμερισμό του.
Πέραν του απόλυτου παραλογισμού στα media της νέας εποχής, όπου δυο εν ενεργεία μπασκετμπολίστες σχολιάζουν … χωρίς έλεγχο και κανένα πρόβλημα τις σχέσεις των άλλων ομάδων της EuroLeague με τους συναθλητές τους, o Ντόρσεϊ, αποφάσισε να τραβήξει το σχοινί στα άκρα. Ο Ολυμπιακός τον γύρισε από τη Βαρκελώνη στην Αθήνα, τον κάλεσε σε απολογία και τον απειλεί με άμεσες κυρώσεις.
Δεν ήταν έκπληξη, αδιέξοδο εν όψει
Η έκρηξη Ντόρσεϊ δεν προκάλεσε έκπληξη, όπως ας πούμε συνέβη με τον Γουόκαπ. Κάποιοι λένε ότι… άργησε κιόλας, αφού και το παρελθόν που αναλύσαμε αναδεικνύουν τον συγκρουσιακό του χαρακτήρα. Κι ο Ολυμπιακός, εδώ που τα λέμε, έπρεπε να το περιμένει. Από την στιγμή που δεν κυνήγησε τη συμφωνία με τον διεθνή γκαρντ μέσα στο καλοκαίρι, ήταν δεδομένο ότι κάποια στιγμή θα έσκαγε η βόμβα.
Το κακό είναι ότι αν δεν συμβεί κάτι άλλο που θα επανενώσει τον Ντόρσεϊ με τον οργανισμό του Ολυμπιακού, δύσκολα θα τον δούμε ξανά να παίζει για τους πρωταθλητές Ευρώπης.
Θα χρειαστούν διαδοχικές υπερβάσεις από το κλαμπ και τον παίκτη, για να κολλήσει πάλι το ραγισμένο γυαλί. Φυσικά στη ζωή όλα μπορούν να συμβούν, το πιο πιθανό όμως είναι να οριστικοποιηθεί το διαφαινόμενο αδιέξοδο στις σχέσεις τους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Ποιος θα κερδίσει; Κανείς. Ο Ολυμπιακός χάνει ένα Έλληνα διεθνή, σε μια εποχή που τα διαβατήρια σπανίζουν, άρα αν δεν βρει μια λύση, θα εμφανιστεί λειψός στις εγχώριες υποχρεώσεις του (γιατί στην Ευρωλίγκα το κενό καλύπτεται με ξένο παίκτη) και ο Ντόρσεϊ μένει εκτός γηπέδων ρισκάροντας. Οι πρωταθλητές ενδέχεται να του κάνουν διακοπή συμβολαίου, οι μνηστήρες, φυσικά, μπορεί να περιμένουν μέχρι το καλοκαίρι, αλλά θα’ ναι διατεθειμένοι τότε να χρυσοπληρώσουν ένα ανενεργό μπασκετμπολίστα.
Πέραν όλων αυτών, ο Ντόρσεϊ διάλεξε λάθος χρονική στιγμή να εναντιωθεί στη διοίκηση και τους προπονητές του Ολυμπιακού. Όλα αυτά συνέβησαν μια μέρα μετά την επική επιστροφή της ομάδας του από το -28 και τον θρίαμβο εναντίον της Βαλένθια. Λειτούργησε με το ένστικτο και με βάση το έντονο συναίσθημα του, αγνοώντας την ιστορική ρήση του Μίλαν Τόμιτς: “Τελειώνει ο Ολυμπιακός; Δεν τελειώνει…”