Γιάννης Αντετοκούνμπο: Το “θέλω το ου”, ο αθλητής τέρας και ο “Εχθρός του λαού”

Δεν μας τα λέει καλά ο Γιάννης…

Η μπας και μας τα λέει καλά, βρε αδερφέ, αλλά εμείς τα παίρνουμε για λάθος;

Σε κάθε περίπτωση το διπλό ξέσπασμα του “Greek Freak” μετά την αιχμαλωσία που υπέστησαν -και μάλιστα στο σπίτι τους- οι Μπακς από τους Τίμπεργουλβς είναι ένα θέμα προς συζήτηση…

Έγινε κιόλας τέτοιο από την πρώτη στιγμή, στη διάρκεια του αγώνα εντός παιδιάς, για να ακολουθήσει η δεύτερη πράξη με τις δηλώσεις του στις οποίες θαρρώ ότι περισσότερο μπέρδεψε παρά ξεδιάλυνε τα πράγματα, αλλά ξα του…

“Οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος”

Ασφαλώς ο Γιάννης δικαιούται δια να ομιλεί, όπως έλεγε και μια ψυχή: νομιμοποιείται διότι είναι αυτός που είναι: ο αρχαιότερος παίκτης της ομάδας, ο franchise player, o ρέκορντμαν, ο σούπερ σταρ, η ντίβα και δεν συμμαζεύεται…

Δεν ξέρω ωστόσο εάν σε αυτά τα αδιαμφισβήτητα δικαιώματα του συμπεριλαμβάνεται και η έργω απάντηση στην οργή του κόσμου στο πνεύμα της αρχέγονης εβραϊκής ρήσης που υπαγορεύει το “οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος”!

Παρεμπιπτόντως, πρόκειται για τη δεύτερη συγκυρία στην εφετινή σεζόν κατά την οποία ο Γιάννης βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας για τον λάθος και πάντως για αρνητικό λόγο.

Το κάρφωμα με τους Μπουλς και το δίκιο του… πελάτη

Είχε προηγηθεί στις 27 Δεκεμβρίου το πολυσυζητημένο (κατά την πλειοψηφία αχρείαστο) κάρφωμα του στον αγώνα με τους Μπουλς, με τους οποίους πάντως είχε ανοιχτούς και μάλιστα πολυκαιρισμένους λογαριασμούς.

Δεν θυμάμαι εάν έχει υπάρξει τέτοια αντίδραση εκ μέρους του στο παρελθόν: έχω γερό μνημονικό και δεν μού έρχεται στο μυαλό άλλη τέτοια σκηνή στην οποία δηλαδή να απαντά λόγω και έργω στις αποδοκιμασίες των φιλάθλων της δικής του ομάδας.

Οι θεατές είχαν αρχίσει να γιουχάρουν τους Μπακς από την ανάπαυλα, άλλωστε εδώ ισχύει η παγιωμένη λογική που συνοψίζεται στο ότι «ο πελάτης έχει πάντα δίκιο»!

Τα αυτιά του Σπανούλη και του Σλούκα

Αλλά, διάβολε, ίσως ενίοτε να έχει δίκιο και εκείνος ο οποίος «λούζεται» τις φωνασκίες και τις αποδοκιμασίες, άλλωστε τέτοια περιστατικά δεν είναι πρωτοφανή στο ΝΒΑ, ούτε καν στην Ευρώπη, μηδέ της Ελλάδας εξαιρουμένης!

Τι εννοώ;

Μα φυσικά σκηνές στις οποίες επιφανείς Έλληνες παίκτες (όπως ο Βασίλης Σπανούλης και ο Κώστας Σλούκας) απάντησαν στη δυσαρέσκεια των φιλάθλων της δικής τους ομάδας, βάζοντας το χέρι στο αυτί για να υποδηλώσουν το “δεν σας ακούω”!

Πλάκα πλάκα χθες το βράδυ ο Γιάννης με την αντίδραση του ελάλησεν το ακριβώς αντίθετο…

“Σας ακούσω κερατάδες, ακούστε με κι εσείς τώρα”!

Τα ρομπότ και οι παλμοί

Προφανώς οι αθλητές δεν είναι άνιωθα ρομπότ, ούτε αναίσθητα κατασκευάσματα της τεχνητής νοημοσύνης, ούτε “στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα και αγέλαστα”, όπως λέγαμε παλιά…

Είναι άνθρωποι με μυαλό, με καρδιά, με συναισθήματα, ακόμη και με νεύρα, χώρια που στη διάρκεια ενός αγώνα οι παλμοί της έντασης χτυπάνε κόκκινο και ξεπερνούν τα όρια του συναγερμού, πολλώ δε μάλλον όταν η δουλειά έχει στραβώσει.

Συν τοις άλλοις, δεν πιστεύω κιόλας ότι οι αθλητές επειδή εκτίθενται δημοσίως πρέπει να αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση: αυτό θα ίσχυε σε έναν ιδανικό κόσμο ή στον κόσμο των… video games, όχι σε συνθήκες ζωντανής και αληθινής μάχης.

Η γκέισα και το τέρας του Έκο

Επ’ αυτού έχει τοποθετηθεί ο συχωρεμένος Ιταλός στοχαστής και φιλόσοφος Ουμπέρτο Έκο σε ένα εκτεταμένο κείμενο που αφορά τον αθλητισμό στο βιβλίο του «Η σημειολογία στην καθημερινή ζωή»..

Εκεί λοιπόν γράφει τα εξής: “Ο αθλητής είναι τέρας, είναι ο “Άνθρωπος που Γελά” (τίτλος μυθιστορήματος του Βίκτορ Ουγκό), είναι η γκέισα με το πιεσμένο και ατροφικό πόδι. Όμως ο αθλητής -τέρας γεννιέται τη στιγμή που το σπορ ανάγεται στο τετράγωνο, όταν δηλαδή το σπορ, από παιχνίδι με προσωπική συμμετοχή, γίνεται ένα είδος συζήτησης πάνω στο παιχνίδι, δηλαδή γίνεται θέαμα για άλλους. Το σπορ στο τετράγωνο είναι το αθλητικό θέαμα”.

Τα μπέρδεψε και το χόντρυνε!

Προσοχή και για να μην παρεξηγηθώ; Όλα αυτά δεν τα γράφω για να απενοχοποιήσω και να αθωώσω τον Γιάννη, κατά βάθος άλλωστε πιστεύω ότι έσφαλε, αλλά και πάλι ξα του…

Έσφαλε όχι τόσο με την πρωτόδικη αντίδραση του, όσο με το γεγονός ότι επικαλέσθηκε την ιστορία και τα παράσημα του στους Μπακς για να δικαιολογήσει τη συμπεριφορά του και εκεί-όπως επισήμανα προηγουμένως-τα μπέρδεψε κομματάκι…

Δήλωσε ότι «δεν θα πω εγώ στους φιλάθλους τι να κάνουν και πώς θα έπρεπε να δρουν όταν δεν παίζουμε καλά και χάνουμε», αλλά είχε ήδη πει ότι «αυτό δεν είναι δίκαιο».

Παίξε και για τον λαό σου!

Έχω επίσης την εντύπωση ότι λειτουργώντας και ομιλώντας υπό το κράτος του εκνευρισμού που δεν είχε εξατμισθεί ακόμα, το ξεχείλωσε και το χόντρυνε περισσότερο απ’ όσο έπρεπε, όταν είπε «παίζω μπάσκετ για τους συμπαίκτες μου, για τον εαυτό μου και για την οικογένεια μου».

Παίζει όμως και για τους φιλάθλους (των Μπακς) που τον περιέβαλαν από την πρώτη στιγμή με αγάπη και στοργή, τον λατρεύουν, τον αποθεώνουν, τον έχουν κορώνα στο κεφάλι τους και -για να γίνω κυνικός-τον πληρώνουν κιόλας!

Σε κάθε περίπτωση ελόγου τους συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό καταθέτοντας τον οβολό (βλέπε δολάρια) ώστε να φιγουράρει στη λίστα με τους πιο ακριβοπληρωμένους παίκτες όλων των εποχών στο ΝΒΑ.

Θα έγραφα ότι (πρέπει να) παίζει και για τα αφεντικά του οργανισμού, αλλά αυτή η προσέγγιση πάσχει, καθόσον είναι γνωστό το σύνθημα που δονεί συχνά τις εξέδρες των ελληνικών γηπέδων για διάφορες ομάδες…

“Παίξε για τον λαό σου και όχι για τον π@@@η τον πρόεδρο σου”!

Το “δεν θέλω ου, όχι το ου” και το τέλος της ευημερίας

Θα μπορούσε βεβαίως όλα αυτά να τα πει πιο συνοπτικά, με έξι λέξεις, όπως το έπραξε από ένα μπαλκόνι στο Ηράκλειο της Κρήτης ο τότε Πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης…

Αναφέρθηκε κάποια στιγμή στον αντίπαλο του, αρχηγό της αντιπολίτευσης και έπειτα από λίγες ημέρες διάδοχο του στη διακυβέρνηση της χώρας Ανδρέα Παπανδρέου και στο άκουσμα του ονόματος οι Νεοδημοκράτες άρχισαν να γιουχάρουν.

Φώναξε τότε ο Ράλλης, “δεν θέλω ου, όχι το ου”!

Η ζωή συνεχίζεται παρ’ όλα αυτά και στην περίπτωση των Μπακς η ζωή τραβάει την ανηφόρα διότι οι Μπακς δεν λένε να στρώσουν κι ας γύρισε ο Αντετοκούνμπο στη δράση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται…

Αυτή τη στιγμή οι πρωταθλητές του 1971 και του 2021 βρίσκονται στο Νο 11 της κατάταξης με ρεκόρ 17-23 και -με το βιολί που βαράνε-κινδυνεύουν αφενός να τερματίσουν με αρνητικό πρόσημο για πρώτη φορά έπειτα από δέκα χρόνια ευημερίας (και το 33-49 της σεζόν 2015-2016) και αφετέρου να φύγουν για πρώρες διακοπές στις 13 Απριλίου μετά το ακροτελεύτιο ματς της κανονικής περιόδου με τους Σίξερς στη Φιλαδέλφεια.

Να χάσουν δηλαδή το τρένο όχι μονάχα των playoffs, αλλά ακόμη και των play-ins!

“Εχθρός του λαού”!

Προς το παρόν βλέπουν τα τρένα να περνούν και τις ευκαιρίες να χάνονται, έχοντας μάλιστα ηττηθεί στα τελευταία δυο ματς από αντιπάλους που είναι ισχυροί, αλλά εμφανίσθηκαν λειψοί, οι μεν Τίμπεργουλβς χωρίς τον Άντονι Έντουαρντς και τον Ρούντι Γκομπέρ,οι δε Νάγκετς χωρίς τον Νίκολα Γιόκιτς, τον Τζαμάλ Μάρι, τον Γιόνας Βαλαντσιούνας, τον Κάμερον Τζόνσον και τον Κρίστιαν Μπράουν!

Προς το παρόν επίσης έχουν να διαχειρισθούν την κρίση που ξέσπασε χθες ώστε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο να μην καταντήσει σαν τον ήρωα του περίφημου και μνημειώδους έργου του μεγάλου Νορβηγού θεατρικού συγγραφέα Χένρικ Ίψεν…

Να μη γίνει δηλαδή ένας “Εχθρός του λαού”!