Η ΑΕΚ κυριάρχησε γιατί Ριμπάλτα και Νίκολιτς είναι αυθεντίες

Η ΑΕΚ πανηγυρίζει, ο κόσμος της ζει όνειρο, ο τίτλος επέστρεψε στη Νέα Φιλαδέλφεια μετά το 2023, όλος ο οργανισμός δούλεψε ρολόι, όλοι όσοι συμμετείχαν σε αυτό που παρουσίασαν Νίκολιτς και παίκτες, έχουν μερίδιο στην επιτυχία. Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει την ανωτερότητα της Ένωσης και αυτό είναι ένα ακόμη τεράστιο κέρδος. Πλάνο, συνέπεια στις αρχές του ποδοσφαίρου, πείσμα στις αποτυχίες και άμεση επιστροφή στο δρόμο των επιτυχιών. Τώρα που όλα τελείωσαν και μπορούν να μπουν οι σκέψεις σε μια σειρά, είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί η ΑΕΚ έριξε… σκόνη σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ, δύο αγωνιστικές πριν πέσει η αυλαία.

Πήρε αυτούς που ήθελε

Από την πρώτη μέρα ουδείς παρέκκλινε του αρχικού σχεδιασμού. Ο Μάριος Ηλιόπουλος δεν μπήκε στα… χωράφια των Ριμπάλτα και Νίκολιτς, τους έδωσε όλο το γήπεδο να παίξουν την μπάλα που τόσο καλά ξέρουν. Ο Ισπανός τεχνοκράτης δεν σπατάλησε χρήματα άσκοπα, τα ξόδεψε εκεί που είχε σχεδιάσει, όλα είχαν στόχευση, τίποτα στην τύχη, τίποτα στο… πόδι. Σε κάθε θέση είχε ξεχωρίσει 2 άντε 3 επιλογές, επέμενε και στο τέλος έπαιρνε υπογραφές. Πλήρωσε και ομάδες εκεί που έκρινε πως άξιζε τον κόπο, απαιτούνται και θυσίες όταν θέλεις μόνο αυτό που σου έχει… γυαλίσει. Ανέφερα πρώτα τις μεταγραφές, γιατί ο κόσμος πάντα εκεί στέκεται, τα νέα πρόσωπα είναι αυτά τα οποία θα κάνουν την διαφορά.

Πριν από τις προσθήκες, ο Ριμπάλτα είχε πάρει τον προπονητή που στο μυαλό του, θα αξιοποιούσε κατάλληλα τους ποδοσφαιριστές. Κι εκεί πλήρωσε ομάδα, το σημείωσα παραπάνω, τον Σέρβο ήθελε με κάθε κόστος, τα έσκασε στην ΤΣΚΚΑ Μόσχας και τον έφερε στην Αθήνα. Στρατηγικές κινήσεις με αποφασιστικότητα, δείγμα του ξεκάθαρου πλάνου, έτσι στήνονται οι ομάδες.

Οι προκρίσεις της έδωσαν αέρα

Η ΑΕΚ εδώ και έναν χρόνο λειτουργεί υποδειγματικά, έθαψε βαθιά στο χώμα την τελευταία σεζόν του Αλμέιδα. Η ΑΕΚ του Αργεντινού κουβαλούσε ασθένειες, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, το κλαμπ βρήκε ξανά την υγεία του και όλα προχώρησαν ιδανικά. Η καλή μέρα φάνηκε από το καλοκαίρι. Τον πρώτο καιρό του… χτισίματος, μπήκαν οι βάσεις, τα επόμενα βήματα ήταν εξίσου σημαντικά, εξίσου στέρεα και μετρημένα. Οι προκρίσεις μέχρι την League Phase του Conference League δεν ήταν κάτι που εντυπωσίασε, αλλά ήταν προαπαιτούμενο για όλους τους λόγους που καταλαβαίνουμε. Οι νίκες σε κάνουν να πιστεύεις περισσότερο, σε αυτή την περίπτωση σου δίνουν και χρήματα, σε ανεβάζουν θέσεις στην ευρωπαϊκή βαθμολογία, όλα παίζουν ρόλο.

Από τις… σφαλιάρες στους θριάμβους

Ο Νίκολιτς ποτέ δεν έκρυψε τις σκέψεις του, ίσα ίσα, μίλησε ανοικτά για την δουλειά του, υπολόγισε μαεστρικά την περίοδο που η ομάδα του θα έφθανε στο σημείο που ήθελε και πάνω εκεί συνέχισε να επενδύει. Έφαγε και… σφαλιάρες στα ντέρμπι, δεν φοβήθηκε, έμεινε στις γραμμές του, στην πορεία βρήκε τους τρόπους για να κερδίζει και τα μεγάλα ματς, έδειξε νωρίς πως το πλάνο του ήταν καλογραμμένο. Λίγο ήθελε για να πάει όλο το δρόμο και στα ευρωπαϊκά μονοπάτια, οι λεπτομέρειες του έλειψαν, αλλά με την κούπα του πρωταθλητή στα χέρια, όλοι ξέχασαν ήδη την Ράγιο Βαγιεκάνο και την χαμένη ευκαιρία.

Μην ψάχνετε βαθυστόχαστες αναλύσεις για το πως ο Νίκολιτς έφερε την ΑΕΚ στην κορυφή τόσο γρήγορα. Η απλότητα των κινήσεων είναι και το πιο δύσκολο κομμάτι. Εκεί τα χαλάνε οι περισσότεροι. Ο Σέρβος είχε ψυχραιμία και επιμονή. Είχε και τον Ριμπάλτα που του έφερνε τα σωστά εργαλεία, δεν μπορούσε να αποτύχει αυτή η συνταγή. Η ΑΕΚ ασχολήθηκε σε βάθος με το ίδιο το ποδόσφαιρο. Ο ανταγωνισμός δεν την περίμενε. Όταν την κατάλαβε ήταν αργά, είχε μείνει πίσω…