ΑΕΚ

Η ΑΕΚ έχει ξεχάσει να χάνει στην Ελλάδα και αυτό δεν μπορεί να το πληρώνει στην Ευρώπη με άδικη κριτική

O Λόβρο Μάγερ στο Σαχτάρ - ΑΕΚ ΜΑΡΚΟΣ ΧΟΥΖΟΥΡΗΣ / EUROKINISSI

Όταν μια ομάδα έχει ξεχάσει πως είναι να χάνει στο ελληνικό πρωτάθλημα είναι δύσκολο να αξιολογηθεί από τους γύρω γύρω αλλά ακόμη και εσωτερικά. Ο Κώστας Κετσετζόγλου γράφει για την ΑΕΚ, που προετοιμάζεται για το ματς στο Μάντσεστερ.

Θα έδινε ωραίους τίτλους το… τρένο που πήραν τα παιδιά μας για να πάνε από το Λονδίνο στο Μάντσεστερ αλλά “οκ” δεν προσφέρεται το επόμενο αλλά και το… προηγούμενο παιχνίδι για αξιοποίηση.

Οπότε σεμνά ετοιμαζόμαστε κι εμείς για το ταξίδι από… νησί σε νησί σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση αφού για πρώτη φορά στην ιστορία η ΑΕΚ θα δώσει δύο σερί ματς στην Αγγλία χωρίς έστω ένα ενδιάμεσο στην Ελλάδα. Αντί να μιλάμε λοιπόν τώρα για τον αγώνα του Περιστεριού που θα είχε λήξει πριν λίγες ώρες παραμένουμε σε περιβάλλον αστεριών.

Είναι ωραία στο Champions League αλλά και δύσκολα. Κι όταν μια ομάδα έχει ξεχάσει πως είναι να χάνει στο ελληνικό πρωτάθλημα είναι δύσκολο να αξιολογηθεί από τους γύρω γύρω αλλά ακόμη και εσωτερικά η κατάσταση σε ένα level που δεν είναι φαβορί. Σε έναν αγώνα από τους οκτώ που θα δώσει συνολικά η ΑΕΚ ήταν φαβορί, τον έπαιξε ήδη και νίκησε. Από εκεί και πέρα αφού η κλήρωση αποφάσισε να μας φέρει από το τέταρτο γκρουπ την Κόμο, που την ήθελαν και πολλοί φίλοι για το ταξίδι, που μακάρι να… βρέχει και να μην μπορούμε να κάνουμε βήμα δίπλα στη σκεπασμένη από ομίχλη λίμνη, μόνο η ΛΑΣΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια ήταν αουτσάιντερ απέναντι στην ΑΕΚ. Και έχασε.

Πράγματι με την Σαχτάρ στο Στάμφορντ Μπριτζ ήταν το παιχνίδι από τα τέσσερα εκτός έδρας που πριν ξεκινήσει φαινόταν σαν αυτό που μπορεί η ΑΕΚ να πάρει βαθμό ή βαθμούς. Έτσι φαινόταν και έτσι αποδείχτηκε πως ήταν. Η ΑΕΚ είχε δοκάρι στην πρώτη φάση του αγώνα, σκόραρε πρώτη, δέχτηκε την ισοφάριση από ένα πέναλτι που δεν ήταν κι ο ορισμός και σίγουρα ήταν άτυχη στιγμή και όποιος δει απλά τα highlights θα συμφωνήσει πως μέχρι το 2-1 ήταν η ομάδα με τις πιο σοβαρές ευκαιρίες.

Εδώ και χρόνια προσπαθώ να μην κρίνω τις ομάδες από το αποτέλεσμα. Σαφώς και το αποτέλεσμα είναι πάνω από όλα στο ποδόσφαιρο, όμως αν εξαιρέσεις παιχνίδια τελικούς ή “τελικούς” που δεν τους παίζεις αλλά τους κερδίζεις κανένα άλλο ματς δεν πρέπει να διαβάζεται μόνο από το αποτέλεσμα του. Η ΑΕΚ έδειξε και με την Σαχτάρ πως είναι μια πολύ καλή ομάδα.

Παρότι δεν πήρε αυτά που περίμενε από το επιθετικό της δίδυμο, που με τέτοιον Κοϊτά και τέτοιον Μάγερ ο ένας από τους δύο να ήταν σε παρόμοια με τους δύο κατάσταση είναι δεδομένο πως θα είχε έρθει κι άλλο γκολ. Ο Γιόβιτς είχε βέβαια μια τελική για γκολ, βιαστική και κακή για το επίπεδο του. Και οι δύο ευκαιρίες του δευτέρου ημιχρόνου ήταν από αυτόν, αλλά για να μπορέσει η ΑΕΚ να κάνει την υπέρβαση, που είναι κάθε πόντος σε αυτή την σειρά αγώνων, περιμένει κάτι παραπάνω από αυτόν τον παίκτη.

Ο Ζίνι επιβεβαίωσε πως είναι σχεδόν πάντα πιο επιδραστικός όταν έρχεται από τον πάγκο. Σε κάθε περίπτωση δεν θα κάνουμε ατομική κριτική τρεις μέρες μετά τον αγώνα αλλά πρέπει όλα να πάνε καλά για να έρθουν αποτελέσματα σε αυτό το επίπεδο.

Η ΑΕΚ έπαιξε το παιχνίδι όπως έπρεπε, αλλά δεν πήρε βοήθεια από την γραμμή πυρός της και από τις αλλαγές. Κανείς από αυτούς που ήρθαν από τον πάγκο δεν βοήθησαν και πραγματικά απορώ με αυτό που βλέπω να παίζει πάρα πολύ δεξιά αριστερά, ότι δηλαδή άργησαν να γίνουν οι αλλαγές και έτσι χάθηκε το ματς. Το χειρότερο διάστημα της ΑΕΚ στο παιχνίδι ήταν από τις αλλαγές και μετά.

Η αλήθεια είναι πως για να είμαστε ρεαλιστές πρέπει να παραδεχθούμε πως η Σαχτάρ έφερε από τον δικό της πάγκο παίκτες που την βοήθησαν πάρα πολύ, όμως δεν ξέρουμε τι θα είχε γίνει αν η ΑΕΚ δεν έτρωγε αυτό το γκολ στο λεπτό που έπαιζε με παίκτη λιγότερο. Φυσικά δεν μπορούμε να πούμε πως έφταιγε ο παίκτης λιγότερος έτσι όπως μπήκε το γκολ, όμως ήταν ένα λεπτό τρομερού εκνευρισμού όσων έπαιζαν κι όσων ήταν στον πάγκο, που έγινε αφόρητος όταν ο Μπρινιόλι έκανε το πρώτο του σοβαρό λάθος από τότε που κλήθηκε να αντικαταστήσει τον Στρακόσα και χωρίς ευκαιρία ουσιαστικά έγινε το 2-1.

Εκεί τελείωσαν όλα και ήταν φανερό πως η ψυχολογία του παιχνιδιού είχε κριθεί υπέρ της Σαχτάρ. Και μαζί της κι όλος ο αγώνας. Φυσικά και πρέπει να γίνει κριτική όμως δεν πρέπει να είναι άδικη για τον Νίκολιτς και για τους παίκτες του. Αυτό είναι το Champions League. Εκεί παίζουν οι καλύτεροι και η Σαχτάρ κακά τα ψέμματα είναι μια ομάδα που παρά τα προβλήματα που άλλη θα την είχαν διαλύσει, παραμένει μια ομάδα που ακολουθεί πιστά ένα πλάνο πολύ πάνω από δεκαετία και η εμπειρία της, που προκύπτει από την παρουσία της στην κορυφαία διοργάνωση, δεν συγκρίνεται με αυτή της ΑΕΚ.

Παρόλα αυτά, αν οι λεπτομέρειες πήγαιναν ανάποδα η πρωταθλήτρια Ελλάδος θα μπορούσε ακόμη και να έχει νικήσει. Πάμε παρακάτω. Στα ακόμη πιο δύσκολα. Τα μυαλά να καθαρίσουν αλλά όχι μόνο μέσα στην ομάδα…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ