Η ΑΕΚ μπροστά στον καθρέφτη της

Η ΑΕΚ βρίσκεται στα πρόθυρα αγωνιστικής κρίσης, όπως πέρυσι τέτοιο καιρό με τη διαφορά πως φέτος τη βαραίνει ο τίτλος της πρωταθλήτριας.
Η ΑΕΚ στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό την Κυριακή, είχε περισσότερες λύσεις στα χέρια της συγκριτικά με το αντίστοιχο της Τούμπας απέναντι ΠΑΟΚ για το Superbet Κύπελλο Ελλάδας, αλλά εμφανίστηκε στο χορτάρι προβλέψιμη και χωρίς καθαρό μυαλό για να παράξει νέες ιδέες.
Η κατάστασή της ομοιάζει με την περσινή -τέτοια εποχή- τότε που διαφαινόταν ξεκάθαρα η κρίση. Μόνο που φέτος η ΑΕΚ δεν παίζει σαν μια νέα ομάδα. Η Ένωση αγωνίζεται ως πρωταθλήτρια και χάρη στην περσινή της επιτυχία συμμετέχει στο Champions League.
Πολλά τα καρπούζια κάτω από τις μασχάλες, όμως αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία. Η ΑΕΚ και η κάθε ΑΕΚ γνωρίζει ή οφείλει να γνωρίζει τι την περιμένει την επόμενη σεζόν με βάση την προηγούμενη.
Οι πρωταθλητές δεν παίρνουν κάποια άφεση αμαρτιών, ίσα ίσα που που πρέπει να πιεστούν διπλά την επόμενη χρονιά, καθώς βρίσκονται στο στόχαστρο όλων των αντιπάλων που μέρα νύχτα διαβάζουν το παιχνίδι τους για να τους ξεπεράσουν. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με την ΑΕΚ με μικρές βέβαια διαφοροποιήσεις που θα τις δούμε παρακάτω…
Κάποτε θα ερχόταν του Ρότα
Δεν γίνεται να έχει κάποιος την απαίτηση από έναν ποδοσφαιριστή που αγωνίζεται ασταμάτητα επί σειρά ετών να είναι πάντα στην καλή του ημέρα.
Ο Λάζαρος Ρότα έχει κάνει ήδη τις υπερβάσεις της και στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό προσπάθησε άλλη μια.
Ήταν πάντως καταβεβλημένος, η ανετοιμότητά του ήταν εξόφθαλμη και ο Νίκολιτς έπρεπε να τον αποσύρει. Πράγμα που συνέβη βέβαια και τη θέση του διεθνή μπακ πήρε ο Γκεοργκίεβ.
Ο Βούλγαρος ήταν επίσης ανέτοιμος να παίξει σε ένα παιχνίδι τόσο μεγάλων απαιτήσεων, όχι επειδή υστερεί ποιοτικά, κυρίως γιατί δεν έχει καθόλου χρόνο συμμετοχής για να μπορεί να βρει ρυθμό και να διακρίνουμε εάν μπορεί ή όχι τελικά να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.
Θα μπορούσαμε να τον είχαμε δει την Τούμπα για παράδειγμα, αλλά δεν βρέθηκε μεταξύ των επιλογών.
Κάτι ανάλογο συνέβη και με τον Καλοσκάμη που δεν πήρε λεπτά με τον Πανσερραϊκό ή με τον Παναιτωλικό στο 4-0, οπότε όταν κλήθηκε να παίξει με τον ΠΑΟΚ κάπου πιάνεται και ως λογικό το φετινός ότι δεν μπορούσε να ακολουθήσει.
Η τροποποίηση της επίθεσης
Η επίθεση της ΑΕΚ επίσης περνάει από το μικροσκόπιο. Ο Βάργκα με τον Γιόβιτς ανέλαβαν τα ηνία, αλλά δύο τέτοιοι εξαιρετικοί ποδοσφαιριστές κατάφεραν να περάσουν απαρατήρητοι από την άμυνα του Παναθηναϊκού. Αυτό είναι σίγουρα πρόβλημα.
Ίσως ο Νίκολιτς θα πρέπει να κοιτάξει να δει διαφορετικά τα ζευγαρώματα στα δίδυμα της επίθεσης. Το Γιόβιτς – Βάργκα αυτή την περίοδο δεν πάει μαζί.
Για παράδειγμα ο Ούγγρος ίσως γινόταν πιο… θανατηφόρος με κάποιον περισσότερο εργάτη στο πλάι του, διότι και ο ίδιος κάνει πολλά στο χορτάρι και χρειάζεται ανάσες στο κομμάτι της κωπηλασίας.
Οπως και Γιόβιτς επίσης που μοιάζει πιο αποδοτικός όταν παίζει με φορτωμένη τη μεσαία γραμμή και έχει παίκτες πίσω του που τρυπάνε τις άμυνες με τις καλές μεταβιβάσεις.
Σε κάθε περίπτωση ο Νίκολιτς είναι αυτός που αποφασίζει και έχει πετύχει. Πέρυσι βγήκε από την κρίση και έκανε την ΑΕΚ την καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα. Ο Γενάρης σίγουρα θα παίξει το ρόλο του για το φινάλε της σεζόν, αλλά όλα αυτά αργούν.
Ο στόχος για την Ένωση είναι να μείνει στο κόλπο όσο τρέχει η League Phase του Champions League.