Η ΑΕΚ μπορεί να χαμογελά…

Είδε και για πρώτη φορά φέτος την μπάλα να της χαμογελάει και να έχει ρέντα στο χορτάρι.

Η αισιοδοξία για το μέλλον επέστρεψε ή για να είμαστε πιο ακριβείς, εμφανίστηκε για πρώτη φορά φέτος από την αρχή του πρωταθλήματος. Ο Λίνεν μοίρασε συγχαρητήρια κι όπως ήταν αναμενόμενο έσπευσε να βάλει τέλος στους πανηγυρισμούς και να μιλήσει για δύσκολο δρόμο στη συνέχεια.

Κι αν κάποιος θέλει να παραδειγματιστεί, μπορεί να κοιτάξει προς την μεριά του Άρη. Κοινά στοιχεία θα βρει πολλά. Δύο ομάδες που ήξεραν εκ των προτέρων πως μπαίνουν σε μια δύσκολη σεζόν, νέα πρόσωπα, πιτσιρίκια, αλλαγή προπονητή μετά τα άσχημα αποτελέσματα. Με την συμπλήρωση 11 αγωνιστικών, και οι δύο ομάδες έχουν μόλις δύο νίκες, με τον Άρη να έχει δυο περισσότερες ισοπαλίες.

Το ενδιαφέρον στοιχείο, όμως, είναι αλλού, είναι στην δυσκολία του να κάνεις νίκες όταν είσαι το φαβορί και καλείσαι να παίξεις μπάλα. Ο Άρης πήρε ψυχολογία και έδειξε να έχει μια άνοδο όταν πήρε τις δύο συνεχόμενες ισοπαλίες στα δύσκολα παιχνίδια απέναντι σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό. Στην συνέχεια κέρδισε την Βέροια σ’ένα παιχνίδι που ο Κουκούλακης έκανε τρομερά πράγματα και μετά έχασε στην Λειβαδιά, όπου όμως αγωνίστηκε με πολλές και σημαντικές απουσίες.

Έτσι, όταν ήρθε το ματς με τον ΠΑΣ Γιάννινα στην Θεσσαλονίκη, το σενάριο έλεγε πως η ανοδική πορεία συνεχίζεται με μία ακόμα νίκη, κόντρα σ’έναν αντίπαλο που σχεδόν πάντα φεύγει ηττημένος από το “Κλεάνθης Βικελίδης”. Το χορτάρι ήρθε να δείξει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.

Με τον ΠΑΣ να περιμένει τον Άρη, οι κιτρινόμαυροι δεν είχαν καμία σχέση με την καλή εικόνα που είχαν στα προηγούμενα παιχνίδια. Όχι μόνο δεν έβρισκαν φάσεις, αλλά διαλύθηκαν στην αντεπίθεση από την τριάδα των Γεωργίου-Ντε Βισέντι-Ίλιτς. Κι αν ο επόπτης δεν είχε ακυρώσει λανθασμένα το γκολ στο 31’, τότε ο Άρης δεν θα είχε καν την δυνατότητα να πει πως στο δεύτερο πάλεψε, μείωσε και δικαιούται να φωνάζει για ένα πέναλτι στον Γιαννώτα.

Όλα τα παραπάνω φυσικά πιστώνονται στην εμφάνιση του ΠΑΣ Γιάννινα. Όμως, διδάσκουν πως είναι άλλο πράγμα το να παίζεις για να αντέξεις απέναντι σε κάποιον ισχυρότερο και να παλέψεις όσο μπορείς, κι άλλο το να καλείσαι εσύ να παίξεις πειστικά τον ρόλο του ανώτερου. Ο ρόλος του φαβορί, που θα πάρει την μπάλα, θα κυριαρχήσει και θα ανοίξει μια άμυνα που τον περιμένει, χωρίς ταυτόχρονα να απειληθεί στην κόντρα, είναι εξ ορισμού δύσκολος, πόσω μάλλον για ομάδες με προβλήματα.

Έτσι, ό,τι έχτιζε ο Άρης στα προηγούμενα ματς, διαλύθηκε μέσα σ’ένα 90λεπτο. Γιατί δεν ήταν μόνο η ήττα κι οι μηδέν βαθμοί, αλλά η επιστροφή στον προβληματισμό, τα προβλήματα που ήρθαν ξανά στην επιφάνεια και σκόρπισαν το σύννεφο αισιοδοξίας που είχε μαζευτεί το προηγούμενο διάστημα.

Η ΑΕΚ μοιάζει να έχει το ίδιο μομέντουμ που είχε κι ο Άρης μετά την δικιά του νίκη επί της Βέροιας. Έχει αφήσει πίσω της τα ντέρμπι (έστω και χωρίς ούτε έναν βαθμό), έχει δει βελτίωση στον αγωνιστικό χώρο, έχει πετύχει την νίκη στο must-win παιχνίδι και για πρώτη φορά βλέπει το μέλλον με αισιοδοξία.

Το παράδειγμα του Άρη, όμως, λέει πως τώρα τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Μετά το διπλό στη Βέροια, όπου η Ένωση είδε τα πάντα να της πηγαίνουν δεξιά, έρχονται δύο παιχνίδια στην Αθήνα απέναντι σε Λεβαδειακό και ΠΑΣ Γιάννινα. Και σ’αυτά το έργο κι οι απαιτήσεις θα είναι διαφορετικά.

Εκεί ο αντίπαλος λογικά δεν θα αντιμετωπίσει την ΑΕΚ με την αφέλεια που το έκανε η Βέροια, που επέλεξε άκρως επιθετική λογική. Εκεί η ΑΕΚ δεν μπορεί να βασιστεί στην πιθανότητα να βρει δυο γκολ στις πρώτες τρεις προσπάθειές της, όπως έγινε την Κυριακή. Εκεί ο αντίπαλος θα περιμένει οργανωμένα πίσω από την μπάλα, εκεί η ΑΕΚ θα κληθεί να είναι το αφεντικό αγώνα που θα ανοίξει την άμυνα και θα πάρει τη νίκη. Εκεί ο Κατίδης πχ δεν θα είναι ιδανικός για την κορυφή της επίθεσης, ο Γκερέιρο δεν θα βρει εύκολα τους χώρους που βρήκε στην Βέροια, ο Φουρτάδο ίσως να μην σταθεί στα αριστερά.

Το καλό για την ΑΕΚ κι η διαφορά με τον Άρη είναι φυσικά ο Λίνεν. Η παρουσία του προπονητή της Ένωσης είναι αυτή που μπορεί να εγγυηθεί πως η προσέγγιση της ΑΕΚ θα είναι η καλύτερη δυνατή. Φάνηκε και στον αγώνα της Κυριακής. Μπορεί το παιχνίδι να ήταν must-win, αλλά αυτό δεν άλλαξε την προσεκτική λογική της ΑΕΚ. Το είπε άλλωστε κι ο Φέτσης, στις δηλώσεις που έκανε στον αέρα του SUPER BALL, η ΑΕΚ ήθελε να περιμένει τον αντίπαλο και να παίξει στην κόντρα.

Κάτι τέτοιο ίσως δεν θα είναι δυνατό σε εντός έδρας αναμέτρηση, αλλά φανερώνει πως ο Λίνεν θέλει πρώτα να έχει σιγουριά στα μετόπισθεν και μετά να ψάξει τον τρόπο για τις φάσεις και τα γκολ που θα φέρουν τις νίκες. Δεν θα πιστέψει ξαφνικά πως είναι εύκολο να πάρει Λεβαδειακό κι Αστέρα στο ΟΑΚΑ, γιατί ξέρει πως θα είναι πιο δύσκολο από το διπλό στην Βέροια.

Η σοβαρότητα κι η δουλειά του Γερμανού τεχνικού είναι το όπλο της ΑΕΚ για να μην δει το δικό της σενάριο να έχει την εξέλιξη που είχε αυτό του Άρη.