OPINIONS

Γυμνός στ’ αγκάθια ο Παναθηναϊκός

SUNDERLAND, ENGLAND - MARCH 24: Djibril Cisse of Queens Park Rangers looks on, after he is sent off from the challenge on Fraizer Campbell of Sunderland during the Barclays Premier League match between Sunderland and Queens Park Rangers at Stadium of Light on March 24, 2012 in Sunderland, England. (Photo by Matthew Lewis/Getty Images) Getty Images

Ιστορίες, πέρα από τη φαντασία, όπως αυτή της μεταγραφής, που δεν έγινε, του Τζιμπρίλ Σισέ στον Παναθηναϊκό, απαιτούν ψύχραιμη ανάγνωση, για να μπουν σε τάξη και να αποκτήσουν αρχή, μέση και τέλος.

Η συρραφή, όπως στο στόρι παρουσιαζόταν μέχρι χθες, άφηνε πολλές τρύπες, με πιο πρόσφατη αυτή της κατάληξης του Γάλλου.

Εκεί που φέρονταν να προτιμά τα εκατομμύρια της Αλ Αράμπι, δείχνει να καταλήγει στην Αλ Γκαράφα. Κάπου το πράγμα ήταν χαμένο στη μετάφραση… γενικώς. Οταν ο Σισέ ειδοποίησε τον Παναθηναϊκό ότι “ευχαριστεί πολύ, αλλά δεν…”, ήταν ακόμα χωρίς ομάδα, πλην όμως με προοπτική συμφωνίας.

Η μεγαλύτερη αστοχία θα ήταν να γίνει “δίκη προθέσεων”. Δεν αμφισβητείται πως ο Παναθηναϊκός ήθελε τον Γάλλο και αυτός τον Παναθηναϊκό και την… Αθήνα.

Μπορεί όμως να γίνει μια καταγραφή “αστοχιών”, μέσα από λογικές η μη, απορίες.

1- Ποιος χειρίστηκε τη μεταγραφή;

Πέρα από τα “σε θέλω και με θέλεις”, μπήκαν σε μια σειρά τα δεδομένα, ώστε να σχηματιστεί μια ολοκληρωμένη πρόταση που θα κοινοποιείτο στην πλευρά της Κ.Π.Ρ. και του παίκτη;

2- Υπήρχε δυνατότητα ρελάνς, αν κάτι πήγαινε στραβά, όπως πήγε;

Η απάντηση είναι προφανής: Όχι. Από τη στιγμή που η αμοιβή του ποδοσφαιριστή μαζεύτηκε με έρανο, δεν υπήρχαν λεφτά για “νέο ποντάρισμα”.

3- Συνέφερε τον Παναθηναϊκό να βγει η ιστορία στη δημοσιότητα, πριν τελειώσει;

Εκατό φορές όχι. Και εδώ είναι το μέγα σφάλμα, απειρίας ή άγνοιας. Ένα τέτοιο εγχείρημα που εγκυμονεί πολλούς κινδύνους να μην τελεσφορήσει, δεν διατυμπανίζεται ανά την υφήλιο, αν δεν “είναι δεμένο” από 100 πλευρές.

Όχι μόνον επειδή ήταν ένα ζήτημα που “χτυπούσε” κατάκεντρο στην ψυχολογία και τα αισθήματα των φίλων του Τριφυλλιού, αλλά επειδή ακριβώς βγάζοντας τον παίκτη στη βιτρίνα ο ίδιος ο Παναθηναϊκός, σαμποτάριζε αυτόματα το εγχείρημα του.

Εξαφανισμένος από τα Μέσα ήταν ο Τζιμπρίλ. Και ξαφνικά οι “πράσινοι” του “χάρισαν” 10 πρωτοσέλιδα και 100 θέματα στο διαδίκτυο, που αναπαράγονταν σε όλο τον κόσμο

4- Τι ποσό θα αναγράφονταν στο συμβόλαιο του Σισέ;

Τα 150 ή 200 ή 250 χιλιάρικα, που κυκλοφορούσαν ως εκδοχή στα ρεπορτάζ; Ωραία:

Ποιος Πιολά (ο ατζέντης) ή άλλος σύμβουλός του παίκτη και της Κ.Π.Ρ θα του έδινε το ελεύθερο να βάλει υπογραφή σε τέτοιο συμβόλαιο… Πως ένας ποδοσφαιριστής που κατάφερε να είναι κοστολογημένος για 1,5 εκατ, ευρώ μίνιμουμ (καθαρά) στην ποδοσφαιρική αγορά, θα ξανάβγαινε σε έξι μήνες ή ένα χρόνο στο “παζάρι” με… νέα τιμή εκκίνησης τα 400 ή 500 χιλιάρικα το χρόνο;

Τι θα έλεγε στην ομάδα από την οποία θα ζητούσε χρήματα… “Ξέρετε στον Παναθηναϊκό είναι φιλαράκια μου και τους έκανα σκόντο, αλλά από σας θέλω τα… κανονικά μου;”

Ή μήπως θα “αποκάλυπτε” πως πήρε το σωστό ποσό, αλλά με… άλλο τρόπο;

5- Υπήρχε περίπτωση, αυτοί οι… κουτόφραγκοι της Κ.Π.Ρ. που έχουν στο τιμόνι τον “αρχινταραβεριτζή” της Πρέμιερ Λιγκ, τον Χάρι Ρεντναπ, να μην επεδίωκαν να “αποσβέσουν” μέρος των 4 εκατ. λιρών, που “έσκασαν” για να αποκτήσουν τον Σισέ;

Ολες οι… νορμάλ ομάδες του κόσμου έτσι κάνουν. Εκτός ίσως από τον… Παναθηναϊκό, που δεν μπορεί να καρπωθεί ούτε σεντ, σε μετρητά, από τους παίκτες που θέλει να ξεφορτωθεί.

Εξελίχτηκε και τέλειωσε μια ιστορία που έπασχε. Ήταν γεμάτη “τρύπες” και λάθη τα οποία καλείτο να καλύψει μόνον ο Σισέ, για να αποδείξει τι; Ότι γουστάρει τον Παναθηναϊκό; Αν μη τι άλλο είπε και ένα “ευχαριστώ” που τον ξανάβγαλαν στη βιτρίνα, για το καλό του.

Το κουμάντο ενός Συλλόγου, εκτός από τα εταιρικά και οικονομικά, απαιτεί διαχείριση ιστορίας και συναισθημάτων.

Με το “εγχείρημα Σισέ” ο Παναθηναϊκός επιχείρησε μια υπέρβαση εταιρικά και οικονομικά, με λάθος τρόπο, που τελικά πλήγωσε και το συναίσθημα των φίλων του.

Το χειρότερο απ’ όλα είναι πως το πίστευαν αυτοί που ενεργούσαν, ότι θα γίνει η μεταγραφή, με αυτή έστω στη διαπραγματευτική πατέντα. Φυσιολογικά, λοιπόν, όταν οι φίλαθλοι μάθαιναν πως γίνονταν συσκέψεις για τις τιμές των εισιτηρίων με τον Γάλλο παρόντα στο ΟΑΚΑ, ότι του ετοίμαζαν σπίτι, ότι του ετοίμαζαν φανέλα και ό,τι άλλο, άρχισαν να ελπίζουν και να πιστεύουν. Το φινάλε επέφερε οδυνηρό πλήγμα στην ελπίδα και το συναίσθημα άσχετα πια αν, από την απογοήτευση, δεν έχουν και πολύ κουράγιο ν’ αντιδράσουν.

Μια ιστορία η οποία “διακινήθηκε” με τα ευκταία και όχι τα πραγματικά δεδομένα, είχε τόσες πιθανότητες να πραγματοποιηθεί, όσες να αποκτήσει ένας απλός εργαζόμενος τη “Μπέντλεί” του Σισέ σε πλειστηριασμό, τον οποίο μάλιστα θα έχει προκαλέσει ο ίδιος, βάζοντας στο κόλπο και… Σαουδάραβες.

Ο Παναθηναϊκός δεν πήγαινε απλά γυμνός στ’ αγκάθια, αλλά το φώναζε κι από πάνω, μήπως είχε ξεμείνει κανείς που δεν τον πήρε χαμπάρι.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ