Η ΑΕΚ είναι πανάξια πρώτη χάρη στον τύπο με το “11”, αλλά τώρα έχει στη Μαδρίτη μια δουλειά

Ένα βράδυ λες και ήταν παραγγελία της ΑΕΚ. Πρώτα ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να ξεπεράσει το εμπόδιο του Παναθηναϊκού, αφήνοντας δύο βαθμούς στη μάχη κορυφής και δύο περίπου ώρες αργότερα οι κομάντος του Μάρκο Νίκολιτς άλωσαν το Γεώργιος Καραϊσκάκης, με τον Κοϊτά με το “11” στην πλάτη να επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά τι βάρος έχει αυτό το νούμερο στην κιτρινόμαυρη φανέλα.

Κι όσοι αναρωτιέστε γι’ αυτό, αρκεί να θυμηθείτε τη συνάντηση του Θωμά Μαύρου με τον Ντέμη Νικολαΐδη για λογαριασμό του SPORT24 στη Νέα Φιλαδέλδεια.

Με αυτό το διπλό η Ένωση απέκτησε ένα ισχυρό προβάδισμα κι ενώ απομένουν πέντε στροφές για το φινάλε του πρωταθλήματος. Αυτό το προβάδισμα μετουσιώνεται σε ένα μαξιλαράκι ή “περιθώριο” για μια ήττα, να την πλησιάσουν οι διώκτες της. Τα κέρδη δεν σταματούν εκεί.

Πρωτίστως η ΑΕΚ απέδειξε κόντρα στον Ολυμπιακό μένει να φανεί τι θα συμβεί με τον ΠΑΟΚ στη δεύτερη αγωνιστική, ότι σε αυτή τη μάχη για τον τίτλο δεν έχει να ζηλέψει απολύτως τίποτα από το σύνολο του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Το χάσμα έχει γεφυρωθεί σε έναν μεγάλο βαθμό, διότι και η άλλη πλευρά έχει κάνει βήματα πίσω (προσωπικά θεωρώ ότι της λείπει ο Κωστούλας).

Ωστόσο από σήμερα το συγκεκριμένο διπλό (πρέπει να) ανήκει στο παρελθόν. Άλλωστε σε αντίθεση με τους υπόλοιπους των playoffs η ΑΕΚ έχει να δώσει άμεσα δύο μάχες για το Conference League με τη Ράγιο Βαγιεκάνο. Μια πολύ γλυκιά πρόκληση για την ίδια αλλά και το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Το γρήγορο γκολ της άνοιξε έναν ορθάνοικτο δρόμο

Για να αντιμετωπίσει αυτό τον Ολυμπιακό του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ υπάρχουν δύο τρόποι. Πρώτον να του σπάσεις το press και η ΑΕΚ το έκανε παίζοντας άμεσο ποδόσφαιρο με βαθιές μπαλιές και δεύτερον να του αφήσεις την κατοχή. Ο Ολυμπιακός κόντρα σε μια καλά οργανωμένη άμυνα δυσκολεύεται να γίνει απειλητικός και επιβεβαιώθηκε σε ένα ακόμα ντέρμπι.

Μια φορά κατάφερε να βγάλει φάση με γρήγορη εναλλαγή της μπάλας και ήταν η μοναδική μεγάλη φάση στο ματς, το πλασέ του Ελ Κααμπί στο 21′. Το τέρμα του Γιαζίτσι προήλθε από απομάκρυνση της άμυνας μετά από γέμισμα και όχι μετά από ορθολογική ανάπτυξη. Ορθώς δεν μέτρησε διότι ο Πιρόλα επηρεάζει το οπτικό πεδίο του Στρακόσα. Αυτή τη φορά η πλάστιγγα στο τέλος έγειρε για την ΑΕΚ και δίκαια.

Σε αντίθεση με τον Ολυμπιακό η ΑΕΚ βρήκε το γκολ στην πρώτη της φάση και τότε το μόνο που έπρεπε να κάνει είναι να οχυρώσει τα καρέ του Στρακόσα κάτι που έκανε με επιτυχία.

Ανασταλτικά η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς έκανε εξαιρετικό παιχνίδι με πρωτεργάτες τους δύο μέσους της, τον αρχοντικό σε ένα ακόμη παιχνίδι Φιλίπε Ρέλβας, όπως και τον Λάζαρο Ρότα. Μουκουντί και Πενράις στάθηκαν στο ύψος τους, όμως αμφότεροι δεν απέφυγαν και τα λάθη.

Επιθετικά η ΑΕΚ μπορούσε να κάνει περισσότερα. Όχι για την προσέγγισή της αλλά για το γεγονός ότι όταν πήρε η ίδια την μπάλα στα πόδια, μπορούσε να γίνει περισσότερο απειλητική. Αυτό έγινε περισσότερο εμφανές στο φινάλε του αγώνα όταν πολλές φορές βρέθηκε σε θέση να κρατά μπάλα ψηλά και να δημιουργεί ρήγματα στην άμυνα του Ολυμπιακού.

Λίγο περισσότερο προσεκτική να ήταν, κάποιες καλύτερες επιλογές στην τελική πάσα και θα μπορούσε να είχε εκδηλώσει πολύ καλύτερες φάσεις και να βρει κι άλλα γκολ. Θα της χρειαζόταν διότι σε περίπτωση ισοβαθμίας (με ισοπαλία πλέον στη Φιλαδέλφεια) η ΑΕΚ υστερεί, αφού έχασε με 2-0 στην κανονική διάρκεια. Λεπτομέρεια που μακάρι να μην έχει την παραμικρή σημασία στο τέλος.

Η ίδια ορίζει τη μάχη του τίτλου, αλλά η Ευρώπη έχει τη δική της αίγλη

Με πέντε αγωνιστικές να απομένουν το +5 δεν είναι μικρό προβάδισμα. Βέβαια δεν πρέπει να την αποπροσανατολίσει. Ο ΠΑΟΚ τη νίκησε μια φορά στο γήπεδο της και αν το κάνει και δεύτερη και την πλησιάσει στους δύο, τότε η απόσταση θα είναι μικρή ενώ ο αντίπαλος θα έχει αναπτερωμένο το ηθικό. Σε αυτό το σενάριο στους δύο μπορεί να πλησιάσει και ο Ολυμπιακός.

Ο Μάρκο Νίκολιτς έχει δείξει ότι ξέρει να ετοιμάζει την ομάδα του πνευματικά. Όταν πρέπει, η ΑΕΚ θα επικεντρωθεί εκεί. Το +5 δεν θα πρέπει να περάσει στα μυαλά πολλών ότι το “Χ” είναι ικανοποιητικό αποτέλεσμα, διότι σε αυτές τις περιπτώσεις είναι εύκολο να πέσεις στην παγίδα και να χάσεις.

Στην άκρη όμως το πρωτάθλημα, τώρα έχουν σειρά τα παιχνίδια του Conference League. Η ΑΕΚ (κατ’ εμέ) έπρεπε να περάσει την Τσέλιε, ήταν του χεριού της. Με τη Ράγιο Βαγιεκάνο αυτό δεν ισχύει, δεν θα συνιστά αποτυχία το να μην προκριθεί.

Είναι μια ισπανική ομάδα (όχι μεγαθήριο) έχει ευκαιρία να προκριθεί στους τέσσερις για δεύτερη φορά στην ιστορία της, αλλά και στα προημιτελικά να τελειώσει το ταξίδι ή γεύση είναι θετική. Ραντεβού λοιπόν την Πέμπτη ίσως για ένα μεγάλο κιτρινόμαυρο βράδυ, αν και προηγείται η μάχη της μπασκετικής ΑΕΚ με την Μπανταλόνα (επίσης επί ισπανικού εδάφους).