Η διαφορά στην ομαδική λειτουργία ανάμεσα σε ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό ήταν χαοτική

Στα τελευταία του παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό ο Ράφα Μπενίτεθ επαναλάμβανε μια αρχή παιχνιδιού στο πρέσινγκ προς τον αντίπαλο ψηλά στο τερέν: Έβαζε τον Παναθηναϊκό να πιέζει σε man vs man. Το έκανε απέναντι στην ΑΕΚ, το έκανε απέναντι στην Ρόμα και συνέχισε, εξελίσσοντας το, προκειμένου κάθε φορά που αντίπαλος καταφέρνει να βγει από την πίεση στο δικό του μισό να γυρίζει ο Παναθηναϊκός και να οργανώνεται σε άμυνα ζώνης στο δικό του μισό. Όλο αυτό προφανώς ήταν αντικείμενο μελέτης για την ομάδα των αναλυτών παιχνιδιού που δουλεύουν για να έχουν καλά πληροφορημένο τον Ραζβάν Λουτσέσκου.

Ο ΠΑΟΚ μπήκε στη Λεωφόρο καλά προετοιμασμένος για το man to man πρέσινγκ του Παναθηναϊκού. Καλά τοποθετημένος για να κυκλοφορήσει την μπάλα υπό πίεση στο δικό του μισό κατά το πρώτο στάδιο της επιθετικής ανάπτυξης. Και με έτοιμες τις εναλλακτικές του για κάθε φορά που οι κινήσεις του δεν δημιουργούσαν χώρο για να κινηθεί ένας ποδοσφαιριστής και να πάρει την μπάλα· τη δίνουμε στον Μιχαηλίδη και σημαδεύει με ακρίβεια στις πτέρυγες. Ακριβώς επειδή ήταν καλά προετοιμασμένος να βγει από την man to man πίεση, ο ΠΑΟΚ έβρισκε έπειτα πολύ χώρο για να τρέξει με την μπάλα διότι εκμεταλλευόταν την δυσκολία των παικτών του Παναθηναϊκού να συνεννοηθούν καλά και γρήγορα προκειμένου να επιστρέψουν και να καλύψουν τους χώρους με την άμυνα ζώνης.

Στην πραγματικότητα το παιχνίδι έδειξε το πού πηγαίνει από το πρώτο δεκαπεντάλεπτο. Ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να προβληματίσει τον ΠΑΟΚ με την πίεσή του. Και δεν μπορούσε να τον προβληματίσει ούτε με την επιθετική ανάπτυξη του διότι ανάμεσα στις δύο ομάδες σήμερα υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά ταχύτητας. Διότι οι παίκτες του Παναθηναϊκού σκέφτονται, ενώ οι παίκτες του ΠΑΟΚ λειτουργούν αυτόματα, με τις πληροφορίες περασμένες στο υποσυνείδητό τους διότι είναι μια ομάδα πολλών ετών. Το ματς θα μπορούσε να φτάσει στο 0-2 από το πρώτο ημίχρονο.

Όλα τα παραπάνω όμως δεν σημαίνουν ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει ένα πιο αποτελεσματικό πλάνο παιχνιδιού από την πλευρά του Ράφα Μπενίτεθ. Ο Ισπανός επέλεξε να παίξει με 6άρι τον Σωτήρη Κοντούρη, έναν 20χρονο ποδοσφαιριστή με λίγες παραστάσεις, ενώ είχε επιλογές με μεγαλύτερη εμπειρία. Επέλεξε στο πρώτο ημίχρονο να ανεβεί ψηλά στο γήπεδο και να πιέσει, όπως και να κυκλοφορήσει την μπάλα υπό πίεση στο δικό του μισό, ενώ υπήρχε και άλλος δρόμος σκοπιμότητας, σαν αυτό που ακολούθησε στο δεύτερο ημίχρονο προκειμένου να μην δώσει στον ΠΑΟΚ την ευκαιρία να κάνει αυτό που έχει αναγάγει σε τέχνη – το “κλέβω την μπάλα κοντά στη σέντρα και φεύγω με ταχύτητα στην επίθεση”.

Δεν ήθελε όμως να παίξει για το αποτέλεσμα ο Μπενίτεθ. Οι επιλογές του δείχνουν ότι ήθελε να συνεχίσει αυτό που κάνει τις τελευταίες εβδομάδες: Τις δοκιμές.

Στην εποχή που βρισκόμαστε, η διαφορά ανάμεσα στον ΠΑΟΚ και τον Παναθηναϊκό στην ποιότητα της ομαδικής λειτουργίας είναι χαοτική. Είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια ομάδα που λειτουργεί με αυτοματισμούς και μια ομάδα στην οποία επικρατεί σύγχυση σε σχέση με τις αρχές του παιχνιδιού – ομάδα που δεν έχει καθαρό στο μυαλό της το τι θέλει να κάνει και γι’ αυτό αργεί ή παίζει ακίνδυνα.

Η μόνη ερώτηση για την ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου ήταν σχετική με το αν μπορεί να αποδώσει αποτελεσματικά σε αυτές τις εξωπραγματικές συνθήκες πένθους που ζει την τελευταία εβδομάδα. Η απάντηση στην Λεωφόρο ήταν ότι μπορεί. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο επιμέρους όφελος για τον ΠΑΟΚ σε αυτή τη βραδιά. Διότι μέσα σε αυτό το πένθος πρόκειται να παίξει μια σειρά αγώνων που αποφασίζουν σε μεγάλο βαθμό το τι θα πετύχει στις δύο εκ των τριών διοργανώσεων που μετέχει.