Η αλήθεια για την ΑΕΚ: Δρόμος δύσκολος, εχθρικός αλλά επιτέλους υπαρκτός
Ο Βαγγέλης Αρναούτογλου γράφει για την ΑΕΚ που δεν κρίνεται από ένα αποτέλεσμα, αλλά από το αν και πότε μπορεί να καλύψει το μεγάλο χάντικαπ, χτίζοντας από την αρχή σε ένα περιβάλλον που μόνο ουδέτερο δεν είναι, αλλά εχθρικό.
Ακόμα κι αν η ΑΕΚ είχε νικήσει τον Ολυμπιακό στη Νέα Φιλαδέλφεια, σε ένα παιχνίδι που κατά τη γνώμη μου αλλοιώθηκε καθοριστικά, με ένα πέναλτι που έχει ήδη αποδομηθεί από ξένους αναλυτές, μακριά από μικροελληνικά συμφέροντα, αλλά και με τη μη αποβολή του Ποντένσε για την ξεκάθαρη αγκωνιά στον Ρότα που δεν γίνεται να αμφισβητηθεί από κανέναν ωστόσο επιμελώς αποκρύπτεται, η ουσία δεν θα άλλαζε. Γιατί το ζήτημα της ΑΕΚ δεν είναι ένα αποτέλεσμα, αλλά η μεγαλύτερη εικόνα που κάποιοι επιμένουν συστηματικά να αγνοούν.
Η Ένωση καλείται μέσα σε διάστημα μόλις έξι μηνών να καλύψει ένα τεράστιο αγωνιστικό και οικονομικό χάντικαπ απέναντι σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ. Ομάδες δομημένες εδώ και χρόνια, με σταθερούς προπονητές, σαφές αγωνιστικό μοντέλο, πληρέστερο υλικό σε κομβικές θέσεις και -κυρίως- με σαφώς μεγαλύτερη επενδυτική δυνατότητα. Όχι επειδή τα κάνουν όλα σωστά, αλλά επειδή εδώ και χρόνια έχουν χτίσει έναν μηχανισμό παραγωγής εσόδων μέσω πωλήσεων παικτών, κάτι που η ΑΕΚ μόλις τώρα επιχειρεί να δημιουργήσει από την αρχή.
Το χάσμα των εσόδων δεν κλείνει με αφήγημα
Ο Ολυμπιακός πούλησε τον Κωστούλα για περίπου 40 εκατ. ευρώ πριν καν προλάβει να αφήσει στίγμα ‘”μύθου” στην ομάδα. Μπορεί, αν το θελήσει, να εισπράξει άλλα 20+ εκατ. ευρώ από τον Μουζακίτη, ενώ ο Τζολάκης αποτιμάται ακόμη ψηλότερα.
Ο ΠΑΟΚ πήρε πάνω από 11 εκατ. ευρώ για τον Κουλιεράκη, άλλα τόσα για τον Τζόλη, έχει τον Κωνσταντέλια στο ρόστερ του, εμφανίζει ήδη τον Μύθου και δεν πρέπει να ξεχνάμε τα 8 εκατ. ευρώ για τον Γιαννούλη στη Νόριτς, αλλά και τα συνολικά έσοδα που ξεπέρασαν τα 20 εκατ. ευρώ από την υπόθεση Τζήμα μέσω πώλησης και μεταπωλήσεων! Όλα αυτά από Έλληνες παίκτες…
Την ίδια στιγμή, η ΑΕΚ έχει στην πρώτη ομάδα της μόλις έναν Έλληνα με πραγματική προοπτική, τον Καλοσκάμη, τον οποίο μάλιστα αγόρασε. Αυτό από μόνο του εξηγεί γιατί η ΑΕΚ δεν έχει σήμερα παίκτες να πουλήσει και γιατί δεν μπορεί να ακολουθήσει τον ίδιο οικονομικό κύκλο. Η σωστή λειτουργία των Ακαδημιών της ξεκίνησε ουσιαστικά μόλις τα τελευταία 1,5 χρόνια και όποιος περιμένει άμεσα αποτελέσματα είτε δεν γνωρίζει είτε δεν θέλει να γνωρίζει πώς λειτουργεί το ποδόσφαιρο σε αυτό το επίπεδο.
Υπάρχει πλάνο, αλλά δεν υπάρχουν μαγικά κουμπιά
Παρά το γεγονός ότι η ΑΕΚ αύξησε σημαντικά την επενδυτική της δραστηριότητα, δαπανώντας 9 εκατ. ευρώ τον Ιανουάριο για τρεις αγορές χωρίς πωλήσεις και χωρίς δανεικούς (κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί), εξακολουθεί να κινείται με αντικειμενικό μειονέκτημα. Το πλάνο, ωστόσο, είναι ξεκάθαρο και εφαρμόζεται: προσθήκη νεαρών, εξελίξιμων παικτών με προοπτική μεταπώλησης, όπως οι 20χρονοι Γκεοργκίεφ και Σαχαμπό, και παράλληλα ανάδειξη παικτών από τις Ακαδημίες. Εδώ απαιτείται στοιχειώδης ρεαλισμός.
Δεν πρόκειται να εμφανιστούν ξαφνικά τρεις ή τέσσερις παίκτες έτοιμοι για πρωταθλητισμό. Θέλει χρόνο, σωστή δουλειά, λάθη που θα γίνουν και διορθώσεις. Ο δρόμος είναι μακρύς και οι δαπάνες προς αυτήν την κατεύθυνση όχι μόνο δεν πρέπει να μειωθούν, αλλά να αυξηθούν αν η ΑΕΚ θέλει πραγματικά να καλύψει το χαμένο έδαφος.
Ανταγωνιστική, αλλά όχι σε ουδέτερο έδαφος
Την ίδια στιγμή, η ΑΕΚ καλείται να είναι ανταγωνιστική σε Ελλάδα και Ευρώπη, γνωρίζοντας ότι παίζει συχνά σε γήπεδο που δεν είναι ουδέτερο. Διαιτησίες όπως αυτή του Μάκελι στη Νέα Φιλαδέλφεια, όπου μετά το γκολ της ΑΕΚ έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να επαναφέρει το ματς σε ισορροπία, δεν είναι απλώς κακές βραδιές. Είναι μοτίβο. Μπορεί οι εγχώριοι τηλεκριτικοί καριέρας να βαφτίζουν στη συμπεριφορά του Μάκελι ως φυσιολογική , όμως στο εξωτερικό το διαβάζουν πολύ πιο καθαρά και το επισημαίνουν χωρίς φόβο.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, χτίζονται και βολικοί μύθοι. Όπως εκείνος πριν από το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, ότι αν η ΑΕΚ είχε ένα έτοιμο “6άρι” θα είχε περισσότερες πιθανότητες νίκης. Λες και ένα χαφ θα ακύρωνε πέναλτι, κάρτες και ερμηνείες φάσεων. Τελικά, το μοναδικό 6άρι, πεντακάθαρος κόφτης νίκης που έπαιξε καθοριστικό ρόλο ήταν ο Μάκελι. Και αυτό λέει περισσότερα από κάθε τακτική ανάλυση.
Η ουσία παραμένει μία. Η ΑΕΚ έχει δρόμο μπροστά της. Δύσκολο και ανηφορικό. Η αρχή όμως έχει γίνει: με την επιλογή ενός καλού προπονητή στο πρόσωπο του Νίκολιτς, με την εφαρμογή ενός κανονικού ποδοσφαιρικού πλάνου υπό τον Ριμπάλτα και με αυξημένη επενδυτική διάθεση επί Μάριου Ηλιόπουλου. Χρειάζεται όμως κι άλλο boost. Περισσότερα χρήματα, περισσότερος χρόνος και ρεαλισμός για το που βρίσκεται.